Connect with us

Hodowca i Jeździec

Klacze kar­mią­ce - żywie­nie w sezo­nie pastwi­sko­wym

Porady Żywieniowe

Klacze kar­mią­ce - żywie­nie w sezo­nie pastwi­sko­wym

Okres od maja do sierp­nia może­my spo­koj­nie nazwać peł­nią sezo­nu pastwi­sko­we­go, co dla hodow­ców ozna­cza ogra­ni­cze­nie kosz­tów zwią­za­nych z utrzy­ma­niem sta­da. Jednakże nie każ­dej gru­py hodow­la­nej to doty­czy, a zwłasz­cza kla­czy w okre­sie lak­ta­cji. Właściwe żywie­nie kla­czy kar­mią­cej ma klu­czo­wy wpływ na jej wydaj­ność mlecz­ną i kon­dy­cję oraz jej kolej­ne zaźre­bie­nie i dla­te­go samo pastwi­sko jest tutaj nie­wy­star­cza­ją­ce.

Żywienie matek, szcze­gól­nie w okre­sie pierw­szych trzech mie­się­cy lak­ta­cji, wyma­ga szcze­gól­nej pre­cy­zji. Jest to jeden z naj­waż­niej­szych momen­tów w cało­rocz­nym cyklu kla­czy hodow­la­nej, gdyż w tym okre­sie musi ona zaspo­ko­ić nie tyl­ko potrze­by wła­sne­go orga­ni­zmu, zre­ge­ne­ro­wać się po prze­by­tym poro­dzie, lecz rów­nież wykar­mić źre­ba­ka i utrzy­mać kolej­ną cią­żę, jeże­li uda nam się ją sku­tecz­nie ponow­nie zaźre­bić (ryzy­ko resorb­cji jest sto­sun­ko­wo naj­więk­sze w pierw­szych 45 dniach od stwier­dze­nia źreb­no­ści u kla­czy).

U kla­czy kar­mią­cych decy­du­ją­ce zna­cze­nie ma ilość pro­du­ko­wa­ne­go mle­ka i wraz ze wzro­stem jego pro­duk­cji wzra­sta zapo­trze­bo­wa­nie kla­czy na poszcze­gól­ne skład­ni­ki odżyw­cze. Mleko jest boga­tym źró­dłem biał­ka i wap­nia, w związ­ku z tym die­ta kla­czy kar­mią­cej wyma­ga więk­sze­go udzia­łu pasz biał­ko­wych. Zapotrzebowanie kla­czy na biał­ko w okre­sie wcze­snej lak­ta­cji wzra­sta ponad dwu­krot­nie w sto­sun­ku do potrzeb byto­wych, a na wapń pra­wie trzy­krot­nie. Istotna jest rów­nież pod­czas lak­ta­cji w dzien­nej daw­ce pokar­mo­wej zawar­tość soli (NaCl) w wyso­ko­ści 0,5 – 1 %. Deficyt sodu obni­ża wyko­rzy­sta­nie stra­wio­nych pro­te­in i może spo­wo­do­wać spa­dek mlecz­no­ści u kla­czy oraz może przy­czy­niać się do zaha­mo­wa­nia pro­ce­su wzro­stu źre­biąt i powo­do­wać liza­wość, obja­wia­ją­cą się zja­da­niem grzy­wy, ogo­na i pia­sku. Wszelakie pasze sto­so­wa­ne w żywie­niu kla­czy kar­mią­cej, a przede wszyst­kim dodat­ki mine­ral­no – wita­mi­no­we powin­ny przy­czy­niać się do zwięk­sze­nia kon­cen­tra­cji pier­wiast­ków śla­do­wych, w szcze­gól­no­ści mie­dzi, cyn­ku, man­ga­nu, jodu i sele­nu oraz wita­min (głów­nie wita­mi­ny A, bowiem żywie­nie zimo­we kla­czy hodow­la­nej, pozba­wio­nej w tym okre­sie pastwi­ska, jest tej wita­mi­ny naj­czę­ściej cał­ko­wi­cie pozba­wio­ne). Dla popra­wy wskaź­ni­ków roz­ro­du naj­istot­niej­sze zna­cze­nie ma nato­miast pokry­cie zapo­trze­bo­wa­nia na jod, selen beta-karo­ten, wita­mi­nę A i E.

W związ­ku z tym daw­ka pokar­mo­wa musi być dobrze zbi­lan­so­wa­na, w pierw­szym okre­sie lak­ta­cji zada­wa­na w kil­ku por­cjach (mak­sy­mal­nie 2,5-3 kg paszy treściwej/posiłek), pasza uzu­peł­nia­ją­ca powin­na zawie­rać kon­cen­tra­cję ener­gii na pozio­mie ok.13 MJ ener­gii straw­nej i ok.15% biał­ka straw­ne­go, sia­no powin­no być zada­wa­ne „ad libi­tum”, a pastwi­sko sta­no­wić uzu­peł­nie­nie die­ty. Dobre sia­no jest pod­sta­wą daw­ki pokar­mo­wej nie tyl­ko dla kla­czy, lecz rów­nież dla źre­ba­ka, któ­ry zaczy­na się nim inte­re­so­wać i pod­sku­by­wać, a w wie­ku kil­ku mie­się­cy potra­fi zjeść już spo­rą ilość paszy obję­to­ścio­wej. Dlatego na dobrą jakość sia­na powin­ni­śmy zwró­cić w tym okre­sie szcze­gól­ną uwa­gę, nie­za­leż­nie od dostę­pu do świe­żej zie­lon­ki.

Trawa pastwi­sko­wa wno­si do daw­ki dużo war­to­ścio­wych ele­men­tów - biał­ko, więk­szość makro­ele­men­tów, karo­ten, żela­zo, wita­mi­nę E i kom­pleks wita­min B, nato­miast nie zaspo­ka­ja zapo­trze­bo­wa­nia na ener­gię, wapń, sód, wita­mi­ny A i D oraz istot­ne przy ponow­nym kry­ciu selen i jod. Dlatego dla kla­czy, któ­re w pierw­szym okre­sie lak­ta­cji korzy­sta­ją z pastwi­ska, wska­za­ne jest zbi­lan­so­wa­nie daw­ki pokar­mo­wej w taki spo­sób, aby z jed­nej stro­ny uzu­peł­nić dodat­kiem paszy tre­ści­wej i dobre­go pre­pa­ra­tu mine­ral­no-wita­mi­no­we­go defi­cyt wyżej wymie­nio­nych ele­men­tów, a z dru­giej stro­ny, aby nie dopro­wa­dzić do nad­mier­nej poda­ży nie­któ­rych skład­ni­ków pokar­mo­wych.

Począwszy od czwar­te­go mie­sią­ca lak­ta­cji potrze­by pokar­mo­we kla­czy nie są już tak wyso­kie jak w jej pierw­szym okre­sie, dla­te­go udział pasz tre­ści­wych oraz sia­na może być stop­nio­wo obni­ża­ny – na rzecz dobre­go pastwi­ska (oczy­wi­ście wów­czas, gdy dru­gi okres lak­ta­cji przy­pa­da na peł­nię sezo­nu pastwi­sko­we­go, gdy zie­lon­ka boga­ta jest w skład­ni­ki odżyw­cze).

POPRZEDNIE PORADY ZNAJDZIESZ TU!

Equine NutriPlan

Więcej w Porady Żywieniowe

  • Porady Żywieniowe

    Prawidłowe żywie­nie konia czy­li pochwa­ła cią­głej nauki

    By

    Jako hodow­cy, obser­wu­ją­cy nasze konie od dnia ich naro­dzin, czę­sto oce­nia­my ich stan odży­wie­nia na pod­sta­wie kon­dy­cji, ogól­ne­go...

  • Porady Żywieniowe

    Miedź i cynk

    By

    Miedź jest jed­nym z waż­niej­szych pier­wiast­ków w die­cie koni. Jest nie­zbęd­na do pra­wi­dło­we­go roz­wo­ju ukła­du szkie­le­to­we­go, mobi­li­za­cji zapa­sów żela­za,...

  • Porady Żywieniowe

    Żelazo i man­gan

    By

    Zgodnie z wcze­śniej­szy­mi zapo­wie­dzia­mi dzi­siaj o roli i wza­jem­nej rela­cji kolej­nej pary pier­wiast­ków anta­go­ni­stycz­nych – żela­za i man­ga­nu, choć nie­czę­sto...

Na górę