Connect with us

Hodowca i Jeździec

Pastwisko póź­ne­go lata

Porady Żywieniowe

Pastwisko póź­ne­go lata

Druga poło­wa sierp­nia i wrze­sień to z per­spek­ty­wy zja­wisk przy­rod­ni­czych zde­cy­do­wa­ne spo­wol­nie­nie. Przyroda reali­zu­jąc swój cykl rocz­ny koń­czy dawać plo­ny i odpo­czy­wa, nad­cho­dzi też czas pierw­szych odlo­tów pta­ków. Pomimo, że w sierp­niu słoń­ce jesz­cze let­nio przy­grze­wa, dni sta­ją się coraz krót­sze.

Konie hodow­la­ne w okre­sie póź­ne­go lata nie mają potrzeb pokar­mo­wych zna­czą­co róż­nią­cych się od tych w okre­sie peł­ni lata, lecz nie­ste­ty pastwi­sko w koń­ców­ce tej pory roku nie jest już w sta­nie ich pokryć i jest nie­wy­star­cza­ją­ce, aby zapew­nić wła­ści­wą kon­dy­cję koni i zabez­pie­czyć je przed defi­cy­ta­mi skład­ni­ków odżyw­czych. Szczególnie pod­czas lata z jakim mamy do czy­nie­nia w tym roku - kie­dy lip­co­we i sierp­nio­we upa­ły spo­wo­do­wa­ły przed­wcze­sne prze­su­sze­nie traw na pastwi­skach.

W odróż­nie­niu od okre­su wio­sen­no-let­nie­go, kie­dy pastwi­sko­wa zie­lon­ka pokry­wa zapo­trze­bo­wa­nie nie tyl­ko na biał­ko, ale rów­nież na karo­ten, fos­for, magnez, potas, żela­zo, man­gan, wita­mi­nę E, C i kom­pleks wita­min B, pastwi­sko póź­ne­go lata to tra­wa o dużo niż­szej war­to­ści odżyw­czej, z licz­ny­mi defi­cy­ta­mi wita­min (z wyjąt­kiem karo­te­nu). O war­to­ści pokar­mo­wej zie­lo­nek decy­du­je przede wszyst­kim skład che­micz­ny i straw­ność poszcze­gól­nych skład­ni­ków pokar­mo­wych. Zwłaszcza straw­ność poli­sa­cha­ry­dów tka­nek roślin ule­ga wyraź­nie znacz­nej zmia­nie w okre­sie póź­nej wege­ta­cji. W mia­rę upły­wu let­nich tygo­dni male­je rów­nież kon­cen­tra­cja skład­ni­ków mine­ral­nych i biał­ka, co przy rów­no­cze­snym wzro­ście zawar­to­ści włók­na z prze­wa­gą hemi­ce­lu­loz i lignin, powo­du­je niż­szą straw­ność tra­wy.

W związ­ku z coraz niż­szą jako­ścią zie­lon­ki konie prze­by­wa­ją­ce na cało­do­bo­wych pastwi­skach  powin­no się w koń­cu lata dokar­miać dobrej jako­ści sia­nem, któ­re moż­na im dowo­zić raz na dwa, trzy dni  (naj­le­piej pod wia­tę, jeże­li tako­wa na pastwi­sku się znaj­du­je). Zazwyczaj, zwłasz­cza gdy lato jest suche i na pastwi­sku z buj­nej i soczy­stej tra­wy zosta­ło wyłącz­nie wspo­mnie­nie, konie nie­cier­pli­wie cze­ka­ją przy ogro­dze­niu pastwi­ska na  „dosta­wę” sia­na i „zni­ka” ono w tem­pie bły­ska­wicz­nym. Wówczas zrzu­ca­nie z przy­cze­py sia­na pod wia­tę nie jest koniecz­ne, gdyż szyb­kie tem­po jego pobra­nia przez konie nie spo­wo­du­je nara­że­nia sia­na, pozo­sta­wio­ne­go na pastwi­sku bez zada­sze­nia, na nie­ko­rzyst­ne warun­ki atmos­fe­rycz­ne.

Wrzesień jest już mie­sią­cem, kie­dy powo­li przy­go­to­wu­je­my konie do żywie­nia jesien­ne­go, wyma­ga­ją­ce­go zwięk­szo­nej daw­ki dobre­go włók­na oraz wyso­kiej jako­ści biał­ka. W tym mie­sią­cu czas na odrost pastwi­ska to okres oko­ło 35 dni (pod­czas gdy w maju i czerw­cu to tyl­ko 15-20 dni), więc zazwy­czaj nie wyro­śnię­ta, czę­sto prze­su­szo­na i wydep­ta­na tra­wa wrze­śnia to zde­cy­do­wa­nie za mało, aby pokryć potrze­by pokar­mo­we koni. Dlatego die­ta powra­ca­ją­cych z wypa­sów koni opar­ta jest przede wszyst­kim na dobrej jako­ści sia­nie, któ­re może być zada­wa­ne „do woli” i do pobie­ra­nia któ­re­go konie przy­zwy­cza­ja­li­śmy dokar­mia­jąc je już na pastwi­sku. Stopniowo może­my też zacząć wpro­wa­dzać owies. Konie w tym okre­sie wyma­ga­ją szcze­gól­nej „opie­ki żywie­nio­wej”, aby ich układ tra­wien­ny wła­ści­wie przy­go­to­wać na zmia­nę z żywie­nia let­nie­go – pastwi­sko­we­go na jesien­no-zimo­we – sta­jen­ne. Dlatego daw­ki paszy tre­ści­wej powin­ny być począt­ko­wo nie­wiel­kie, aby po kil­ku mie­sią­cach spo­ży­wa­nia jedy­nie paszy obję­to­ścio­wej soczy­stej w posta­ci zie­lon­ki układ pokar­mo­wy miał dosta­tecz­ną ilość cza­su, aby na nowo przy­sto­so­wać się do zmia­ny rodza­ju pokar­mu.

Zbliżająca się jesień będzie też cza­sem zmia­ny sier­ści u koni, z czym może się wią­zać spa­dek odpor­no­ści, ale rów­nież ape­ty­tu i masy cia­ła. Musimy więc odpo­wied­nio wcze­śnie zadbać o zabez­pie­cze­nie orga­ni­zmu kla­czy i mło­dzie­ży we wszyst­kie nie­zbęd­ne na ten okres skład­ni­ki odżyw­cze. Pod uwa­gę powin­ni­śmy wziąć wzbo­ga­ce­nie die­ty dodat­ko­wo w mar­chew, zio­ła, bio­ty­nę i pier­wiast­ki śla­do­we, zwłasz­cza cynk i miedź. Ważne jest tak­że, aby koniom zapew­nić dostęp do liza­wek sol­nych. Stopniowe wpro­wa­dza­nie tych ele­men­tów daw­ki pokar­mo­wej powin­ni­śmy roz­po­cząć nie­zwłocz­nie po powro­cie koni z pastwisk.

Natomiast dla odsa­dzo­nych w poło­wie roku źre­biąt będzie to pierw­sza jesień oraz pierw­sza zima bez matek, a dla tych póź­niej uro­dzo­nych malu­chów – czas odsa­dze­nia. One rów­nież muszą być  odpo­wied­nio przy­go­to­wa­ne do tego jed­ne­go z naj­trud­niej­szych momen­tów w ich życiu. Już latem, gdy scho­dzą na noc do staj­ni, powin­ny być wią­za­ne do kar­mie­nia, aby pobie­rać daw­kę pokar­mo­wą odpo­wied­nio dobra­ną do ich wie­ku i masy cia­ła. Uzyskają wów­czas odpo­wied­nią kon­dy­cję i będą zabez­pie­czo­ne w podaż naj­waż­niej­szych dla tego okre­su skład­ni­ków odżyw­czych. Dawki paszy tre­ści­wej dla źre­biąt w okre­sie przy­go­to­wa­nia do odsa­dze­nia i kil­ka mie­się­cy po odsa­dze­niu war­to dodat­ko­wo wzbo­ga­cić taki­mi dodat­ka­mi paszo­wy­mi, któ­re będą źró­dłem nie tyl­ko dobre­go biał­ka i ener­gii, lecz tak­że nie­zbęd­nych do pra­wi­dło­we­go wzro­stu i roz­wo­ju mine­ra­łów i wita­min. Pastwisko póź­ne­go lata będzie bowiem nie­wy­star­cza­ją­ce, aby zapew­nić dostar­cze­nie im wszyst­kich nie­zbęd­nych skład­ni­ków die­ty.

Ciepły i sło­necz­ny wrze­sień jest zazwy­czaj lubia­nym przez nas mie­sią­cem, nie­ste­ty zwia­stu­je nad­cho­dzą­cą jesień, któ­ra ozna­cza krót­kie dni, chłód i ziąb. Zmiana pory roku, któ­rą odczu­wa­ją rów­nież zwie­rzę­ta, nie musi mieć posta­ci stop­nio­wej -  odpo­wied­nio wcze­śnie zadbaj­my o zdro­wie, odpor­ność i wła­ści­wą kon­dy­cję naszych koni, aby nawet w przy­pad­ku gwał­tow­ne­go nadej­ścia chło­dów i sło­ty jesie­ni zmi­ni­ma­li­zo­wać ryzy­ka ich dys­kom­for­tu czy zacho­ro­wań.

POPRZEDNIE PORADY ZNAJDZIESZ TU!

Equine NutriPlan

Więcej w Porady Żywieniowe

  • Porady Żywieniowe

    Prawidłowe żywie­nie konia czy­li pochwa­ła cią­głej nauki

    By

    Jako hodow­cy, obser­wu­ją­cy nasze konie od dnia ich naro­dzin, czę­sto oce­nia­my ich stan odży­wie­nia na pod­sta­wie kon­dy­cji, ogól­ne­go...

  • Porady Żywieniowe

    Miedź i cynk

    By

    Miedź jest jed­nym z waż­niej­szych pier­wiast­ków w die­cie koni. Jest nie­zbęd­na do pra­wi­dło­we­go roz­wo­ju ukła­du szkie­le­to­we­go, mobi­li­za­cji zapa­sów żela­za,...

  • Porady Żywieniowe

    Żelazo i man­gan

    By

    Zgodnie z wcze­śniej­szy­mi zapo­wie­dzia­mi dzi­siaj o roli i wza­jem­nej rela­cji kolej­nej pary pier­wiast­ków anta­go­ni­stycz­nych – żela­za i man­ga­nu, choć nie­czę­sto...

Na górę