Connect with us

Hodowca i Jeździec

Nominacje - #winners100gwiazd

Historia i sztuka

Nominacje - #winners100gwiazd

Listy: konie pol­skiej hodow­li zasłu­żo­ne dla hodow­li euro­pej­skiej lub świa­to­wej oraz konie zasłu­żo­ne dla hodow­li w pozo­sta­łych Księgach Stadnych ras kra­jo­wych nomi­no­wa­nych w pro­jek­cie #winners100gwiazd

NOMINACJE GRUPA KONI HODOWLANYCH:

1. GRUPA KONI SPORTOWYCH – Medaliści Igrzysk Olimpijskich

Lp. Osiągnięcie Nazwa konia Rasa Płeć Rodowód Ur. Kraj Właściciel / Hodowca
1
  • 1924 – IO Paryż – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­ny w sko­kach przez prze­szko­dy – rtm. Adam Królikiewicz, 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego
PICADOR ex Maciek NN W --- 1909 USA Wojsko Polskie II RP
2
  • 1928 – IO Amsterdam – srebr­ny medal dru­ży­no­wy w sko­kach przez prze­szko­dy – rtm. Michał Antoniewicz-Woysym, 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich
READGLEADT NN W --- 1910 GBR Wojsko Polskie II RP
3
  • 1928 – IO Amsterdam – srebr­ny medal dru­ży­no­wy w sko­kach przez prze­szko­dy – por. Kazimierz Gzowski, 15 Pułk Ułanów Poznańskich
MYLORD NN W --- 1911 GBR Wojsko Polskie II RP
4
  • 1928 – IO Amsterdam – srebr­ny medal dru­ży­no­wy w sko­kach przez prze­szko­dy – mjr Kazimierz Szosland, 2 Pułk Ułanów Grochowskich im. Generała Józefa Dwernickiego
ALLI ALI ex. Kaktus xo W --- 1912 POL WP II RP / Stajnia Stefana Walewskiego
5
  • 1928 – IO Amsterdam – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy w wkkw – rtm. Michał Antoniewicz-Woysym, 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich
MOJA MIŁA xo W Radwan xo – Dobra 1913 POL WP II RP / Stadnina Witolda Łosia w Piotrowicach woj. Lubelskie
6
  • 1928 – IO Amsterdam – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy w wkkw – Rtm. Józef Piotr Trenkwald, 14 Pułk Ułanów Jazłowieckich
LWI PAZUR xo W Pogrom xo – Ukraina II 1914 POL WP II RP / Stadnina Karola hrab. Skarbka w Borownie
7
  • 1928 – IO Amsterdam – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy w wkkw – ppłk Karol Rómmel, 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego
DONNEUSE xx W --- 1915 IRE Wojsko Polskie II RP
8
  • 1936 – IO Berlin – srebr­ny medal dru­ży­no­wy w wkkw – rtm. Zdzisław Kawecki, 7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich
BAMBINO xo W 515 Nokturn xo – Mimoza 1916 POL WP II RP / SK inż. Sanisława Steckiego – Łańcuchów
9
  • 1936 – IO Berlin – srebr­ny medal dru­ży­no­wy w wkkw – mjr Seweryn Kulesza, 7 Pułk Ułanów Lubelskich im. gen. Kazimierza Sosnkowskiego
TOŚKA xo K --- 1917 POL WP II RP / hod. Kazimierza księ­cia Lubomirskiego, SK Raszków
10
  • 1936 – IO Berlin – srebr­ny medal dru­ży­no­wy w wkkw – rtm. Henryk Roycewicz-Leliwa, 25 Pułk Ułanów Wielkopolskich
ARLEKIN III xo W Bafur xo – Backfish 1918 POL WP II RP / SK Albigowa. Ordynacja Łańcucka hra­biów Potockich w woj. Lwowskim
11
  • 1976 – IO Montreal – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy w sko­kach przez prze­szko­dy dla Belgii – Edgar Henri Cuepper Belgia
LE CHAMPION ex Historyk wlkp poch. trak W Hidalgo – Kraska / Budrys 1919 POL Edgar Henri Cuepper / Stacja Hodowli Roślin Orłowo
12
  • 1980 – IO Moskwa – zło­ty medal indy­wi­du­al­ny, srebr­ny medal dru­ży­no­wy w sko­kach przez prze­szko­dy – st. chor. sztab. Jan Kowalczyk, Klub Jeździecki CWKS Legia Warszawa
ARTEMOR xo W Eros – Artemiza / Equator 1920 POL WP III RP / SK Janów Podlaski
13
  • 1980 – IO Moskwa – srebr­ny medal dru­ży­no­wy w sko­kach przez prze­szko­dy – Janusz Bobik, LKS Dragon Nowielice
SZAMPAN wlkp. W Polonez – Szarada / Melitor 1921 POL SK Nowielice
14
  • 1980 – IO Moskwa – srebr­ny medal dru­ży­no­wy w sko­kach przez prze­szko­dy – Wiesław Hartman, Nadwiślanina Kwidzyn
NORTON xx W Effort – Nekanda / Good Bye 1922 POL SK Golejewko
15
  • 1980 – IO Moskwa – srebr­ny medal dru­ży­no­wy w sko­kach przez prze­szko­dy – st. chor. Marian Kozicki, Klub Jeździecki CWKS Legia Warszawa
BREMEN xx W Kemal – Brema / Dar es Salam 1923 POL SK Kozienic16
16
  • Pięciokrotny zło­ty meda­li­sta Igrzysk Paraolimpijskich pod Natashą Baker. Łącznie zdo­był 11 zło­tych meda­li w ME, MŚ i IO. Wałach usta­no­wił rów­nież 2 rekor­dy olim­pij­skie. Nadmienić trze­ba, że rodzi­ce tego konia są rów­nież pol­skiej hodow­li.
CABRAL / CABROL wlkp W Bujak – Casona / Agar 1924 POL SK Liski

2. GRUPA KONI SPORTOWYCH – Zdobywcy Pucharu Narodów w sko­kach przez prze­szko­dy

Lp. Osiągnięcie Nazwa konia Rasa Płeć Rodowód Ur. Kraj Właściciel / Hodowca
1
  • 1925 – PN – Nicea, Francja – rtm. Adam Królikiewicz, 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego
PICADOR ex Maciek NN W --- 1909 USA Wojsko Polskie II RP
2
  • 1925 – PN – Nicea, Francja – mjr Kazimierz Szosland, 2 Pułk Ułanów Grochowskich im. Generała Józefa Dwernickiego
CEZAR   W       Wojsko Polskie II RP
3
  • 1925 – PN – Nicea, Francja – ppłk Karol Rómmel, 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego
REVCLIFFE   W       Wojsko Polskie II RP
4
  • 1925 – PN – Nicea, Francja – Henryk Dobrzański
MUMM EXTRA DRY   W       Wojsko Polskie II RP
5
  • 1926 – PN – Nowy York, USA – rtm. Adam Królikiewicz
  • 1927 – PN – Nowy York, USA – Stefan Starnawski
JACEK   W       Wojsko Polskie II RP
6
  • 1926 – PN – Nowy York, USA – mjr Kazimierz Szosland
  • 1927 – PN – Warszawa – rtm. Adam Królikiewicz
  • 1927 – PN – Nowy York, USA – rtm. Michał Antoniewicz-Woysym
  • 1928 – PN – Nicea, Francja – rtm. Adam Królikiewicz
READGLEADT NN W --- --- GBR Wojsko Polskie II RP
7
  • 1926 – PN – Nowy York, USA – Michał Toczek
  • 1929 – PN – Nowy York, USA – por. Kazimierz Gzowski, 15 Pułk Ułanów Poznańskich
HAMLET   W       Wojsko Polskie II RP
8
  • 1927 – PN – Warszawa- rtm. Adam Królikiewicz, 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego
DREAM   W       Wojsko Polskie II RP
9
  • 1927 – PN – Warszawa – por. Stefan Starnawski
JERUZAL   W       Wojsko Polskie II RP
10
  • 1927 – PN – Warszawa – mjr Michał Toczek
DREAM   W       Wojsko Polskie II RP
11
  • 1927 – PN – Nowy York, USA – por. Stefan Starnawski
FAGAS   W       Wojsko Polskie II RP
12
  • 1928 – PN – Nicea, Francja – por. Kazimierz Gzowski
  • 1928 – PN – Warszawa – por. Kazimierz Gzowski
  • 1935 – PN – Lucerna, Szwajcaria – Kazimierz Szosland
MYLORD NN W --- 1920 GBR Wojsko Polskie II RP
13
  • 1928 – PN – Nicea, Francja – mjr Kazimierz Szosland
  • 1931 – PN – Warszawa – mjr Kazimierz Szosland
  • 1933 – PN – Warszawa – mjr Kazimierz Szosland
ALLI ALI ex. Kaktus xo W --- --- POL WP II RP / Stajnia Stefana Walewskiego
14
  • 1928 – PN – Nicea, Francja – ppłk. Karol Rómmel
  • 1929 – PN – Nowy York, USA – por. Władysław Zgorzelski
  • 1932 – PN – Ryga, Łotwa – mjr Kazimierz Szosland
DONNEUSE xx W --- 1919 IRE Wojsko Polskie II RP
15
  • 1928 – PN – Warszawa – rtm. Michał Antoniewicz-Woysym, 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich
BANZAI   W       Wojsko Polskie II RP
16
  • 1928 – PN – Warszawa – Henryk Roycewicz
BLACK BOY   W       Wojsko Polskie II RP
17
  • 1928 – PN – Warszawa – Władysław Zgorzelski
ŁADNA   K       Wojsko Polskie II RP
18
  • 1929 – PN – Nowy York, USA – por. Stefan Starnawski, 20 pułk uła­nów
PEGAZ   W Quargel xx – Starościna 1922   WP II RP / hod. p. Stanisława Huskowskiego w Czernięcinie
19
  • 1931 – PN – Warszawa – Zygmunt Ruciński
  • 1932 – PN – Ryga, Łotwa – Zygmunt Ruciński
  • 1933 – PN – Warszawa – Zygmunt Ruciński
  • 1933 – PN – Ryga, Łotwa – Zygmunt Ruciński
  • 1933 – PN – Talin, Estonia – Zygmunt Ruciński
ROKSANA   K       Wojsko Polskie II RP
20
  • 1931 – PN – Warszawa – J. Sałęga
NELI   K       Wojsko Polskie II RP
21
  • 1931 – PN – Warszawa – Józef Trenkwald
  • 1931 – PN – Ryga, Łotwa – Józef Trenkwald
MADZIA   K       Wojsko Polskie II RP
22
  • 1931 – PN – Ryga, Łotwa – Henryk Roycewicz
  • 1932 – PN – Ryga, Łotwa – Henryk Roycewicz
THE HOOP   W       Wojsko Polskie II RP
23
  • 1931 – PN – Ryga, Łotwa – J. Strzałkowski
YVETTE   K       Wojsko Polskie II RP
24
  • 1931 – PN – Ryga, Łotwa – mjr Kazimierz Szosland, 2 Pułk Ułanów Grochowskich im. Generała Józefa Dwernickiego
STERLING   W       Wojsko Polskie II RP
25
  • 1932 – PN – Ryga, Łotwa – J. Sałęga
MAROKO   W       Wojsko Polskie II RP
26
  • 1933 – PN – Warszawa – Wilhelm Lewicki
KIKIMOR   W       Wojsko Polskie II RP
27
  • 1933 – PN – Ryga, Łotwa – Wojciech Biliński
  • 1933 – PN – Talin, Estonia – Wojciech Biliński
RABUŚ   W       Wojsko Polskie II RP
28
  • 1933 – PN – Ryga, Łotwa – Stanisław Czerniawski
  • 1933 – PN – Talin Etonia – Stanisław Czerniawski
  • 1934 – PN – Ryga, Łotwa – Zygmunt Ruciński
  • 1934 – PN – Talin, Estonia – Zygmunt Ruciński
RESZKA   K       Wojsko Polskie II RP
29
  • 1933 – PN – Ryga, Łotwa – Roman Pohorecki
  • 1933 – PN – Talin, Estonia – Roman Pohorecki
OLAF   W        
30
  • 1934 – PN – Ryga, Łotwa – Wilhelm Lewicki
  • 1934 – PN – Talin, Estonia – Wilhelm Lewicki
  • 1936 – PN – Ryga, Łotwa – Janusz Komorowski
  • 1938 – PN – Warszawa – Bronisław Skulicz
DUNKAN   W       Wojsko Polskie II RP
31
  • 1934 – PN – Ryga, Łotwa – Stanisław Czerniawski
  • 1934 – PN – Talin, Estonia – Stanisław Czerniawski
DIONA   K       Wojsko Polskie II RP
32
  • 1934 – PN – Ryga, Łotwa – Janusz Komorowski
  • 1934 – PN – Talin, Estonia – Janusz Komorowski
OWOC   W       Wojsko Polskie II RP
33
  • 1934 – PN – Ryga, Łotwa – Michał Gutowski
  • 1934 – PN – Talin, Estonia – Michał Gutowski
TRAWIATA   K       Wojsko Polskie II RP
34
  • 1935 – PN – Lucerna, Szwajcaria – Janusz Komorowski
WIZJA   K       Wojsko Polskie II RP
35
  • 1935 – PN – Lucerna, Szwajcaria – Michał Gutowski
  • 1936 – PN – Ryga, Łotwa – Michał Gutowski
WARSZAWIANKA   K       Wojsko Polskie II RP
36
  • 1935 – PN – Lucerna, Szwajcaria – J. Mossakowski
WENECJA   K       Wojsko Polskie II RP
37
  • 1936 – PN – Ryga, Łotwa – Seweryn Kulesza
ZEFIR   W       Wojsko Polskie II RP
38
  • 1936 – PN – Ryga, Łotwa – Tadeusz Sokołowski
  • 1938 – PN – Warszawa – Janusz Komorowski
ZBIEG   W       Wojsko Polskie II RP
39
  • 1938 – PN – Warszawa – Roman Pohorecki
ABD EL KRIM   W        
40
  • 1938 – PN – Warszawa – rtm. Aleksander Rylke
BIMBUS   W       Wojsko Polskie II RP
41
  • 1964 – PN – Olsztyn – Marian Kozicki
  • 1966 – PN – Lipsk, NRD – Marian Kozicki
TYRAS xx W Good bye xx – Tirana xx 1954 POL SK Kozienice
42
  • 1964 – PN – Olsztyn – A. Pacyński
DON HUBERTUS x wlkp. W Hubertus x trk. – Druchna Jasna x pom. 1952 POL SK Rzeczna
43
  • 1964 – PN – Olsztyn – W. Byszewski
ISANDRA x wlkp. K Brylant x trk. – Isadora xo pozn. 1955 POL SK Racot
44
  • 1964 – PN – Olsztyn – S. Kubiak
FIS I x wlkp. W Bengazi x wlkp. – Fajeczka xo 1953 POL SK Mieczownica
45
  • 1966 – PN – Lipsk, NRD – Jan Kowalczyk
RONCEVAL xo O Valentin xx – Rosette xo 1956 POL SK Pruchna
46
  • 1966 – PN – Lipsk, NRD – A. Pacyński
CHRENOWSKA x wlkp. K Chryzolit x – Gondolia x 1958 POL SK Liski
47
  • 1968 – PN – Olsztyn – Marian Kozicki
BERRY xx W Merry Minstrel xx – Brzeźnica xx 1959 POL SK Kozienice
48
  • 1968 – PN – Olsztyn – Jan Kowalczyk
DROBNICA x wlkp. K Dreibund x wschpr. – Druchna x wlkp. 1958 POL SK Rzeczna
49
  • 1968 – PN – Olsztyn – P. Wawryniuk
  • 1971 – PN – Olsztyn – P. Wawryniuk
POPRAD x wlkp. O Traum x wschpr. – Poprawka x 1961 POL SK Liski
50
  • 1968 – PN – Olsztyn – H. Hucz
  • 1969 – PN – Olsztyn – Stefan Grodzicki
BISZKA xx K Aquino II – Bufforta / Pilade 1959 POL LZS Liski / SK Golejewko
51
  • 1969 – PN – Olsztyn – Marian Kozicki
  • 1971 – PN – Olsztyn – Marian Kozicki
BRONZ xx W Merry Minstrel – Branża / Skarb 1961 POL SK Kozienice
52
  • 1969 – PN – Olsztyn – H. Hucz
DEPTAK x wlkp. W Amadeusz – Diagnoza / Königsaar 1961 POL SK Rzeczna
53
  • 1969 – PN – Olsztyn – S. Stanisławiak
BUTAN x wlkp. W Eiskünstler x wschpr. – Butonierka x wlkp. 1961 POL SK Racot
54
  • 1969 – PN – Olsztyn – Jan Kowalczyk
BRZESZCZOT xx W Dar es Salam xx – Brzytwa xx 1960 POL SK Kozienice
55
  • 1971 – PN – Olsztyn – Jan Kowalczyk
VIA VITAE xx K Dar es Salam xx – Via Aquia xx 1960 POL SK Kozienice
56
  • 1971 – PN – Olsztyn – N. Wieja
ARAL xx W Aquino xx – Azalia xx 1960 POL SK Moszna

3. GRUPA KONI SPORTOWYCH – Mistrzostwa Świata i Europy – konie zaprzę­go­we

Lp. Osiągnięcie Nazwa konia Rasa Płeć Rodowód Ur. Kraj Właściciel / Hodowca
1
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Frauenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER, srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
GRYPS wlkp   Polonez xx – Ginta / Temper 1970 POL SK Nowielice
2
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Frauenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER, srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
WIOCHNAK wlkp   Hulajpol – Wilnia / Nadir 1967 POL SK Kroplewo
3
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Frauenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER, srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
BEŁT wlkp   Tranzyt – Bandirma / Bengazi 1970 POL SK Pępowo
4
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Frauenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER, srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
WIDOK wlkp   Dubel xx – Wiśniówka / Sandor 1965 POL SK Kroplewo
5
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Frauenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Antoni Musiał, Morena Sieraków
BIAŁOBOK wlkp   Kurant – Białogłowa / Bramin 1965 POL SK Posadowo
6
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Fraenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Sopot POL – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
DRAGA wlkp   Hulajpol – Dram / Dreibund 1965 POL SK Rzeczna
7
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Fraenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Sopot POL – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
DUDA wlkp   Eliop – Dudna / Solista xx 1969 POL SK Rzeczna
8
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Fraenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Sopot POL – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
NAREW wlkp   Akcjonariusz – Nota / Hidalgo 1965 POL SK Rzeczna
9
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Fraenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Sopot POL – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
NOTATKA wlkp   Akcjonariusz – Nota / Hidalgo 1967 POL SK Rzeczna
10
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Fraenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Sopot POL – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Tadeusz Czermiński, SK Rzeczna
SAMOA wlkp   Harbin – Samopsza / Jodko 1972 POL SK Plękity
11
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Fraenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
TYTOŃ wlkp   Bachor – Tyrania / Hamlet 1969 POL SK Racot
12
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Fraenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Sopot POL – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
TANGER wlkp   Bachor – Tyrania / Hamlet 1966 POL SK Racot
13
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Fraenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Sopot POL – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER, srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
GROT wlkp   Grosso – Nowina / Elf 1966 POL SK Racot
14
  • 1974 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Fraenfeld SUI – medal brą­zo­wy dru­ży­no­wo, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
WIZJER wlkp   Kosmos – Wiśnia / Stos 1966 POL SK Liski
15
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­ny, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
NIEDOKODS wlkp   Herbarz – Nieszawa / Schwertbruder 1967 POL SK Plękity
16
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­ny, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
LOWELAS wlkp   Weczer – Laszka I / Schwertbruder 1966 POL SK Kadyny
17
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­ny, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
MUR wlkp   Hulajpol – Mufa / Hetman 1971 POL SK Posadowo
18
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­ny, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
GRAM wlkp   Montparnasse xx – Gaskonka 1971 POL SK Kadyny
19
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Sopot POL – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER, srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
ROZENTAL wlkp   Bomber – Roza / Grossvisier 1966 POL SK Posadowo
20
  • 1975 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Sopot POL – medal srebr­ny dru­ży­no­wo, Sopot, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
OP-ART wlkp   Bachor – Opora / Bambus 1966 POL SK Racot
21
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
ANTARES wlkp   Hulajpol – Amfora 1971 POL SK Posadowo
22
  • 1976 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Apeldoorn NED – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER, srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
BAWAR wlkp   Werter – Biamoza / Moskit 1965 POL SK Kroplewo
23
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER, srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
FINIS wlkp   Bomber – Finka / Grossvisier 1968 POL SK Posadowo
24
  • 1977 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Donaueschingen GER, srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Szymoniak, LZS Lech Gniezo
NARRATOR wlkp   Badojoz – Nakota / Artus 1970 POL SK Racot
25
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­ny, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
HOŁD wlkp   Oltis xx – Hurmawica / Ditto 1974 POL SK Kadyny
26
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
DESPEKT wlkp   Awertin – Derbena / Kropierz 1969 POL SK Racot
27
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Czesław Konieczny, SLKS Książ
DOLAR śl   Firley old. – Dolina II / Egon 1968 POL SK Strzegom
28
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
BRYLANT śl   Fakir – Bramza / Poldek 1967 POL SK Strzegom
29
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
HAK śl   Prudnik – Hekata / Bruno 1968 POL SK Strzegom
30
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
MUSZKIETER śl   Firley – Musztra / Prudnik 1967 POL SK Strzegom
31
  • 1979 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Haras du Pin FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Władysław Adamczak, SLKS Książ
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Władysław Adamczak, SLKS Książ
ZAGON śl   Fakir – Zazula / Prudnik 1970 POL SK Strzegom
32
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
MARIUSZ wlkp   Dobroń – Marylka 1976 POL SK Pępowo
33
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
REGAŁ wlkp   Dobroń – Regresja / Avertin 1974 POL SK Racot
34
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
DOROG wlkp   Szachista – Doryda 1976 POL SHR Polanowice
35
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
KRYZBET wlkp   Kryspin – NN 1975 POL PGR Strzelewo
36
  • 1980 – MŚ w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Windsor GBR – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Antoni Musiał, Morena Sieraków
SORT wlkp   Oltis xx – Sosna / Oran I 1973 POL SK Kadyny
37
  • 1981 – ME w zaprzę­gach czte­ro­kon­nych Zug SUI – srebr­ny medal dru­ży­no­wy, Zygmunt Waliszewski, KJ Starogard Gdański
OLIMP wlkp   Oran I – Donna 1975 POL B. Wyborski
38
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – srebr­ny medal indy­wi­du­al­nie, Rajmund Wodkowski, Morena Sieraków
CEDRON wlkp   Harbin Ceramika / Bengazi 1982 POL SK Pępowo
39
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – srebr­ny medal indy­wi­du­al­nie, Rajmund Wodkowski, Morena Sieraków
OPAL sp   Senior-Opuncja xx / Mintmaster xx 1982 POL SK Iwno
40
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – srebr­ny medal indy­wi­du­al­nie, Rajmund Wodkowski, Morena Sieraków
DEUTER wlkp   Piołun – Derna xx / Solali xx 1982 POL SK Nowa Wioska
41
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
SOTNIK śl   Lakmus – Siurpryza /Zefir xx 1986 POL SK Strzelce Op.
42
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
  • 1989 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Balatonfenyves HUN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
  • 1993 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Gladstone USA – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
  • 1995 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Poznań POL – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
SEJMIK śl   Hak – Siurpryza / Zefir xx 1982 POL SK Strzelce Op.
43
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
BACHOR śl   Fez – Bantana /Lakmus 1979 POL SK Strzelce Op.
44
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
  • 1989 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Balatonfenyves HUN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
  • 1991 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Zwetll AUT – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
ALWAR wlkp   Dumbel –Alpaka / Celsius 1977 POL SK Racot
45
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
  • 1989 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Balatonfenyves HUN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
  • 1991 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Zwetll AUT – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
TANGER wlkp   Dumbel – Tara / Dobroń 1977 POL SK Racot
46
  • 1987 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Riesenbeck GER – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Czesław Konieczny, SLKS Książ
WACHMISTRZ śl   Zefir xx – Wedeta/Godo 1974 POL SK Strzelce Op.
47
  • 1989 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Balatonfenyves HUN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
  • 1991 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Zwetll AUT – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
HONDURAS śl   Wrangel – Happy / Fez 1982 POL SK Strzelce Op.
48
  • 1989 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Balatonfenyves HUN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
LIKIER śl   Centimo – Litynia / Hak 1982 POL SK Strzelce Op.
49
  • 1989 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Balatonfenyves HUN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
  • 1993 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Gladstone USA – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
  • 1995 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Poznań POL – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
CZAKO wlkp   Kobryń – Czastoria /Saturn 1984 POL SK Nowielice
50
  • 1989 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Balatonfenyves HUN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Marek Pawelec, LKS Białka
  • 1991 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Zwetll AUT – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Marek Pawelec, LKS Białka
  • 1993 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Gladstone USA – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Marek Pawelec, LKS Białka
HRUD wlkp   Piołun – Hekata / Senatus 1983 POL SK Nowa Wioska
51
  • 1989 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Balatonfenyves HUN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Marek Pawelec, LKS Białka
  • 1991 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Zwetll AUT – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Marek Pawelec, LKS Białka
  • 1993 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Gladstone USA – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Marek Pawelec, LKS Białka
WILAJET wlkp   Piołun – Wika / Wenden 1983 POL SK Nowa Wioska
52
  • 1989 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Balatonfenyves HUN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Marek Pawelec, LKS Białka
GOMEZ xo   Amok – Gomora / Sekwestr 1984 POL SK Walewice
53
  • 1991 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Zwetll AUT – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
DEJMOS śl   Centimo – Dama / Zefir xx 1984 POL SK Strzelce Op.
54
  • 1991 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Zwetll AUT – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
BANIAK śl   Centimo – Bankiwa /Helikopter 1986 POL SK Strzelce Op.
55
  • 1991 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Zwetll AUT – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Marek Pawelec, LKS Białka
OSAD sp   Dido – Osada / Saturn 1987 POL SK Nowielice
56
  • 1993 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Gladstone USA – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
LIBAN śl   Glockner – Libia / Iwerin 1988 POL SK Strzelce Op.
57
  • 1993 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Gladstone USA – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
REZON śl   Judex xx – Rekuza / Wrangel 1988 POL SK Strzelce Op.
58
  • 1993 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Gladstone USA – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
  • 1995 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Poznań POL – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
SOPEL wlkp   Pikant –Salnina / Feiertraum 1988 POL SK Nowielice
59
  • 1993 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Gladstone USA – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
  • 1995 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Poznań POL – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Zbigniew Brzoskowski, LKS Łobez
WIKOL wlkp   Kobryń – Wilfa / Feiertraum 1986 POL SK Nowielice
60
  • 1993 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Gladstone USA – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Marek Pawelec, LKS Białka
KORDELAS wlkp   Herbatnik-Korekta / Mehari xx 1987 POL SK Żołędnica
61
  • 1995 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Poznań POL – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
AGRESOR śl   Iwerin – Artemida / Zefir xx 1982 POL SK Strzelce Op.
62
  • 1995 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Poznań POL – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
AGAR śl   Valiant Heart xx – Agata /Aneks 1989 POL SK Strzegom
63
  • 1995 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Poznań POL – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Czesław Konieczny, SLKS Książ
ARSEN śl   Centimo – Arsi / Iwerin 1986 POL SK Strzelce Op.
64
  • 1995 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Poznań POL – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Czesław Konieczny, SLKS Książ
BANK śl   Tankred xx – Bankiwa / Helikopter 1984 POL SK Strzelce Op.
65
  • 1995 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Poznań POL – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Czesław Konieczny, SLKS Książ
JOGURT śl   Hak – Imra / Zefir xx 1985 POL SK Strzelce Op.
66
  • 2003 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Jardy FRA – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
  • 2003 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Jardy FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
BIELINEK sp   Bogacz – Bielica / Cytrus 1996 POL hod. Andrzej Lange
67
  • 2003 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Jardy FRA – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
  • 2003 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Jardy FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Roman Kusz, BKJ Bogusławice
KAKADO sp   Bogacz – Kalmia / Island 1996 POL hod. Andrzej Lange
68
  • 2003 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Jardy FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Jacek Kozłowski, BKJ Bogusławice
DZIEKAN m.   Emetyt – Dziewunia xx / Jaguar xX 1996 POL hod. Edward Malanowski
69
  • 2003 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Jardy FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Jacek Kozłowski, BKJ Bogusławice
MEFISTO m.   Emetyt – Mafia / Hippies 1993 POL SO Bogusławice
70
  • 2003 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Jardy FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Ireneusz Kozłowski, JKS Jagodne
BRANKA śl   Lansjer – Brawura / Orkisz xx 1992 POL hod. SK Strzelce Op.
71
  • 2003 – MŚ w zaprzę­gach paro­kon­nych Jardy FRA – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Ireneusz Kozłowski, JKS Jagodne
INTENCJA śl   Lansjer – Intarsja / Orkisz xx 1992 POL hod. SK Strzelce Op.
72
  • 2004 – MŚ w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Astorp SWE – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Agnieszka Chwastek, SLKS Książ
BATALION sp   Estor śl – Baltona m. / Historyk m. 1994 POL hod. Jarosław Święcicki
73
  • 2004 – MŚ w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Astorp SWE – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Wiktor Pietrowski, LKJ Gajewniki
BOGACZ śl   Lansjer – Buczyna / Glockner 1992 POL hod. SK Strzelce Op.
74
  • 2004 – MŚ w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Astorp SWE – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo, Przemysław Zabłocki, Jako Jarantów
LENTA śl   Boy – Lusa / Lix 1995 POL hod. Bogusław Dyszkiewicz
75
  • 2010 – MŚ w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Pratoni del Vivaro ITA – srebr­ny medal indy­wi­du­al­nie, Bartłomiej Kwiatek, SLKS Książ
LOKAN śl   Largis – Lokana / Glockner 2001 POL hod. SO Książ
76
  • 2014 – ME Dzieci Juniorów i Młodzieży w zaprzę­gach jed­no­kon­nych – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo – Książ POL, Marcin Kilańczyk BKL Bełchatów
  • 2014 – ME Dzieci Juniorów i Młodzieży w zaprzę­gach jed­no­kon­nych – zło­ty medal ind. kat. mło­dy powo­żą­cy Książ POL, Marcin Kilańczyk BKL Bełchatów
  • 2016 – MŚ w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Piber AUT – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Marcin Kilańczyk, BKL Bełchatów
PRYMUS śl   Tycjan – Prymka / Ryko 2008 POL hod. Antoni Zwierzański
77
  • 2015 – MŚMK w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Mezohegyes HUN – srebr­ny medal indy­wi­du­al­nie konie 6. let­nie, Bartłomiej Kwiatek, SLKS Książ
FREZJA śl   Regiment – Fuksja / Jogurt 2009 POL hod. SO Książ
78
  • 2015 – MŚMK w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Mezohegyes HUN – zło­ty medal indy­wi­du­al­nie konie 6. let­nie, Bartłomiej Kwiatek, SLKS Książ
  • 2016 – MŚM w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Mezohegyes HUN – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie konie 7. let­nie, Bartłomiej Kwiatek, SLKS Książ
BAZYLI śl   Lokan – Bazylia / Palant 2009 POL hod. SO Książ
79
  • 2016 – MŚ w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Piber AUT – srebr­ny medal indy­wi­du­al­nie, Weronika Kwiatek, LKJ Pępowo
  • 2016 – MŚ w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Piber AUT – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Weronika Kwiatek, LKJ Pępowo
BARTNIK wlkp   Caretino K – Biaroza / Clayton baw. 2004 POL hod. SL Pępowo
80
  • 2016 – MŚ w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Piber AUT – srebr­ny medal dru­ży­no­wo, Bartłomiej Kwiatek, SLKS Książ
SONET śl   Dastin xx – Sorbona / Bojkot 2008 POL hod. SO Książ
81
  • 2016 – MŚMK w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Mezohegyes HUN – srebr­ny medal indy­wi­du­al­nie konie 7. let­nie, Weronika Kwiatek, LKJ Pępowo
EPILOG śl   Lokan – Egida / Nomen 2009 POL hod. SO Książ
82
  • 2016 – MŚMK w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Mezohegyes HUN – srebr­ny medal indy­wi­du­al­nie konie 5. let­nie, Bartłomiej Kwiatek, SLKS Książ
  • 2017 – MŚMK w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Mezohegyes HUN – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie konie 6. let­nie, Bartłomiej Kwiatek, SLKS Książ
REBELIA śl   Hutor – Regencja / Bank 2011 POL hod. SO Książ
83
  • 2017 – MŚMK w zaprzę­gach jed­no­kon­nych Mezohegyes HUN – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie konie 7. let­nie, Weronika Kwiatek, LKJ Pępowo
ETER śl   Basior – Eurella / Domingo xx 2010 POL hod. Jan Wiszniowski

4. GRUPA KONI SPORTOWYCH – Mistrzostwa Świata i Europy – konie sko­ko­we, wkkw, wol­ty­żer­ka, raj­dy

Lp. Osiągnięcie Nazwa konia Rasa Płeć Rodowód Ur. Kraj Właściciel / Hodowca
1
  • 1959 – ME Juniorów w sko­kach przez prze­szko­dy, Londyn – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­ny, Norbert Wieja
KANON xo   Kanonier – 1950   K. Drożd
2
  • 1965 – ME, Seniorów w WKKW, Moskwa – zło­ty medal indy­wi­du­al­ny, Marian Babirecki 18.1.1933-5.6.1980 Mielec Klub Jeździecki Cwał Poznań
VOLT wlkp W Polarstrn – Venus 1953 POL SK Liski
3
  • 1981 – ME, Seniorów w WKKW, Horsens DEN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Mirosław Szłapka, LKS Cwał Poznań
ERYWAN wlkp   Azan xx – Evora / Kaptur 1971 POL SK Posadowo
4
  • 1981 – ME, Seniorów w WKKW, Horsens DEN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Jan Lipczyński, LKS Cwał Poznań
ELEKTRON wlkp   Ohar xx – Epika wlkp / Lech wlkp poch. trk.wschpr. 1973 POL SK Iwno
5
  • 1981 – ME, Seniorów w WKKW, Horsens DEN – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wy, Krzysztof Rafalak, LKS Sopot
DAJAK xx   Solali – Dajna / Deer Leap 1973 POL SK Rzeczna
6
  • 2013 – MŚMK w WKKW, Le Lion d’Angers FRA – brą­zo­wy medal indy­wi­du­al­nie konie 5-let­nie, Paweł Spisak
BANDERAS sp W Moravia – Babilonia xx / Jape 2007 POL hod. Drabiński Roman
7
  • 2015 – MŚMK w Lanaken – 7-let­nich, Gregory Wathelet, Makrum Jumping Team
MJT NEVADOS sp   Calvados Z – Nestia S / Romualdo 2008 POL MJT Marcelewo / Szurik Stanisław, Szurik Hubert

NOMINACJE GRUPA KONI HODOWLANYCH:

5. GRUPA KONI HODOWLANYCH – Konie rasy czy­stej krwi arab­skiej

Lp. Osiągnięcie Nazwa konia Rasa Płeć Rodowód Ur. Kraj Właściciel / Hodowca
1
  • 1979 – Arabski Czempionat Europy
ENKLAWA oo K Bandos – Engracja / Comet 1974 POL SK Janów Podlaski
2
  • 1981 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
  • 1981 – Arabski Czempionat Europy
  • 1987 – Arabski Czempionat Europy
  • Jedna z naj­bar­dziej uty­tu­ło­wa­nych pol­skich kla­czy, Czempionka Świata 1982, Czempionka Europy 1987, w wie­ku 19 lat zosta­ła Czempionką Wielkiej Brytanii. Znakomita mat­ka.
PILARKA oo K Palas – Pierzga / Negatiw 1975 POL SK Janów Podlaski
3
  • 1982 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
  • 2005 – Nagroda WAHO
ETRURIA oo K Palas – Etna / Faher 1975 POL SK Janów Podlaski
4
  • 1982 – Czempionat Świata – V-ce Czempionka Klaczy Młodszych
PASSA oo K Eukaliptus – Pacha / El Paso 1980 POL SK Michałów
5
  • 1982 – Czempionat Świata – Czempion Ogierów Starszych
GONDOLIER oo O Palas – Gonagra / Negatiw 1974 POL SK Janów Podlaski
6
  • 1983 – Czempionat Świata – Czempion Ogierów Młodszych
  • 1983 – Czempionat Europy – Czempion Ogierów Młodszych
FAWOR oo O Probat – Fatma / Anarchista 1981 POL SK Michałów
7
  • 1983 – Arabski Czempionat Europy
CANADELA oo K Etap – Capella / Aquinor 1978 POL SK Janów Podlaski
8
  • 1983 – Arabski Czempionat Europy
ARRA oo K Bandos – Arba / Comet 1975 POL SK Janów Podlaski
9
  • 1985 – Arabski Czempionat Europy
HARACZ oo O Palas – Harmonia / Negatiw 1976 POL SK Janów Podlaski
10
  • 1987 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy Młodszych
  • 1991 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy
EMIGRANTKA oo K Eukaliptus – Emigracja / Palas 1985 POL SK Michałów
11
  • 1987 – Arabski Czempionat Europy
PENITENT oo O Partner – Penza / Faher 1979 POL SK Janów Podlaski
12
  • 1988 – Czempionat Świata – V-ce Czempion Ogierów Starszych
PARYS oo O Tryptyk – Parma / Aswan 1974 POL SK Janów Podlaski
13
  • 1988 – Czempionat Świata – V-ce Czempionka Klaczy Starszych
PIKIETA oo K Probat – Platyna / Czardasz 1982 POL SK Michałów
14
  • 1988 – Czempionat Świata – V-ce Czempionka Klaczy Młodszych
  • 1988 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy Młodszych
EMANACJA oo K Eukaliptus – Emigracja / Palas 1986 POL SK Michałów
15
  • 1989 – Czempionat Świata – Czempion Ogierów Starszych
  • 1989 – Arabski Czempionat Europy
  • 1992 – Czempionat Świata – V-ce Czempion Ogierów Starszych
  • 1995 – Czempionat Świata – Czempion Ogierów Starszych
  • 1995 – Arabski Czempionat Europy
  • 1999 – Czempionat Świata – V-ce Czempion Ogierów Starszych
  • 1999 – Arabski Czempionat Europy
PIRUET oo O Probat – Pieczęć / Palas 1983 POL SK Janów Podlaski
16
  • 1990 – Czempionka Klaczy Starszych
SARADELA oo K Partner – Sarabanda / Bandos 1979 POL SK Janów Podlaski
17
  • 1991 – Czempionat Europy – Czempion Ogierów
  • 2013 – Nagroda WAHO
ELDON oo O Penitent – Erotyka / Eufrat 1985 POL SK Michałów
18
  • 2000 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy Młodszych
  • 2002 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy
  • 2004 – Czempionat Świata – V-ce Czempionka Klaczy Starszych
  • 2004 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy
  • 2012 – Czempionat Świata – 2. V-ce Czempionka Klaczy Starszych
  • 2012 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy
EL DORADA oo K Sanadik El Shaklan – Emigrantka / Eukaliptus 1998 POL SK Michałów
19
  • 2000 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Młodszych
EMMONA oo K Monogramm – Emilda / Pamir 1998 POL SK Michałów
20
  • 2000 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
  • 2000 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy
  • 2007 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy
  • Jedna z naj­bar­dziej uty­tu­ło­wa­nych kla­czy w pol­skiej hodow­li. Ma na swo­im kon­cie wygra­ny Czempionat Narodowy USA oraz Czempionat Świata.
ZAGROBLA oo K Monogramm – Zguba / Enrilo 1994 POL SK Michałów
21
  • 2000 – Czempionat Świata – Czempion Ogierów Starszych
  • 2000 – Czempionat Europy – Czempion Ogierów
  • 2008 – Nagroda WAHO
  • Rok 2015 – sprze­daż Pepity – cór­ki Eksterna, będzie ucho­dzi­ła za jed­ną z naj­wyż­szych w histo­rii tej rasy 1.450.000 euro. Chyba nie skła­mię jak powiem, że każ­dy wiel­bi­ciel koni arab­skich zna bdb jego imię i spek­ta­ku­lar­ne osią­gnię­cia na rin­gach poka­zo­wych Czempion Świata, Czempion Europy itp. tego jest napraw­dę spo­ro.
  • Jeden z naj­wy­bit­niej­szych repro­duk­to­rów wyho­do­wa­nych w Polsce w cią­gu ostat­nich czte­rech dekad. Zwycięzca naj­po­waż­niej­szych poka­zów kra­jo­wych i zagra­nicz­nych. Trójkoronowany Czempion: Europy, Pucharu Narodów i Świata. Jego potom­stwo cie­szy się nie­słab­ną­cym powo­dze­niem na poka­zach.
EKSTERN oo O Monogramm – Ernestyna / Piechur 1994 POL SK Michałów
22
  • 2000 – Czempionat Świata – V-ce Czempionka Klaczy
  • 2000 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy
  • 2007 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
  • 2009 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
  • 2009 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy
  • 2014 – Czempionat Świata – World Platinum Czempion Mare
  • Dwukrotna Czempionka Świata. Nagrodzona rów­nież Platynowym Pucharem w Paryżu. Sprzedana w 2008 roku na Aukcji Pride of Poland, na dłu­gie lata usta­no­wi­ła rekord ceno­wy – 1.125.000 euro.
KWESTURA oo K Monogramm – Kwesta / Pessenik 1995 POL SK Michałów
23
  • 2001 – Czempionat Świata – V-ce Czempionka Klaczy Starszych
FALLADA oo K Monogramm – Fanaberia / Probat 1995 POL SK Michałów
24
  • 2001 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
EMANDA oo K Ecaho – Emanacja / Probat 1996 POL SK Michałów
25
  • 2003 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy Młodszych
  • 2006 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy
PALANGA oo K Ekstern – Panika / Eukaliptus 2002 POL SK Michałów
26
  • 2003 – Czempionat Świata – V-ce Czempionka Klaczy Starszych
  • 2010 – Nagroda WAHO
PALMIRA oo K Monogramm – Palestra / Penitent 1995 POL SK Michałów
27
  • 2004 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy
  • 2014 – Czempionat Świata – 2. V-ce Czempionka Klacze Starsze
EMIRA oo K Laheeb – Embra / Monogramm 2000 POL SK Michałów
28
  • 2004 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczek Rocznych
  • 2004 – Arabski Czempionat Europy
  • 2008 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
  • 2008 – Arabski Czempionat Europy
  • 2012 – Nagroda WAHO
  • 2013 – Czempionat Świata – World Platinum Czempion Mare
  • Już za życia sta­ła się legen­dą. Nie prze­gra­ła żad­ne­go poka­zu w któ­rym star­to­wa­ła, po Czempionat Europy, Puchar Narodów i Czempionat Świata. Otrzymała tytuł Platynowej Czempionki w Paryżu. Uważana za przy­kład ide­ału uro­dy i typu współ­cze­sne­go konia arab­skie­go.
PIANISSIMA oo K Gazal Al Shaqab – Pianosa / Eukaliptus 2003 POL SK Janów Podlaski
29
  • 2005 – Arabski Czempionat Europy
  • 2015 – Nagroda WAHO
PALMETA oo K Ecaho – Pilica / Fawor 2001 POL SK Janów Podlaski
30
  • 2005 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
GALILEA oo K Laheeb – Georgia / Monogramm   POL SK Michałów
31
  • 2005 – Czempionat Świata – V-ce Czempion Ogierów Młodszych
  • Pierwszy w powo­jen­nej histo­rii koń hodow­li pry­wat­nej, któ­ry został Młodzieżowym Czempionem Polski. Przez kolej­ne lata ogier ten wygrał kil­ka­dzie­siąt poka­zów, zarów­no kra­jo­wych jak i mię­dzy­na­ro­do­wych. Obecnie prze­by­wa na Bliskim Wschodzie.
GIRLAN BEY oo O Pesal – Gracja-Bis / Monogramm 2002 POL SK Niewierz, Michał Bogajewicz
32
  • 2005 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Młodszych
  • 2005 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy Młodszych
  • 2006 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy Młodszych
  • 2009 – Czempionat Świata – 2. V-ce Czempionka Klaczy Starszych
  • 2010 – Czempionat Świata – V-ce Czempionka Klaczy Starszych
  • 2013 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
  • 2013 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy
  • 2016 – Nagroda WAHO
EMANDORIA oo K Gazal Al Shaqab – Emanda / Ecaho 2004 POL SK Michałów
33
  • 2006 – Nagroda WAHO
  • Założycielka naj­cen­niej­szej linii hodow­la­nej w Michałowie i jed­nej z naj­cen­niej­szych w Polsce oraz na świe­cie. Matka kil­ku­dzie­się­ciu wspa­nia­łych kla­czy hodow­la­nych, czem­pio­nek kra­jo­wych i mię­dzy­na­ro­do­wych.
EMIGRACJA oo K Palas – Emisja / cary­cyn 1980 POL SK Michałów
34
  • 2006 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy Młodszych
PISTORIA oo K Gazal Al Shaqab – Palmira / Monogramm 2004 POL SK Michałów
35
  • 2007 – Nagroda WAHO
SARMACJA oo K Gil – Saszetka / Engano 1986 POL SK Janów Podlaski
36
  • 2011 – Nagroda WAHO
PIAFF oo O Eldon – Pipi / Banat 1997 POL SK Janów Podlaski
37
  • 2012 – Czempionat Świata – V-ce Czempion Ogierów Młodszych
  • 2012 – Czempionat Europy – Czempion Ogierów Młodszych
  • 2014 – Czempionat Świata – 2. V-ce Czempion Ogiery Starsze
  • 2014 – Czempionat Europy – Czempion Ogierów
  • 2015 – Czempionat Świata – V-ce Czempion Ogiery Starsze
  • 2015 – Czempionat Europy – Czempion Ogierów
  • 2017 – Czempionat Świata – V-ce Czempion Ogiery Starsze
EQUATOR oo   QR Marc – Ekliptyka / Ekstern 2010 POL SK Michałów
38
  • 2012 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Młodszych
  • 2012 – Czempionat Europy – Czempionka Klaczy Młodszych
WIEŻA MOCY oo K QR Marc – Wieża Marzeń / Ekstern 2010 POL SK Michałów
39
  • 2012 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Starszych
  • 2012 – Arabski Czempionat Europy
  • 2015 – Czempionat Świata – World Platinum Czempion Mare
  • 2017 – Nagroda WAHO
  • Świetna mat­ka stad­na, Czempionka Polski, Europy i Świata. Nagrodzona Platynowym Pucharem w Paryżu.
PINGA oo K Gazal Al Shaqab – Pilar / Fawor 2004 POL SK Janów Podlaski
40
  • 2013 – Czempionat Świata – V-ce Czempionka Klaczy Młodszych
PERFINKA oo K Esparto – Perfirka / Gazal Al Shaqab 2011 POL SK Białka
41
  • 2014 – Arabski Czempionat Europy
PRIMERA oo K Eden C – Preria / Ararat 2009 POL SK Janów Podlaski
42
  • 2014 – Czempionat Świata – Czempionka Klaczy Rocznych
  • 2014 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy Rocznych
  • 2017 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy
PUSTYNIA KAHILA oo K Kahil Al Shaqab – Pustynna Malwa / Ecaho 2013 POL SK Michałów
43
  • 2014 – Czempionat Świata – Pierwszy V-ce Czempion Ogiery Roczne
  • 2014 – Czempionat Europy – V-ce Czempion Ogierów Rocznych
  • 2015 – Czempionat Świata – Czempion Ogiery Młodsze
MORION oo O Kahil Al Shaqab – Mesalina / Ekstern 2013 POL SK Michałów
44
  • 2014 – Arabski Czempionat Europy
ADELITA oo K Kahil Al Shaqab – Altamira / Ekstern 2014 POL SK Janów Podlaski
45
  • 2016 – Czempionat Europy – V-ce Czempionka Klaczy
GALERIDA oo K Shanghai E.A. – Galilea 2013 POL SK Michałów
46
  • 2017 – Czempionat Świata – Srebrny Medal Ogiery Młodsze
FUERTE oo O Shanghai E.A. – Frymuszka / Ekstern 2014 POL Abhaa Arabians / hod. J. Dobrzyński
47
  • Znakomity repro­duk­tor, zna­ny i uzna­ny przede wszyst­kim jako ojciec kla­czy. Jego potom­stwo cha­rak­te­ry­zo­wa­ło się nie tyl­ko wybit­ną, nowo­cze­sną uro­dą ale i duży­mi zdol­no­ścia­mi wyści­go­wy­mi.
COMET oo O AbuAfas – Carmen / Trypolis 1953 POL SK Nowy Dwór
48
  • Najlepszy koń wyści­go­wy czy­stej krwi w powo­jen­nej Polsce, 13-krot­ny zwy­cięz­ca naj­po­waż­niej­szych gonitw, włą­cza­jąc Derby czy Nagrodę Europy
DRUID oo O Wojsław – Demeter / Probat 1993 POL SK Michałów
49
  • Zasłużony repro­duk­tor, ojciec zna­ko­mi­te­go potom­stwa, zaku­pio­ny przez ame­ry­kań­skie­go hodow­cę za 1.000.000 dola­rów, został wkrót­ce Narodowym Czempionem Stanów Zjednoczonych.
EL PASO oo O Czort – Ellora / Witraż 1967 POL SK Janów Podlaski
50
  • Pierwsza pol­ska klacz, któ­ra wygra­ła Czempionat Europy zor­ga­ni­zo­wa­ny w Verden w 1973 i pierw­sza w histo­rii poka­zów Czempionka Europy.
ESTEBNA oo K Nabor – Estokada / Amurath Sahib 1961 POL SK Michałów
51
  • Wybitny repro­duk­tor, zasłu­żył się hodow­li szcze­gól­nie jako ojciec zna­ko­mi­tych kla­czy. W SK Michałów, cór­ki Eukaliptusa stwo­rzy­ły praw­dzi­wą potę­gę hodow­la­ną.
EUKALIPTUS oo O Bandos – Eunice / Comet 1974 POL SK Janów Podlaski
52
  • Założycielka jed­nej z naj­cen­niej­szych pol­skich rodzin o pre­dys­po­zy­cjach wyści­go­wych, uro­dzi­ła w cią­gu dłu­gie­go życia 20 źre­biąt, w tym 16 w SK Michałów. Matka wie­lu wybit­nych koni wyści­go­wych.
FORTA oo K Kuhailan Abu Urkub – Porta / Nedjari 1943 POL SK Michałów
53
  • Jedyny syn spro­wa­dzo­ne­go z Bliskiego Wschodu ogie­ra Kuhailana Haifi, dzię­ki któ­re­mu ród ten prze­trwał po dziś, wybit­ny repro­duk­tor, któ­ry oka­zał się koniem epo­ko­wym dla pol­skiej hodow­li.
OFIR oo O Kuhailan Haifi or.ar. – Dziwa / Abu Mlech 1933 POL SK Janów Podlaski
54
  • Wybitna mat­ka stad­na, uro­dzi­ła 16 źre­biąt, mię­dzy inny­mi słyn­ne­go ogie­ra Bandos. Dożyła sędzi­we­go wie­ku 35 lat.
BANDOLA oo K Witraż – Bałałajka / Amurath Sab   POL SK Albigowa
55
  • Urodzony w 1956 roku w Albigowej, jeden z naj­bar­dziej zna­nych pol­skich koni czy­stej krwi na świe­cie. Sprzedany w 1961 do USA do Lasma Arabians Stud, stwo­rzył w Ameryce „nowy stan­dard rasy arab­skiej”. Dzisiaj 90% koni czy­stej krwi uro­dzo­nych w USA ma w rodo­wo­dzie krew Baska.
BASK oo O Witraż – Bałajajka / Amurath Sahib 1956 POL SK Albigowa

6. GRUPA KONI HODOWLANYCH – Konie rasy peł­nej krwi angiel­skiej

Lp. Osiągnięcie Nazwa konia Rasa Płeć Rodowód Ur. Kraj Właściciel / Hodowca
1
  • Jedyny koń pol­skiej hodow­li w powo­jen­nej histo­rii, któ­ry dwu­krot­nie zwy­cię­żył w pła­skiej goni­twie Grupy 1 – Preis von Europa G1 w Kolonii i Gran Premio Jockey Club e Coppa d’Oro G1 w Mediolanie. Wygrał też Grosser Preis von Dortmund Grupa 3. Jeden z dwóch koni pol­skiej hodow­li, któ­ry brał udział w naj­waż­niej­szej porów­naw­czej goni­twie w Europie – Prix de l’Arc de Triomphe G1, zaj­mu­jąc w 1979 roku 9 miej­sce w 22-kon­nej staw­ce. Jedyny koń pol­skiej hodow­li, któ­ry rywa­li­zo­wał ze świa­to­wą czo­łów­ką na torach aż trzech kon­ty­nen­tów – Europy i obu Ameryk. Pierwszy w histo­rii „Koń Roku” – tytuł ten otrzy­mał od dzien­ni­ka­rzy wyści­go­wych w sezo­nie 1978. W Polsce (tre­no­wa­ny przez Stanisława Głowackiego, a w wie­ku 4 lat przez Jerzego Jednaszewskiego) był dru­gi w Derby (wygra­ła KONSTELACJA) i zwy­cię­żył m.in. w kla­sycz­nej Nagrodzie Rulera, Wielkiej Warszawskiej, dwu­krot­nie w Criterium, a tak­że w Nagrodzie Budapesztu na Mityngu Krajów Dekoracji Ludowej w Warszawie w 1978 roku, w któ­rej poko­nał świet­ne­go radziec­kie­go ogie­ra ADEN – zwy­cięz­cę Preis von Europa G1. W Niemczech w han­di­ca­pie gene­ral­nym (GAG) został oce­nio­ny na 102,5kg! W karie­rze hodow­la­nej nie­du­ży, ale wyjąt­ko­wo dziel­ny, impo­nu­ją­cy zdro­wiem i odpor­no­ścią Pawiment nie zbli­żył się nie­ste­ty do wyni­ków jakie osią­gał na torze. Dał jed­nak kil­ka bar­dzo war­to­ścio­wych koni, z któ­rych naj­lep­szy­mi były ogier JARZĄB (4xI, Próbna, Syreny, Hoppegartener Meile – Berlin, Bukaresztu – Mityng KDL w Moskwie) oraz kla­cze MONDA (4xI, Zamknięcia Sezonu, Wilanowska) i TRUSKAWKA (9xI).
PAWIMENT xx O Mehari – Pytia / De Corte 1974 POL hod. SK Iwno
2
  • W Hiszpanii pamię­ta­ny jest do dziś jako wiel­ki trium­fa­tor Copa de Oro de San Sebastian Grupa 1 z 1983 roku. To dru­gi koń pol­skiej hodow­li, któ­ry wygrał naj­cen­niej­szą z gonitw zali­cza­nych do sys­te­mu Pattern i dru­gi, któ­ry brał udział w Prix de l’Arc de Triomphe Grupa 1. Zwycięzca Nagród Sofii i Pokoju na Mityngu Krajów Demokracji Ludowej w Berlinie w 1979 roku. W tre­nin­gu Bogdana Ziemiańskiego był dru­gi w Derby (do kla­czy SINAJA), zdo­by­wa­jąc m.in. kla­sycz­ne szar­fy Rulera i St.Leger. W wie­ku 4 lat się­gnął po Nagrody Fils du Vent i Sac-a-Papier oraz koń­czył dru­gi w Wielkiej Warszawskiej (za ogie­rem JARABUB). Eksportowany do Skandynawii trzy­krot­nie wygry­wał na torach Szwecji i tyleż samo we Francji. Jedyny koń pol­skiej hodow­li, któ­ry brał udział w pre­sti­żo­wym mityn­gu w Ascot – w stay­er­skim (4000 m) Gold Cup Grupa 1 zajął wpraw­dzie ostat­nie – pią­te, ale płat­ne miej­sce, pro­wa­dząc staw­kę od star­tu do ostat­nie­go zakrę­tu. W rodo­wo­dzie rosłe­go, kali­bro­we­go i uro­dzi­we­go, a przy tym rzad­kiej karej maści, nie­prze­cięt­ne­go talen­tu i żela­zne­go zdro­wia Dżudo znaj­dzie­my inbred (5x4x4) na legen­dar­ne­go angiel­skie­go der­bi­stę i wie­lo­krot­ne­go czem­pio­na repro­duk­to­rów na Wyspach – ogie­ra HYPERION.
DŻUDO xx O Conor Pass – Dżuni / Antiquarian 1977 POL hod. SK Widzów
3
  • Reprezentant rodu męskie­go zało­żo­ne­go przez zna­ko­mi­te­go na torze i w sta­dzie ogie­ra TURYSTA. Syn świet­ne­go ogie­ra EROTYK i ojciec ostat­nie­go der­bi­sty Czechosłowacji – ogie­ra BARBAKAN, któ­ry boks czo­ło­we­go zaj­mo­wał w Czechach. Atletycznej budo­wy Czubaryk dwu­lat­kiem zwy­cię­sko prze­szedł przez gru­py i zdo­był Nagrodę Ministra Rolnictwa, a w debiu­cie (Rozpoczęcia Sezonu Letniego) i Mokotowskiej fini­szo­wał dru­gi. Przyszło mu rywa­li­zo­wać w bar­dzo moc­nym rocz­ni­ku (SKUNKS, AKCEPT, DIAKOWA, KOFEINA, NARZAN, ALADYN, ŚMIGOŃ), a mimo to nie zwykł skła­dać bro­ni i zawsze zaj­mo­wał płat­ne miej­sce. Trzylatkiem był dru­gi w Strzegomia (do AKCEPTA), Rulera i Derby (dwu­krot­nie do SKUNKSA) oraz w Wielkiej Warszawskiej (zwy­cię­ża DIAKOWA). W Iwna lep­szy był tyl­ko duet SKUNKS – AKCEPT. Na Mityngu KDL w Berlinie poka­zał wiel­ką kla­sę, zdo­by­wa­jąc dwa naj­cen­niej­sze tro­fea – Nagrodę Moskwy i Puchar Kongresu (popra­wił tu też rekord bież­ni legen­dar­ne­go ogie­ra ANILIN, uzy­sku­jąc na 2800 m – 2’56.1″). Jesienią w Preis von Europa Grupa 1 w Kolonii prze­grał w wal­ce o pół dłu­go­ści do nie­miec­kie­go asa – ogie­ra NEBOS, czwar­ty był SKUNKS, a pią­ty PAWIMENT (bie­ga­ło 13 koni). To wciąż naj­więk­szy suk­ces konia pol­skiej hodow­li w kra­jo­wym tre­nin­gu w goni­twie Pattern! W wie­ku 4 lat wygry­wa Czubaryk Nagrody Widzowa (2600 m), Prezesa Rady Ministrów (3200m) i Sac-a-Papier (4000 m), w Golejewka jest dru­gi do SKUNKSA, a w Budapeszcie w pre­sti­żo­wej nagro­dzie Kincsem Dij mija celow­nik trze­ci, podob­nie jak w Nagrodzie Fils du Vent (zwy­cię­ża AKCEPT) i Wielkiej Warszawskiej (trium­fu­je DIXIELAND przed KOMETĄ). Odchodzi ze staj­ni pro­wa­dzo­nej przez Arkadiusza Goździka i przez dwa kolej­ne sezo­ny star­tu­je w nie­miec­kim tre­nin­gu (Heinrich Bollow) w naj­po­waż­niej­szych pró­bach. Wygrywa duży han­di­cap w Hanowerze, jest ponow­nie dru­gi w Preis von Europa G1 (za GLINT OF GOLD), trze­ci w Premio Roma G1, czwar­ty w Grosser Preis von Düsseldorf G2 (za KÖNIGSSTUHL) oraz w Oleander-Rennen na 3200m w Baden-Baden. Wielokrotnie koń­czy pią­ty (a płat­ne są pierw­sze czte­ry miej­sca) w naj­cen­niej­szych nie­miec­kich goni­twach Grupy 1, a mimo to suma jego wszyst­kich wygra­nych na torach naszych zachod­nich sąsia­dów wyno­si aż 298.740 DM. W han­di­ca­pie (GAG) otrzy­mu­je 98 kg, a w karie­rze ma też wystę­py w Nowym Jorku (The Turf Classic G1 na torze Aqueduct) i Anglii (Coral Eclipse G1 na bież­ni Sandown). Po karie­rze zaj­mu­je boks czo­ło­we­go w macie­rzy­stej jed­no­st­ce (tu naj­lep­szym z jego przy­chów­ku był DON CZU), ale kry­je rów­nież w Strzegomiu, Stubnie (stąd pocho­dzi wspo­mnia­ny na wstę­pie BARBAKAN), Rzecznej czy Łącku oraz w stad­ni­nach pół­krwi (dając uzdol­nio­ne spor­to­wo potom­stwo).
CZUBARYK xx O Erotyk – Czeczma / Deer Leap 1976 POL hod. SK Kozienice
4
  • Trenowany przez Stanisława Sałagaja już dwu­lat­kiem zade­mon­stro­wał nie­prze­cięt­ny talent. Wygrał Próbną, następ­nie Nagrody Dorpata, Ministerstwa Rolnictwa i Mokotowską, a na Mityngu KDL w Karlovych Varach w Nagrodzie Budapesztu lep­szym był tyl­ko SOLOZZO. Trzylatkiem kon­ty­nu­ował świet­ną pas­sę, zwy­cię­ża­jąc w Strzegomia, Rulera, St. Leger, Nagrodzie Warszawy na Mityngu KDL w Moskwie oraz Wielkiej Warszawskiej. Drugi mijał celow­nik w Iwna (za ogie­rem DYKTATATOR) i w Derby (za SOLOZZO), a w Washington D.C. International Grupa 1 w USA nie zajął płat­nej loka­ty. Wyróżniony tytu­łem Koń Roku 1984 w wie­ku 4 i 5 lat star­to­wał w Niemczech (tre­ner Heinz Jentzsch) 17 razy, wygry­wa­jąc 189.400 DM. Czterolatkiem się­gnął po Preis der Spielbanken des Landes Nordrhein-Westfalen Grupa 3 w Düsseldorfie oraz po Preis von Wallerstein Listed w Monachium, a rok póź­niej wygrał Mülheimer Frühjahrs-Steher-Preis na 3200 m. Jego bar­dzo dobry bilans uzu­peł­nia­ją dru­gie miej­sca w Oleander-Rennen Listed w Baden-Baden, Team Trophy der Volksbanken u. Raiffeisenbanken mit dem Fina Grupa 3 we Frankfurcie oraz Preis der Spielbanken des Landes NRW Grupa 3 w Düsseldorfie. Trzeci pla­so­wał się w Grosser Preis der Gelsenkirchener Wirtschaft Grupa 3, Oleander-Rennen Grupa 3 w Baden-Baden oraz Team Trophy der Volksbanken und Raiffeisenbanken Grupa 2 we Frankfurcie. Czwarte miej­sca zaj­mo­wał w Hannen-Grand-Prix ’88 Listed w Kolonii oraz w 92. Quick Hansa-Preis Grupa 2 w Hamburgu. W nie­miec­kim han­di­ca­pie (GAG) Omen otrzy­mał notę 95,5 kg. Zinbredowany 4x5 na ogie­ra HYPERION uro­dzi­wy, nie­co żeń­ski, ale pra­wi­dło­wej budo­wy i świet­ne­go cha­rak­te­ru ogier został uży­ty w hodow­li, a z jego potom­stwa peł­nej krwi (któ­re­mu prze­ka­zy­wał zale­ty eks­te­rie­ru, uro­dę i zrów­no­wa­żo­ny cha­rak­ter) naj­lep­szy­mi byli zwy­cięz­cy poza­gru­po­wych gonitw kate­go­rii B: klacz DOROMIKA (Skarba) oraz ogie­ry RAMIDES (Deer Leapa) i ULISSES (Nemana). Od cór­ki Omena pocho­dzi nato­miast świet­na, ogło­szo­na Koniem Roku 2003 TULIPA (Prezesa Rady Ministrów, Wielka Warszawska), któ­ra w Anglii wygra­ła 4 goni­twy z pło­ta­mi i jed­ną pła­ską, a w sta­dzie uro­dzi­ła 4 źre­bię­ta.
OMEN xx O Dakota – Ombra / Antiquarian 1984 POL hod. POHZ Chojnów
5
  • Trenowany przez Stanisława Dzięcinę dwu­lat­kiem Juror wygrał gru­pę i Nagrodę Dorpata (wów­czas roz­gry­wa­ną póź­ną jesie­nią wyłącz­nie dla ogie­rów i na 1400 m), w debiu­cie w Próbnej był dru­gi (do og. TRUST), a jego bilans uzu­peł­ni­ły dwie trze­cie loka­ty – w I gru­pie (do VILNIUSA) i w Nagrodzie Skarba (za DUM-DUM i AKUMULATIW). Trzylatkiem trium­fo­wał w Derby w Pradze (w 22-kon­nej staw­ce poko­nał KOJAKA), a w Warszawie zdo­był St. Leger (od DUM-DUM i ERYDANA). Przyszło mu rywa­li­zo­wać w sil­nym rocz­ni­ku (oprócz wymie­nio­nych tak­że ADRAR, JAKA BĄDŹ, NIC A NIC, DANGER, JANULA). W Strzegomia był dru­gi za DUM-DUM ale przed ADDIS ABEBBĄ, w Nagrodzie Doris Day lep­szym był DANDELION. W Derby musiał uznać wyż­szość NEMANA i DUM-DUM. Jesienią star­tu­je w Niemczech i jest dwu­krot­nie czwar­ty – naj­pierw w Grosser Preis von Baden G1 (zwy­cię­ża STRAWBERRY ROAD), a następ­nie w Preis von Europa G1 (trium­fu­je GOLD AND IVORY). W wie­ku lat 4 Juror się­ga po szar­fy w Golejewka, Widzowa i Prezesa Rady Ministrów. Wyjazd do Düsseldorfu na Grosser Preis von Berlin G1 (pierw­szy ORDOS) przy­no­si jedy­ny w całej karie­rze wynik bez finan­so­wej zdo­by­czy – Juror w 9-kon­nej staw­ce jest szó­sty. W sta­dzie rezy­do­wał w Strzegomiu, Stubnie, Mosznej, Golejewku i Widzowie, a tak­że w Stadninie River Chanter pań­stwa Pokrywków. Dał tak dziel­ne konie, jak trój­ko­ro­no­wa­na DŻAMAJKA, der­bi­sta DURAND, zwy­cięż­czy­ni Oaks na Słowacji i w Austrii, dru­ga w Prmio Citta di Grosseto Listed JESSI-JANE, a od jego córek pocho­dzą – zdo­byw­ca Potrójnej Korony INTENS, świet­ny DELANO (Strzegomia, Iwna, Kozienic, Widzowa, Prezesa Rady Ministrów, Korabia), nie­po­zor­na DEKLINACJA (Efforty, 2 m. Skarba, Wiosenna, Soliny, Derby, Oaks, SK Krasne, Criterium, 3 m. Wielka Warszawska), DE FACTO (Widzowa), DŻERALD (Skarba), czy skocz­ny DELLAN (Corsa Siepi dei 4 Anni G3 – pło­ty Merano, 2 m. Gran Corsa Siepi di Milano G1 – pło­ty Mediolan).
JUROR xx O Saragan – Jurystka / Negresco 1981 POL hod. SK Moszna
6
  • Trenowany przez Stanisława Dzięcinę był jed­nym z lide­rów bar­dzo moc­ne­go rocz­ni­ka. W debiu­cie wygry­wa Próbną od ogie­ra DON FREE, w Ministerstwa Rolnictwa lep­szym jest tyl­ko CZUBARYK, któ­re­mu szyb­ko rewan­żu­je się w Mokotowskiej. W wie­ku 3 lat zwy­cię­ża w Rulera od CZUBARYKA, NARZANA i kla­czy DIAKOWA, Iwna – bijąc AKCEPTA i CZUBARYKA oraz w Derby, poko­nu­jąc CZUBARYKA, KOFEINĘ, AKCEPTA, NARZANA, DANDOLO i DIAKOWĘ. Na dro­dze do skom­ple­to­wa­nia Potrójnej Korony, w nie­co dziw­nej roz­gryw­ce St. Leger, sta­je mu sta­jen­ny kole­ga AKCEPT, ale w poko­na­nym polu są CZUBARYK i ALADYN. Ten ostat­ni ponow­nie jest dru­gi (łeb w łeb) w St. Leger, ale w Wiedniu – na Freudenau zwy­cię­ża Skunks. Jesienią ze swo­im sta­łym dżo­ke­jem (Mieczysławem Mełnickim) w sio­dle sta­je w szran­ki Preis von Europa Grupa 1 w Kolonii, gdzie przy wyj­ściu na pro­stą tra­ci dobrą pozy­cję, by kapi­tal­nie fini­szo­wać polem. Niestety celow­nik jest zbyt bli­sko i Skunks koń­czy czwar­ty, tuż za wal­czą­cy­mi o wygra­ną – nie­miec­kim crac­kiem NEBOSEM i CZUBARYKIEM (dosia­da­ją­cy go Stanisław Sałagaj na pro­stej zgu­bił bat), a przed PAWIMENTEM. Tytuł Koń Roku 1979 dzie­li Skunks z Czubarykiem, ale to nie koniec ich spo­tkań. Czterolatkiem zwy­cię­ża w Golejewka (od CZUBARYKA i AKCEPTA) oraz Nagrodzie Sprinterskiej o Puchar Redakcji „Expressu Wieczornego” (od NARZANA), gdzie na dystan­sie 1600 m kolej­ny już raz demon­stru­je swój naj­więk­szy atut – wyjąt­ko­we przy­spie­sze­nie. Karierę koń­czy nie­uda­nym star­tem w Prezesa Rady Ministrów (na 3200 m), w któ­rej jest tyl­ko czwar­ty (za CZUBARYKIEM, ŚMIGONIEM i AKCEPTEM) i co gor­sza dozna­je kon­tu­zji. W sta­dzie Skunks nie błysz­czał, ale jego cór­ki oka­za­ły się napraw­dę war­to­ścio­wy­mi mat­ka­mi, szcze­gól­nie koni spe­cja­li­zu­ją­cych się w goni­twach z pło­ta­mi i prze­szko­da­mi: JAWNUTA dała JARMIŁA (Aschabada), AGAWA – ARCELINA (Doris Day), SCATOLA (Cardei, 2 m. Wiosenna, Soliny, 3 m. Rzeki Wisły) – uży­wa­ne­go w cze­skiej hodow­li skocz­ne­go SCATERA, ESPADA – EKLERERA (dwu­krot­nie pierw­szy w prze­szko­do­wej Cenie PARAMO w Pardubicach), a CHALINIA – trium­fa­to­ra Wielkiej Pardubickiej CHALCO.
SKUNKS xx O Doryant – Sekunda / Surmacz 1976 POL hod. SK Kozienice
7
  • Wygrał w karie­rze 11 gonitw, w tym St. Leger i Vederemo-Rennen w Wiedniu, Steher Cup Listed w Baden-Baden, Steher Preis Listed w Mülheim oraz Premio Duca d’Aosta Listed w Mediolanie. Sprzedany do Austrii na bodaj pierw­szej aukcji rocz­nia­ków (orga­ni­zo­wa­nej jesz­cze przez Animex w SK Moszna w 1986 roku). W wie­ku 2 i 3 lat Dongo tre­no­wa­ny był przez Stefana Bigusa, a w wie­ku 4-6 lat już w Niemczech przy­go­to­wy­wa­li go do star­tów Andreas Wöhler, a następ­nie Mario Hofer. Tam też wygrał Dongo sumę 179.700 DM, otrzy­mu­jąc w han­di­ka­pie (GAG) 94,5 kg. Był bar­dzo dziel­nym stay­erem – pla­so­wał się dru­gi w Mülheim Frühjahrs-Steher-Preis Listed i Kölner Steher-Preis Listed oraz trze­ci w Silbernes Band der Ruhr Listed, Kölner Steher Preis Listed i Oleander-Rennen Grupa 3. Warto wspo­mnieć, że ojcem mat­ki Dongo jest wyho­do­wa­ny na Węgrzech zwy­cięz­ca Derby w Budapeszcie i Pradze, dru­gi w Derby w Wiedniu w 1970 roku – świet­ny NORBERT.nie PARAMO w Pardubicach), a CHALINIA – trium­fa­to­ra Wielkiej Pardubickiej CHALCO.
DONGO xx O Dakota – Danila / Norbert 1987 POL hod. SK Moszna
8
  • Wraz z Dongo został on sprze­da­ny rocz­nia­kiem do Austrii, gdzie w tre­nin­gu Stefana Bigusa odniósł w karie­rze 5 zwy­cięstw, w tym w Derby w Wiedniu (trze­cie miej­sce zajął wów­czas ZEND, a czwar­te DONGO), miler­skim Spreti-Memorial Listed w Monachium, Amadeo Peyron Listed w Turynie oraz Citta di Grosseto Listed na 1750 m. Ponadto był dru­gi w Carl-Friedrich Fürst zu Oettingen-Wallerstein-Memorial Listed na 2200 m w Monachium. W nie­miec­kim han­di­ca­pie (GAG) otrzy­mał notę 91 kg. W sezo­nie 1990 się­gnął w Austrii po tytuł „Koń Roku”.
DŻULIO xx O Dakota – Dziarska / Damon 1987 POL hod. SK Moszna
9
  • Jako pierw­sza klacz po woj­nie wygra­ła Wielką Warszawską dwu­krot­nie. Zwyciężyła też w St. Leger w Wiedniu i Nagrodzie Berlina na Mityngu Krajów Demokracji Ludowej w sto­li­cy NRD. Okrzyknięta kla­czą 25-lecia! Trenowana przez Stefana Michalczyka junio­ra, a dosia­da­na przez Mieczysława Mełnickiego, bie­ga­ła Demona 3 sezo­ny i w 18 star­tach zano­to­wa­ła 14 zwy­cięstw. Dwulatką była nie­po­ko­na­na. Wygrała czte­ro­krot­nie, w tym Nagrody Stolicy, PTWK i Ministerstwa Rolnictwa. Trzylatką zdo­by­ła szar­fy Rulera (od og.ZELANT), Iwna, Derby (od kl.GERONA) oraz cen­ne goni­twy wymie­nio­ne na wstę­pie. Na Mityngu w Berlinie była też dru­ga w Nagrodzie Pragi (wygra­ła TAMAŃ), a na Służewcu trze­cia (za TAUROWEM i GERONĄ) w Nagrodzie Kozienic. W wie­ku 4 lat się­gnę­ła po suk­ces w Widzowa, Prezesa Rady Ministrów i Fils du Vent. Na roze­gra­nym w sto­li­cy Polski Mityngu KDL koń­czy­ła dru­ga w Nagrodzie Warszawy (do bar­dzo dobre­go GAJERA) i bez miej­sca w Nagrodzie Budapesztu. Jesienią po raz dru­gi zwy­cię­ży­ła w Wielkiej Warszawskiej (poko­nu­jąc EPIKURA). Z jej 12 źre­biąt, bie­ga­ło 11, a wygry­wa­ło 10, w tym aż 5 poza gru­pa­mi. Demona to mat­ka der­bi­sty i cenio­ne­go repro­duk­to­ra ogie­ra DEMON CLUB (po Club House) oraz uży­wa­ne­go wąsko, ale z powo­dze­niem w hodow­li peł­nej krwi, a sze­rzej (też z dobrym skut­kiem) w pół­krwi ogie­ra DAMON (po Mehari). Trzy jej cór­ki zwy­cię­ża­ły w goni­twach poza­gru­po­wych – DIANA i DIADEMA (obie po Balustrade) oraz DIAMANTA (po Mehari). W rodo­wo­dzie Demony znaj­du­je­my inbred 5x5 na ogie­ra SUNSTAR, któ­ry był bar­dzo dobrym dwu­lat­kiem, a w wie­ku lat trzech zdo­był angiel­skie kla­sy­ki – 2000 Guineas i Derby St.
DEMONA xx K Masis – Dziwożona II / San II 1961 POL SK Moszna
10
  • Zinbredowanego 4x4 na og.TORNADO Dixielanda tre­no­wał Józef Paliński. Dwulatkiem w impo­nu­ją­cym sty­lu (dowol­nie o 5 dłu­go­ści) wygrał w debiu­cie i od razu wyje­chał do Wiednia, gdzie w czte­ro­kon­nym Baron-Gustav-Sprinter-Memorial na 1100 m nie spro­stał 3-let­nie­mu super sprin­te­ro­wi gospo­da­rzy (TOPAIR), ale poko­nał swo­je­go rówie­śni­ka DENDRYTA (czwar­ty). Swoją wyż­szość nad nim udo­wod­nił jesz­cze w Mokotowskiej i Criterium, któ­re bez pro­ble­mu zdo­był w Warszawie. Wiosną dozna­je ochwa­tu, ale szczę­śli­wie kuro­wa­ny sta­je w szran­ki … St. Leger i jest trze­ci za DŻUDO i DENDRYTEM. Sezon koń­czy impo­nu­ją­cą serią suk­ce­sów: w I gru­pie, Nagrodzie Pink Pearla (bija ogie­ra CZEMPIŃ), Wielkiej Warszawskiej (na moc­no ela­stycz­nym torze pro­wa­dzi od star­tu i dusi rywa­li tem­pem – dowol­nie o 5 dłu­go­ści poko­nu­je KOMETĘ, CZUBARYKA, AKCEPTA, DENDRYTA, DŻUDO i der­bist­kę SINAJĘ, czy­niąc ten wyścig chy­ba naj­czę­ściej wspo­mi­na­ną przez słu­że­wiec­kich bywal­ców roz­gryw­ką) i ponow­nie Criterium. Zostaje Koniem Roku 1980. Czterolatkiem toczy boje z JARABUBEM i DŻUDO. Rozdziela tę parę w Golejewka i Prezesa Rady Ministrów, a bije JARABUBA w Nagrodzie Widzowa. Wygrywa też Nagrodę Kozienic (od SURDUTA). Podróże naj­wy­raź­niej mu nie słu­żą, bo w Kincsem Dij w Budapeszcie i Grosser Kaufhof Preis w Kolonii jest bez miej­sca, a jesie­nią mija celow­nik trze­ci w Criterium. Wywodzący się z tej samej linii żeń­skiej co DIAKOWA, młod­szy pół­brat trój­ko­ro­no­wa­ne­go DIPOLA, w sta­dzie oka­zał się jed­nym z naj­lep­szych repro­duk­to­rów kra­jo­wej hodow­li w histo­rii. Dał trzech der­bi­stów (BACHUS, LIMAK, SOLOZZO), zna­ko­mi­te kla­cze (DŻAMINA, DAXI, ZAGARA, TERENCJA, OMBRELIA, AMANDINA, BIBA MOJA MAŁA), zwy­cięz­ców kla­sy­ków (NAREDO, CORTEZ – w Austrii), dwu­krot­nie pierw­sze­go w Wielkiej Warszawskiej, uży­te­go w hodow­li pół­krwi SAN LUISA, konie uta­len­to­wa­ne sko­ko­wo (ALMANZOR, BAŁAMUT czy pół­krwi wkkw-ist­ka BANDEROLA). Stanowił w 8 stad­ni­nach pań­stwo­wych i tyl­ko w jed­nej nie dał Dixieland zwy­cięz­ców gonitw naj­wyż­szej ran­gi. W 1994 roku został czem­pio­nem repro­duk­to­rów, a w 1988 był w tym ran­kin­gu dru­gi. Jego cór­ki były dosko­na­ły­mi mat­ka­mi, a tytu­łem Koń Roku wyróż­nio­no tro­je jego potom­ków (LIMAK 1994, ZAGARA 1997, SAN LUIS 2005).
DIXIELAND xx O Conor Pass – Dostojna / Dorpat 1977 POL SK Widzów
11
  • Pięciokrotnie pierw­sza, w tym trzy­krot­nie w goni­twach poza­gru­po­wych dla kla­czy (trzy­lat­ką wygra­ła Wiosenną, Soliny i Driady – dzi­siaj SK Krasne), zdo­byw­czy­ni Austria-Preis w Wiedniu (dwu­lat­ką), dru­ga w Norsk Oaks w Oslo i Preis des Versitzenden des Staattsrates w Berlinie (czte­ro­lat­ką) oraz trze­cia w Preis von Europa G1 w Kolonii i w Derby na Służewcu (na cięż­kim torze po kapi­tal­nym fini­szu z koń­ca staw­ki nie­znacz­nie – szy­ja i krót­ki łeb – ule­gła ogie­rom DIPOL i ORKISZ). Klacz żeń­ska, nie­zwy­kle uro­dzi­wa i wyjąt­ko­wo dziel­na, a przy tym z mię­dzy­na­ro­do­wy­mi (Austria, Norwegia, RFN, NRD) suk­ce­sa­mi na kon­cie. W tre­nin­gu Stanisława Molendy bie­ga­ła 2-4 let­nią 16 razy. Oprócz 5 zwy­cięstw ma w dorob­ku 6 dru­gich lokat – dwu­lat­ką w Skarba, Stolicy i Demony (w Wiedniu lep­szym był DIPOL) oraz czte­ro­lat­ką w Widzowa, Norsk Jockey Clubu (tu też lep­szy był DIPOL) i trzy trze­cie, w tym to wyjąt­ko­wo cen­ne w Kolonii. W wie­ku 4 lat w Preis von Europa nie zaję­ła już płat­ne­go miej­sca, a na Mityngu KDL w Nagrodzie Budapesztu zosta­ła na star­cie. Doris Day to mat­ka czwor­ga zwy­cięz­ców gonitw poza­gru­po­wych: DEAD-HEAT (po Beauvallon) – 6xI, Stolicy, Ministerstwa Rolnictwa, Golejewka, Kozienic, DANGER (po Dakota) – 6xI, Wilanowska, Zamknięcia Sezonu, Pawimenta, DAMA TREFL (po Kayoon) – 4xI, Deer Leapa, a tak­że fili­gra­no­wa, żeń­ska, bar­dzo szla­chet­na DIONE (po Pyjama Hunt) – 3xI, Próbna, Skarba, Soliny. Wnuk Doris Day – DYKTATOR (Dakota – Dama kier po Balustrade) zajął boks czo­ło­we­go w Bułgarii, po tym jak tyl­ko w Derby nie zajął płat­ne­go miej­sca. A bie­gał trzy sezo­ny 22 razy, wygry­wa­jąc 7 gonitw, w tym Nagrody Iwna (bijąc takie crac­ki jak OMEN i SOLOZZO), Mosznej i dwu­krot­nie Rzecznej. Przy tym z powo­dze­niem rywa­li­zo­wał w star­ciach mię­dzy­na­ro­do­wych (dru­gi w Nagrodzie Berlina na Mityngu KDL i w Hoppegertener Meile, trze­ci w Velkej Cenie Mesta Prahy).
DORIS DAY xx K Mehari – Dora / Turysta 1969 POL hod. SK Golejewko
12
  • Podobnie jak jego kla­so­wa mat­ka tre­no­wa­ny był przez Andrzeja Walickiego i pierw­szy rok star­tów zakoń­czył bez poraż­ki, się­ga­jąc w 3 wyj­ściach po dwa naj­po­waż­niej­sze tro­fea – Ministerstwa Rolnictwa i Mokotowską. Trzylatkiem bije rówie­śni­ków w Nagrodach Strzegomia oraz Doris Day i wyjeż­dża na Derby do Wiednia. Kopiuje dublę NEMANA, zdo­by­wa­jąc Błękitną Wstęgę w Austrii i w Polsce, po czym odno­si kolej­ny suk­ces w St. Leger. Startuje w Kolonii w Preis von Europa Grupa 1 i jest jedy­nym koniem w sil­nej staw­ce, któ­ry w karie­rze jesz­cze nie prze­grał. Tym razem jest jed­nak szó­sty, a po powro­cie na Służewiec dość nie­spo­dzie­wa­nie prze­gry­wa Wielką Warszawską ze świet­nie dys­po­no­wa­nym DŻETEM. Rok póź­niej jest pierw­szy w Golejewka, Prezesa Rady Ministrów, Kincsem Dij w Budapeszcie i Nagrodzie Berlina pod­czas Mityng KDL w Karlovych Varach. Karierę koń­czy star­tem w USA w Washington D.C. International Grupa 1 – mija celow­nik ósmy w staw­ce 12 koni. Korab, któ­ry nie tyl­ko jak na tam­te cza­sy dużo podró­żo­wał, wyka­zał się talen­tem, wszech­stron­no­ścią, zdro­wiem i odpor­no­ścią, wygry­wa­jąc 12 z 15 gonitw i raz zaj­mu­jąc dru­gie miej­sce. Nic dziw­ne­go że jest jed­nym z led­wie dwóch dwu­krot­nych lau­re­atów tytu­łu Koń Roku (1985-86).
KORAB xx O Kayoon – Konstelacja / Mehari 1982 POL hod. SK Golejewko
13
  • W tre­nin­gu Stanisława Molendy bie­gał 2-4 let­nim 13 razy. Dwulatkiem wygrał Nagrody Rozpoczęcia Sezonu Letniego i Ministerstwa Rolnictwa (od ADDIS ABBEBY i ERYDANA), a pod­czas Mityngu KDL w Warszawie był dru­gi w Nagrodzie Budapesztu (za og. ART, wyprze­dza­jąc JAKĄ BĄDŹ). W Stolicy koń­czył trze­ci (za JAKĄ BĄDŹ i nie­spo­dzie­wa­nie CHISPAREM). Następny sezon zaczął od dwóch czwar­tych lokat w Strzegomia (za ogie­ra­mi DUM-DUM i JUROR oraz kla­czą ADDIS ABBEBA) i Doris Day (na mięk­kim torze lep­sze były DANDELION, JUROR i VILNIUS), po czym odniósł naj­więk­sze suk­ce­sy w karie­rze, się­ga­jąc po Błękitną Wstęgę w Wiedniu (w 22-kon­nej staw­ce repre­zen­tan­tów Austrii, Węgier, Danii, Francji, Niemiec i Polski wygrał nie­za­gro­żo­ny o 6 ½ dłu­go­ści i popra­wił rekord toru Freundenau na 2400 m) i Warszawie (od ogie­rów DUM-DUM, JUROR i ERYDAN). Czterolatkiem na Mityngu KDL w Budapeszcie był dru­gi (do ogie­ra RUMB) w Nagrodzie Moskwy, ale w Nagrodach Pawimenta, Preis von Europa G1 w Kolonii, Wielkiej Warszawskiej i Criterium nie zaj­mo­wał już płat­nych lokat. Ogłoszony Koniem Roku 1984, obda­rzo­ny wyjąt­ko­wo łagod­nym cha­rak­te­rem Neman zde­cy­do­wa­nie lepiej czuł się na szyb­kiej bież­ni. W sta­dzie (krył w Iwnie, Kozienicach, Łącku, Strzegomiu, Stubnie, Krasnem, a tak­że w daw­nym Związku Radzieckim) dał tak dziel­ne konie, jak ogier REZON (SU)(Grosser Kaufhof Preis Grupa 2 w Kolonii), zdo­byw­czy­ni Oaks w Austrii w 1996 roku – DIAMOND STAR (AUT), pierw­sza w Wiosennej, SK Krasne i Wielkiej Warszawskiej – BELLA DONNA, trium­fa­tor prze­szko­do­wej Gran Premio di Merano Grupa 1 – OCEAN oraz HIPODROM (Aschabada), TAMBURYN (Aschabada) czy MISS NEMAN (CZE)(Slušovicke Oaks).
NEMAN xx O Dakota – Narew / Mehari 1981 POL hod. SK Golejewko
14
  • Mimo poważ­nych pro­ble­mów z kopy­ta­mi przy­go­to­wy­wa­ny do star­tów przez Józefa Siwonię Hipoliner bie­gał w wie­ku od 2 do 7 lat i w 32 wyści­gach zwy­cię­żał aż 17 razy, 8 razy był dru­gi i 2 razy trze­ci. Dwulatkiem toczył boje z REALINĄ, DŻASPEREM i BLAGIERKĄ – wygrał Próbną i Nemana. Trzylatkiem się­gnął Hipoliner po Starohajske kry­te­rium w Bratysławie (bijąc ogie­ry DE ROBERTO i RYAN), ale występ w Derby na Słowacji nie był uda­ny. W Warszawie zdo­był kla­sycz­ną szar­fę Rulera oraz Nagrodę Iwna. W Derby lep­szym był KAMERDYNER, a w Wielkiej Warszawskiej przed­sta­wi­cie­le star­szych rocz­ni­ków – NIGHT EXPRESS i SAN LUIS. W każ­dym z 6 sezo­nów zwy­cię­żał poza gru­pa­mi. W naszej czę­ści Starego Kontynentu (Słowacja, Austria) był prze­ciw­ni­kiem, któ­ry zawsze budził respekt i pre­ten­do­wał do wygra­nej. W Bratysławie zwy­cię­żył rów­nież w Velkej Majovej Cenie i Cenie Scottish Rifle’a, a dru­gi koń­czył w Velkej Cenie Slovenska. W Ebreichdorfie wygrał Magna Euro Preis, a w Kincsem Preis i Central European Challenge Cup Classic mijał celow­nik dru­gi. Na Służewcu trzy­krot­nie bił rywa­li w Prezesa Rady Ministrów (obec­nie Prezesa Totalizatora Sportowego), dołą­cza­jąc tym samym do takich sław jak TURYSTA, SURMACZ i SZARLATAN, dwu­krot­nie zdo­by­wał Nagrody Kozienic i Golejewka. Wygrał rów­nież tak wyma­rzo­ną przez tre­ne­ra i dżo­ke­ja (Anton Turgaev) Wielką Warszawską, do któ­rej wcze­śniej nie miał szczę­ścia. Wart pod­kre­śle­nia jest fakt, że tyl­ko trzy­krot­nie nie zaj­mo­wał Hipoliner płat­nej loka­ty. Dwukrotnie wyróż­nio­no go tytu­łem „Koń Roku” – w sezo­nach 2006 i 2009. Jest uży­wa­ny w hodow­li – jego potom­stwo cie­szy się dobrą mar­ką w Kazachstanie, któ­ry to kraj jest obec­nie jed­nym z głów­nych impor­te­rów pol­skich fol­blu­tów.
HIPOLINER xx O Belenus – Hipozetta / Who Knows 2003 POL hod. Polska Korporacja Inwestycyjna SA
15
  • O tre­no­wa­nym przez Konstantego Chatizowa Pink Pearlu tak pisze Andrzej Szydlik: „To był wiel­ki crack wcze­snych cza­sów powo­jen­nych. Już od same­go począt­ku karie­ry toczy twar­de boje z nie­od­łącz­nym „cie­niem” – Arrasem. W 5 star­tach w wie­ku 2 lat odno­si 4 zwy­cię­stwa, prze­gry­wa­jąc z nim raz. Rewanżuje się szyb­ko w Produce, poko­nu­jąc kon­ku­ren­ta aż o 5 dłu­go­ści. Z ogrom­nym więc zain­te­re­so­wa­niem ocze­ki­wa­no ich poje­dyn­ków w wie­ku 3 lat. Pink Pearl dozna­je poraż­ki w Iwna, wygry­wa Fils du Vent, w Derby nie star­tu­je – wygry­wa je Arras, któ­re­go rekord na dystan­sie 2400 m (2′30″) trwał, trwał i trwał… w sumie 36 lat. Przed ogrom­ny­mi suk­ce­sa­mi mię­dzy­na­ro­do­wy­mi Pink Pearl wygry­wa St. Leger. Pierwsze zwy­cię­stwo odno­si w Derby w Pradze (Arras był dru­gi). Szczyt jego wyści­go­wej kla­sy nastę­pu­je pod­czas Mityngu w Budapeszcie. Zgarnia dwie naj­po­waż­niej­sze nagro­dy: Moskwy dla 3-let­nich ogie­rów i kla­czy, któ­ra przez wie­le lat odgry­wa­ła rolę Derby mię­dzy­na­ro­do­wych i tak zwa­ny Puchar dla 3-let­nich i star­szych ogie­rów i kla­czy”. W uzu­peł­nie­niu war­to dodać, że w Nagrodach Fils du Vent i St. Leger w poko­na­nym polu zosta­wił Pink Pearl ogie­ry BEN BUTTALL i SKARBNIK (zwy­cię­żył jesie­nią w Wielkiej Warszawskiej). Matka Pink Pearla (zin­bre­do­wa­ne­go 5x5 na ogie­ry BEND OR i ST.SIMON) jest pół­sio­strą pierw­szej w Oaks 1934 roku kla­czy KADMEA (po Harlekin), a trze­cia mat­ka jest jed­no­cze­śnie trze­cią mat­ką zdo­byw­cy Potrójnej Korony w Anglii w 1918 roku – ogie­ra GAINSBOROUGH, któ­ry ode­grał nie­po­śled­nią rolę w hodow­li peł­nej krwi. Półbrat Pink Pearla to trój­ko­row­no­wa­ny RUCH, a sio­stra – pierw­sza w Wiosennej DONNA NERA dała zwy­cięż­czy­nię Wielkiej Warszawskiej klacz DONNA AQUI i zało­ży­ła cen­ną linię żeń­ską, z któ­rej pocho­dzą m.in. fly­er DON FREE, śred­nio­dy­stan­so­wiec DON CZU, dziel­na DONNA KAYA (Stolicy, Efforty, Krasne), sil­na DONNA GRAFIA (Wiosenna, 2 m. Derby), szyb­ki, uży­ty w hodow­li DON GRAF, czy świet­ny w sko­kach przez prze­szko­dy DON JUGG. Sam Pink Pearl przez 4 sezo­ny (1954-57) zaj­mo­wał boks czo­ło­we­go w Stadninie Koni Iwno, a w 1958 roku został sprze­da­ny na Węgry.Trenowany przez Stanisława Molendę Erotyk dwu­lat­kiem zwy­cię­sko prze­ma­sze­ro­wał przez gru­py, debiu­tu­jąc na począt­ku sierp­nia. Nagrody Skarba, Stolicy i Ministerstwa Rolnictwa prze­gry­wa z DERMOTEM, ale sezon koń­czy suk­ce­sem w Mokotowskiej (dru­gi jest JURIS). W następ­nym roku jest trze­ci w Rulera (za ogie­ra­mi TATARAK i DERMOT), dru­gi w Iwna (za KARAMBOLEM), po czym zwy­cię­ża w Derby (za nim koń­czą JURIS, TATARAK i KARAMBOL), St. Leger (ponow­nie bije JURISA i TATARAKA) oraz Wielkiej Warszawskiej (od TATARAKA i KARAMBOLA). W St. Leger w Wiedniu jest pią­ty (bez miej­sca). Trzeci rok star­tów ma nadal bar­dzo uda­ny – odno­si suk­ce­sy w Golejewka, Fils du Vent, Wojska Polskiego (goni­twa z warun­ka­mi) i jest dru­gi w Nagrodzie Warszawy (Mityng KDL we Wrocławiu). Karierę koń­czy dru­gim trium­fem w Wielkiej Warszawskiej, w któ­rej w 1969 roku star­to­wa­ło aż trzech der­bi­stów – Erotyk poko­nał TRABANTA (dru­gi) i KADYKSA (czwar­ty). Zinbredowany 4x5 na og.SWYNFORD zwy­cięz­cę angiel­skie­go St. Leger. W sta­dzie (w Kozienicach i Rzecznej) już w pierw­szym rocz­ni­ku daje Erotyk trój­ko­ro­no­wa­ne­go CZERKIESA. SEFORA wygry­wa Wiosenną, Przedświta i Nagrodę Belgradu na Mityngu KDL, a bli­ski krew­niak Czerkiesa – CZUBARYK robi mię­dzy­na­ro­do­wą karie­rę. Derby wygry­wa wąsko uży­ty w hodow­li OTMAR, a BORYNA jest pierw­szy w Nagrodzie Aschabada. Jest rów­nież Erotyk ojcem dziel­nych koń­skich spor­tow­ców – BROM, CZUBCZYK czy brat Sefory – SKYLAB.
PINK PEARL xx O Pilade – Rosa Nera / Nektar 1948 POL hod. Stanisław Janasz
16
  • Trenowany przez Stanisława Molendę Erotyk dwu­lat­kiem zwy­cię­sko prze­ma­sze­ro­wał przez gru­py, debiu­tu­jąc na począt­ku sierp­nia. Nagrody Skarba, Stolicy i Ministerstwa Rolnictwa prze­gry­wa z DERMOTEM, ale sezon koń­czy suk­ce­sem w Mokotowskiej (dru­gi jest JURIS). W następ­nym roku jest trze­ci w Rulera (za ogie­ra­mi TATARAK i DERMOT), dru­gi w Iwna (za KARAMBOLEM), po czym zwy­cię­ża w Derby (za nim koń­czą JURIS, TATARAK i KARAMBOL), St. Leger (ponow­nie bije JURISA i TATARAKA) oraz Wielkiej Warszawskiej (od TATARAKA i KARAMBOLA). W St. Leger w Wiedniu jest pią­ty (bez miej­sca). Trzeci rok star­tów ma nadal bar­dzo uda­ny – odno­si suk­ce­sy w Golejewka, Fils du Vent, Wojska Polskiego (goni­twa z warun­ka­mi) i jest dru­gi w Nagrodzie Warszawy (Mityng KDL we Wrocławiu). Karierę koń­czy dru­gim trium­fem w Wielkiej Warszawskiej, w któ­rej w 1969 roku star­to­wa­ło aż trzech der­bi­stów – Erotyk poko­nał TRABANTA (dru­gi) i KADYKSA (czwar­ty). Zinbredowany 4x5 na og.SWYNFORD zwy­cięz­cę angiel­skie­go St.Leger. W sta­dzie (w Kozienicach i Rzecznej) już w pierw­szym rocz­ni­ku daje Erotyk trój­ko­ro­no­wa­ne­go CZERKIESA. SEFORA wygry­wa Wiosenną, Przedświta i Nagrodę Belgradu na Mityngu KDL, a bli­ski krew­niak Czerkiesa – CZUBARYK robi mię­dzy­na­ro­do­wą karie­rę. Derby wygry­wa wąsko uży­ty w hodow­li OTMAR, a BORYNA jest pierw­szy w Nagrodzie Aschabada. Jest rów­nież Erotyk ojcem dziel­nych koń­skich spor­tow­ców – BROM, CZUBCZYK czy brat Sefory – SKYLAB.
EROTYK xx O Turysta – Eroika / Aquino 1965 POL hod. SK Golejewko
17
  • W tre­nin­gu Stanisława Molendy bie­ga­ła Bostella 2-3 let. 11 razy. Była 6xI, w tym w Próbnej i Nagrodach Cardei (poko­nu­jąc szyb­ką BRETANIĘ), Soliny (przed sil­ną DAGLEZJĄ), St. Leger (bijąc ogie­ra NORD i klacz DAGLEZJA), Robert Pferdemenges Rennen w Kolonii (obec­nie goni­twa ta ma ran­gę Listed) i St. Leger w Wiedniu. Trzykrotnie mija­ła celow­nik dru­ga – w Skarba (za IDRYSEM, a przed TARTAREM), Ministerstwa Rolnictwa (ponow­nie za IDRYSEM, a przed TARTAREM) i Oaks (za DALILĄ, a przed DAGLEZJĄ), a raz trze­cia – w Stolicy (za duetem IDRYS – TARTAR). Tylko raz pozo­sta­ła bez miej­sca – w Derby (na cięż­kiej bież­ni trium­fo­wa­ła DAGLEZJA przed DURANGO). Wygrała 138.000 zł, 60.000 ATS i 20.000 DM. W jej rodo­wo­dzie znaj­dzie­my inbred 3x3 na og. PILADE. Urodziwa, pra­wi­dło­wej budo­wy, dys­po­nu­ją­ca przy­spie­sze­niem i pre­fe­ru­ją­ca nośna bież­nię Bostella w sta­dzie dała tyl­ko 4 źre­bię­ta, z któ­rych naj­le­piej bie­ga­ła BOEMA (po Torpid) – zwy­cięż­czy­ni 4 gonitw, trze­cia w Criterium (za Pawimentem i Irandą), mat­ka ogie­ra BACHUS (po Dixieland) – zwy­cięz­cy Derby, Rulera i Skarba. Inna cór­ka Bostelli – BIRIULKA (po Antiquarian) wygry­wa­ła dwu­krot­nie i jest mat­ką dru­gie­go w St. Leger i trze­cie­go w Derby ogie­ra BERYL (po Dixieland) oraz czwar­te­go w Wielkiej Warszawskiej ogie­ra BERIAN.
BOSTELLA xx K Taurów – Boresza / Turysta 1968 POL hod. SK Golejewko
18
  • O tre­no­wa­nym przez Stanisława Molendę, a dosia­da­nym przez Jerzego Jednaszewskiego Epikurze tak pisze Andrzej Szydlik: „To był koń, któ­ry już w pado­ku potra­fił pre­zen­to­wać swo­ją siłę. Rewelacyjna karie­ra 2-let­nia robi­ła wra­że­nie. Pięć star­tów i tyleż zwy­cięstw, w tym Tygodnika „Stolica” i Ministerstwa Rolnictwa, więc nic dziw­ne­go, że upa­try­wa­no w nim moc­ne­go fawo­ry­ta na Derby. Pierwszy start (Rulera) prze­gry­wa do bar­dzo szyb­kie­go Haracza, a póź­niej nie ma na nie­go siły. Najpierw zdo­by­wa Nagrodę Specjalną, póź­niej Iwna, Derby i Kozienic, po któ­rej ma fan­ta­stycz­ny występ w Nagrodzie Moskwy na Mityngu w Warszawie. Nie spo­sób zapo­mnieć tu o nie­po­wta­rzal­nym aplau­zie publicz­no­ści, jaki towa­rzy­szył jego vic­to­rii. Na jesie­ni podró­żu­je do Wiednia po laur w St. Leger. Sezon koń­czy udzia­łem w Wielkiej Warszawskiej, ale dro­gę do zwy­cię­stwa zamy­ka mu feno­me­nal­na Demona”. Uzupełniając, war­to dodać, że wio­sen­ny sezon 1965 miał Epikur bar­dzo inten­syw­ny, bo zali­czył 4 star­ty w dwu­ty­go­dnio­wych odstę­pach, a Nagrodę Kozienic zdo­był nio­sąc 2 kg nad­wa­gi led­wie trzy tygo­dnie po Derby. W Nagrodzie Moskwy zwy­cię­żył o 8 dłu­go­ści od rosyj­skie­go ogie­ra ANSZŁAG, jed­nak w wyści­gu o Puchar był… tyl­ko czwar­ty. Trzy tygo­dnie po tej nie ma co ukry­wać poraż­ce, trium­fu­je w Wiedniu. Epikur uwa­ża­ny był za naj­bar­dziej kla­so­we­go spo­śród synów Turysty, a obok Pink Pearla, Dorpata, De Corte, Demony i Taurowa za naj­lep­sze­go konia wyści­go­we­go lat 50-tych i 60-tych.
EPIKUR xx O Turysta – Epifora / Pilade 1962 POL hod. SK Golejewko
19
  • Tak pisze o niej Andrzej Szydlik: „Ta świet­na klacz kon­ku­ro­wa­ła z koń­mi bar­dzo sil­ne­go rocz­ni­ka (Akcept, Czubaryk, Skunks, Kofeina, Narzan czy Śmigoń). Już w wie­ku 2 lat poka­za­ła swój nie­zwy­kły talent. W pię­ciu star­tach czte­ry zwy­cię­stwa, w tym pięk­ny, nie­za­po­mnia­ny suk­ces w Nagrodzie Bukaresztu na Mityngu w Warszawie. Wygrywa rów­nież naj­waż­niej­szy wyścig dla samych kla­czy – Nagrodę Efforty. Rok 1979 ma zna­ko­mi­ty. Zwycięża w Aschabada i Oaks. Czuje się tak moc­na, że nie boi się nawet dystan­su 1400 m i w Nagrodzie Syreny jest dru­ga za szyb­kim Orskiem. Natomiast w Berlinie jest głów­ną roz­gry­wa­ją­cą w dwóch goni­twach dla kla­czy – pierw­sza w Nagrodzie Berlina i dru­ga w Nagrodzie Pragi. Ale na jesie­ni cze­ka ją wiel­kie wyzwa­nie. Jako jedy­na klacz w 12-kon­nej staw­ce Wielkiej Warszawskiej sta­wia czo­ła samym ogie­rom. To było nie­sły­cha­nie bły­sko­tli­we i zaska­ku­ją­ce zwy­cię­stwo. Sezon koń­czy pięk­ną wygra­ną w Pradze”. Uzupełniając ten lapi­dar­ny opis war­to przy­po­mnieć, że tre­ner Mieczysław Żuber miał w owym cza­sie trzy kapi­tal­ne kla­cze: cór­kę dziel­nej Kokainy – przy­stoj­ną KOFEINĘ (Próbna, Skarba, 2 m. Stolicy, 4 m. Pokoju, Ministerstwa Rolnictwa), cór­kę kla­so­we­go Doryanta – wszech­stron­ną, rze­tel­ną BARMANKĘ (Cardei, 2 m. Efforty, Soliny, Rzecznej, Rzeki Wisły, 3 m.Wiosenna) oraz DIAKOWĘ. Dwulatkami wszyst­kie poka­za­ły talent i poten­cjał. W wie­ku 3 lat Barmanka wspie­ra­ła Kofeinę w wygra­nych w Wiosennej i Soliny, pod­czas gdy Diakowa rywa­li­zo­wa­ła z ogie­ra­mi w Strzegomia, Rulera i Aschabada, a w Derby lide­ro­wa­ła Kofeinie. Dopiero wygra­ny z miej­sca do miej­sca Oaks, gdzie na zde­cy­do­wa­nie mięk­kiej, ela­stycz­nej, wyraź­nie sprzy­ja­ją­cej jej bież­ni poka­za­ła Diakowa swo­ją praw­dzi­wą kla­sę (Kofeina była trze­cia), któ­rą potwier­dzi­ła w Berlinie na Mityngu KDL, a póź­niej tak­że w Wielkiej Warszawskiej i Pradze, gdzie zwy­cię­ży­ła na milę.
DIAKOWA xx K Isztopirin – Daria / Deer Leap 1976 POL hod. SK Rzeczna
20
  • Z debiu­tu poto­mek pary nagro­dzo­nej tytu­ła­mi „Koń Roku” (Dixieland 1980, Sonora 1982) wygrał Próbną, po czym na Mityngu KDL w Karlovych Varach, na cięż­kiej bież­ni dekla­su­je kon­ku­ren­cję z OMENEM na cze­le w Nagrodzie Budapesztu. W Warszawie w Ministerstwa Rolnictwa musi jed­nak ustą­pić pierw­szeń­stwa swo­je­mu wiel­kie­mu prze­ciw­ni­ko­wi. W wie­ku 3 lat zno­wu prze­gry­wa z OMENEM w Strzegomia, Rulera i Iwna (tu wyprze­dza go jesz­cze zwy­cię­ski DYKTATOR). Derby nale­żą jed­nak już nie­po­dziel­nie do pod­opiecz­ne­go tre­ne­ra Józefa Palińskiego. Solozzo bija OMENA, DŻAMINĘ i JURNEĘ (a tak­że DYKTATORA, DIETMARA i DON CZU) oraz popra­wia o pół sekun­dy rekord Arrasa, uzy­sku­jąc czas 2’29.5″. Zwycięża jesz­cze w Korabia, ale w Kolonii (Preis von Europa Grupa 1) wypa­da sła­bo. Czterolatkiem (w tre­nin­gu Andrzeja Walickiego) naj­lep­szy wyni­ki notu­je w Bratysławie, gdzie łatwo się­ga po suk­ces w Wielkiej Nagrodzie Słowacji. Na Mityngu KDL w Warszawie jest trze­ci w Nagrodzie Moskwy (zwy­cię­ża DIETMAR). Wyjazd do Ostendy na Grand Prix Rose nie przy­no­si finan­so­wej zdo­by­czy. Sezon koń­czy wygra­ną w Korabia i dru­gą loka­tą w Wielkiej Warszawskiej (za DIETMAREM). W czwar­tym roku twar­dych poje­dyn­ków zwy­cię­ża w Widzowa, Prezesa Rady Ministrów i pre­sti­żo­wej Kincsem Dij w Budapeszcie, a ponad­to jest czwar­ty w Golejewka. Bez wąt­pie­nia uro­dzi­wy, sty­lo­wy Solozzo był koniem kla­so­wym – szyb­kim, wytrzy­ma­łym i dys­po­nu­ją­cym przy­spie­sze­niem. Wcześnie doj­rza­ły, bie­gał nie­rów­no, na co z pew­no­ścią mia­ły wpływ kło­po­ty z kopy­tem. W jego rodo­wo­dzie znaj­dzie­my inbred 5x5 na ogie­ra OWEN TUDOR (po Hyperion), któ­ry zdo­był angiel­skie Derby w 1941 roku (na torze w Newmarket).Dwulatką pod­opiecz­na tre­ne­ra Andrzeja Walickiego nie zro­bi­ła furo­ry, ale zgło­si­ła akces do czo­łów­ki sil­ne­go rocz­ni­ka (m.in. PAWIMENT, DERSŁAW, SWING, ORSK). Wygrała obie gru­py, była raz trze­cia, a w Nagrodzie Efforty nie zaję­ła płat­ne­go miej­sca. W wie­ku lat trzech poka­za­ła jed­nak praw­dzi­wą kla­sę. Wygrała gru­pę i Nagrody Wiosenną oraz Soliny. W Derby poko­na­ła PAWIMENTA i DERSŁAWA, a tak­że SWINGA, poma­ga­ją­cą jej NAPAJEDLĘ, CYNIKA czy ORSKA. W Oaks nie mia­ła kło­po­tu z DAMILLĄ, SPILETTĄ i TANINĄ). Na Służewcu zwy­cię­ży­ła rów­nież w Nagrodzie 1.Dywizji Kawalerii Wojska Polskiego na 2400m. W 1977 roku wraz z PAWIMENTEM, NEGROSEM i SMUŻKĄ wzię­ła udział w pre­sti­żo­wym mityn­gu w angiel­skim Yorku. W jaski­ni lwa pol­skie konie nie zaję­ły pre­mio­wa­nych lokat, ale Konstelacja wypa­dła zde­cy­do­wa­nie naj­le­piej – pią­ta w Yorkshire Oaks. W Preis von Europa w Kolonii rów­nież nie uda­ło się jej powięk­szyć sta­nu posia­da­nia, ale w sta­dzie zapi­sa­ła prze­pięk­ną kar­tę. Jest dru­gą, obok Demony, der­bist­ką, któ­ra dała konia deko­ro­wa­ne­go Błękitną Wstęgą (Korab w 1982 roku). Z jej 11 źre­biąt, bie­ga­ło 9, a zwy­cię­ża­ło 8, w tym tak­że KSIĘŻYC (Iwna, St. Leger, Wielka Warszawska, Prezesa Rady Ministrów) i KARINA (Oaks, Kozienic). Córki Konstelacji były wyśmie­ni­ty­mi mat­ka­mi: KWADRA dała KOMAŃCZĘ, KARINA skocz­ne­go KIEJSTUTA, KRÓLOWA NOCY – KRÓLOWĄ GWIAZD, a KORONA – KORNELIĘ. Z synów Konstelacji KOSMOS star­to­wał z powo­dze­niem w sko­kach przez prze­szko­dy i WKKW oraz został uży­ty w hodow­li pół­krwi, a KRATER zaj­mo­wał boks czo­ło­we­go w hodow­li peł­nej krwi.
SOLOZZO xx O Dixieland – Sonora / Dakota 1984 POL hod. SK Widzów
21
  • Dwulatką pod­opiecz­na tre­ne­ra Andrzeja Walickiego nie zro­bi­ła furo­ry, ale zgło­si­ła akces do czo­łów­ki sil­ne­go rocz­ni­ka (m.in. PAWIMENT, DERSŁAW, SWING, ORSK). Wygrała obie gru­py, była raz trze­cia, a w Nagrodzie Efforty nie zaję­ła płat­ne­go miej­sca. W wie­ku lat trzech poka­za­ła jed­nak praw­dzi­wą kla­sę. Wygrała gru­pę i Nagrody Wiosenną oraz Soliny. W Derby poko­na­ła PAWIMENTA i DERSŁAWA, a tak­że SWINGA, poma­ga­ją­cą jej NAPAJEDLĘ, CYNIKA czy ORSKA. W Oaks nie mia­ła kło­po­tu z DAMILLĄ, SPILETTĄ i TANINĄ). Na Służewcu zwy­cię­ży­ła rów­nież w Nagrodzie 1.Dywizji Kawalerii Wojska Polskiego na 2400 m. W 1977 roku wraz z PAWIMENTEM, NEGROSEM i SMUŻKĄ wzię­ła udział w pre­sti­żo­wym mityn­gu w angiel­skim Yorku. W jaski­ni lwa pol­skie konie nie zaję­ły pre­mio­wa­nych lokat, ale Konstelacja wypa­dła zde­cy­do­wa­nie naj­le­piej – pią­ta w Yorkshire Oaks. W Preis von Europa w Kolonii rów­nież nie uda­ło się jej powięk­szyć sta­nu posia­da­nia, ale w sta­dzie zapi­sa­ła prze­pięk­ną kar­tę. Jest dru­gą, obok Demony, der­bist­ką, któ­ra dała konia deko­ro­wa­ne­go Błękitną Wstęgą (Korab w 1982 roku). Z jej 11 źre­biąt, bie­ga­ło 9, a zwy­cię­ża­ło 8, w tym tak­że KSIĘŻYC (Iwna, St. Leger, Wielka Warszawska, Prezesa Rady Ministrów) i KARINA (Oaks, Kozienic). Córki Konstelacji były wyśmie­ni­ty­mi mat­ka­mi: KWADRA dała KOMAŃCZĘ, KARINA skocz­ne­go KIEJSTUTA, KRÓLOWA NOCY – KRÓLOWĄ GWIAZD, a KORONA – KORNELIĘ. Z synów Konstelacji KOSMOS star­to­wał z powo­dze­niem w sko­kach przez prze­szko­dy i WKKW oraz został uży­ty w hodow­li pół­krwi, a KRATER zaj­mo­wał boks czo­ło­we­go w hodow­li peł­nej krwi.
KONSTELACJA xx K Mehari – Kasjopea / Aquino 1974 POL hod. SK Golejewko
22
  • Trenowana przez Stanisława Dzięcinę Iranda ma w rodo­wo­dzie inbred 5x5x5 na zna­ko­mi­te­go dwu­lat­ka og. BLENHEIM (w linii męskiej wnuk og.SWYNFORD), któ­ry w swo­im jedy­nym star­cie w wie­ku 3 lat zwy­cię­żył w Derby w Epsom!. Dwulatką Iranda wygra­ła gru­py, by w Nagrodzie Stolicy uznać wyż­szość (szy­ja) ogie­ra HEFAJSTOS. Iranda rewan­żu­je się w Ministerstwa Rolnictwa (wygry­wa o ¾ dłu­go­ści) i koń­czy sezon 1975. Rok póź­niej bar­dzo łatwo wygry­wa w Strzegomia (na 1800 m), pew­nie w Rulera, wysy­ła­na Soliny (tu poko­nu­je SMUŻKĘ). W Derby sil­nie wysy­ła­na zacho­wu­je prze­wa­gę szyi nad fini­szu­ją­cą SMUŻKĄ, któ­ra w Oaks oka­zu­je się lep­sza o ½ dłu­go­ści. Wyjazd do Oslo na Norsk Oaks przy­no­si Irandzie trze­cie miej­sce za dobrej kla­sy rywal­ka­mi hodow­li ame­ry­kań­skiej i angiel­skiej. Na Służewcu wygry­wa jesie­nią Wielką Warszawską, a w Criterium lep­szy jest tyl­ko dwu­let­ni PAWIMENT. Zwykle dosia­dał jej Stanisław Sałagaj, ale do naj­cen­niej­szych suk­ce­sów pro­wa­dzi­li ją Czesław Rajewski (Ministerstwa Rolnictwa), Jan Filipowski (Derby) i Wojciech Ryniak (Wielka Warszawska). W sta­dzie uro­dzi­ła 8 źre­biąt, z któ­rych bie­ga­ło 7, a zwy­cię­ża­ło 6. Wszystkie, podob­nie jak Irandę, tre­no­wał Stanisław Dzięcina. Poza gru­pa­mi wygry­wa­ły IBRALA (Cardei, Soliny), IRLANDIA (Cardei) i INSOM (Dorpata), a cór­ki Irandy z powo­dze­niem prze­dłu­ży­ły linię. Wystarczy wspo­mnieć, że Iranda jest czwar­tą mat­ką INFAMII (Derby, Oaks) i trój­ko­ro­no­wa­ne­go ogie­ra INTENS. Przygotowywany do star­tów przez Konstantego Chatizowa dwu­lat­kiem trzy­krot­nie nie pozwo­lił się poko­nać, zdo­by­wa­jąc m.in. odpo­wied­nik dzi­siej­szej Mokotowskiej. W wie­ku 3 lat zwy­cię­żył w Derby, St. Leger, Wielkiej Warszawskiej i Nagrodzie Przychówka (2200 m) i tyl­ko fakt, że nie roz­gry­wa­no wów­czas Nagrody Rulera pozba­wił go szan­sy na tytuł trój­ko­ro­no­wa­ne­go. Ponadto był dru­gi w Iwna i Nagrodach Moskwy oraz Puchar KDL na Mityngu w Berlinie, gdzie dwu­krot­nie poko­nał go tyl­ko bar­dzo dobry cze­ski SYMBOL. Czterolatkiem jest trze­ci w Widzowa i dru­gi w Prezesa Rady Ministrów, a na Mityngu w Moskwie wygry­wa Nagrodę Warszawy i koń­czy dru­gi w Pucharze KDL. Karierę toro­wą zamy­ka trze­cią loka­tą w Wielkiej Warszawskiej. Stanowi kla­cze w Golejewku, Widzowie, Mosznej, Iwnie i Strzegomiu, dając m.in. tak dziel­ne konie jak der­bi­ści – bra­cia HUMBUG i HUBERT. W jego rodo­wo­dzie znaj­dzie­my inbred (5x5) na ogie­ry ST.SIMON I CYLLENE, a De Corte podob­nie jak jego ojciec San II (od jego córek pocho­dzą m.in. Ironia, Demona i Gerona) oka­zał się nie­zwy­kle cen­nym ojcem matek wła­śnie: Dorada dała DARGINA, Pytia – PAWIMENTA, Sewilla (swe­go cza­su rekor­dzist­ka toru na 1400 m – 1’24.5″) – SERBIĘ (mat­kę kla­czy SINAJA i SONORA), a Syrakuza – ogie­ra SYRAKUZ (Rulera, Syreny, Criterium).
IRANDA xx K Deer Leap – Intrada / Dorpat 1973 POL hod. SK Moszna
23
  • Przygotowywany do star­tów przez Konstantego Chatizowa dwu­lat­kiem trzy­krot­nie nie pozwo­lił się poko­nać, zdo­by­wa­jąc m.in. odpo­wied­nik dzi­siej­szej Mokotowskiej. W wie­ku 3 lat zwy­cię­żył w Derby, St. Leger, Wielkiej Warszawskiej i Nagrodzie Przychówka (2200m) i tyl­ko fakt, że nie roz­gry­wa­no wów­czas Nagrody Rulera pozba­wił go szan­sy na tytuł trój­ko­ro­no­wa­ne­go. Ponadto był dru­gi w Iwna i Nagrodach Moskwy oraz Puchar KDL na Mityngu w Berlinie, gdzie dwu­krot­nie poko­nał go tyl­ko bar­dzo dobry cze­ski SYMBOL. Czterolatkiem jest trze­ci w Widzowa i dru­gi w Prezesa Rady Ministrów, a na Mityngu w Moskwie wygry­wa Nagrodę Warszawy i koń­czy dru­gi w Pucharze KDL. Karierę toro­wą zamy­ka trze­cią loka­tą w Wielkiej Warszawskiej. Stanowi kla­cze w Golejewku, Widzowie, Mosznej, Iwnie i Strzegomiu, dając m.in. tak dziel­ne konie jak der­bi­ści – bra­cia HUMBUG i HUBERT. W jego rodo­wo­dzie znaj­dzie­my inbred (5x5) na ogie­ry ST.SIMON I CYLLENE, a De Corte podob­nie jak jego ojciec San II (od jego córek pocho­dzą m.in. Ironia, Demona i Gerona) oka­zał się nie­zwy­kle cen­nym ojcem matek wła­śnie: Dorada dała DARGINA, Pytia – PAWIMENTA, Sewilla (swe­go cza­su rekor­dzist­ka toru na 1400m – 1’24.5″) – SERBIĘ (mat­kę kla­czy SINAJA i SONORA), a Sy raku­za – ogie­ra SYRAKUZ (Rulera, Syreny, Criterium).
DE CORTE xx O San II – Dossa Dossi / Spike Island 1951 POL hod. SK Golejewko
24
  • Dwulatkiem star­tu­je 4 razy i tyleż razy zwy­cię­ża. Oprócz grup ma na kon­cie suk­ce­sy w Nagrodzie Sofii pod­czas Mityngu KDL w Warszawie oraz Nagrodzie Przychówka (1200 m). Trenowany przez Konstantego Chatizowa, pięk­nie umasz­czo­ny, pra­wi­dło­wy i ema­nu­ją­cy spo­ko­jem Dorpat był koniem, któ­ry robił wra­że­nie. W wie­ku 3 lat prze­gry­wa do ogie­ra SUDAN Nagrodę Iwna, ale w Derby bie­rze sro­gi rewanż (w poko­na­nym polu oprócz SUDANA są też DURBAN, DONNA NERA czy DOTTI). W Nagrodzie Moskwy na Mityngu KDL w Warszawie sta­je do wal­ki z wybor­nym rosyj­skim crac­kiem CHARKOWEM i zwy­cię­ża (o 2 dł.), a dwa tygo­dnie póź­niej w rywa­li­za­cji o Puchar, po nie­czy­stej jeź­dzie (ewi­dent­ny cros­sing w koń­co­wej fazie goni­twy dżo­ke­ja Nasibowa), obu­stron­nych pro­te­stach (dżo­kej Walenty Stasiak nie wytrzy­mał ner­wo­wo i „w rewan­żu” ude­rzył batem przez ple­cy radziec­kie­go jeźdź­ca) jest dru­gi o dłu­gość. Dorpat zdo­by­wa też St. Leger, ale nie zosta­je trój­ko­ro­no­wa­nym, bo… nie roz­gry­wa­no w sezo­nie 1953 Nagrody Rulera. Czterolatkiem Dorpat sta­je w szran­ki trzy­krot­nie, ale nie zaj­mu­je płat­ne­go miej­sca (m.in. w Widzowa i Pucharze KDL w Berlinie). W sta­dzie błysz­czy. Jest czem­pio­nem repro­duk­to­rów w sezo­nach 1963, 1965 i 1966. Zinbredowany 5x5 na ogie­ra ST.SIMON i klacz CANTERBURY PILGRIM, któ­ra dała takie sła­wy jak CHAUCER i SWYNFORD (zna­ko­mi­ci ojco­wie matek) rezy­do­wał Dorpat w Mosznej, Widzowie i Strzegomiu, dając kon­ty­nu­ato­rów rodu – ogie­ry CROSS (Wielka Warszawska, ojciec świet­nych spor­tow­ców – ARCUS, BRYNÓW i BURGRAF), COSMOS i AZAN (ojciec wyróż­nia­ją­cych się koni spor­to­wych – ERYWAŃ, EWARYST, IKAR, IWAN), zwy­cięz­ców kla­sy­ków (SALWADOR, MILEPORA, IRIONA, SAROLTA, BRETANIA), ale przede wszyst­kim zna­ko­mi­te mat­ki, z któ­rych Dostojna dała DIPOLA i DIXIELANDA, a Intrada – IRANDĘ.
DORPAT xx O Ettore Tito – Acquasparta / Sans Crainte 1950 POL hod. SK Golejewko
25
  • Zinbredowany 3x3 na ogie­ra DAKOTA oraz 5x5x5 na ogie­ra BOLD RULER Iryklon bie­gał w cze­skim tre­nin­gu. Na dystan­sach miler­skich i śred­nich radził sobie bar­dzo dobrze i w wie­ku od 2 do 9 lat w 39 star­tach wygry­wał sied­mio­krot­nie, w tym Memorial Prof. V. Michala, Velka kvet­no­va cena oraz KMET Cup Mile w Pradze, a przede wszyst­kim w Premio del Giubileo Listed w Mediolanie. Ponadto pla­so­wał się dru­gi w cze­skim odpo­wied­ni­ku 2000 Gwinei (o szy­ję zwy­cię­żył AGE OF JAPE), miler­skim Premio Bereguardo Listed, trze­ci w Velkej Cenie Prahy i Premio del Giubileo Listed (zwy­cię­żył CIMA DE TRIOMPHE) oraz czwar­ty w Premio del Piazzale Listed (wygrał ESTEJO) i Premio Ambrosiano Grupa 3. Suma jego wygra­nych w prze­li­cze­niu na cze­skie koro­ny to bli­sko 3 milio­ny!
IRYKLON xx W Nowogródek – Imma / Beaconsfield 2006 POL hod. SK Moszna
26
  • Dwukrotna trium­fa­tor­ka Wielkiej Warszawskiej (1991-92), powtó­rzy­ła wyczyn TURYSTY (1947-48), DEMONY (1964-65), EROTYKA (1968-69), a po niej taka sztu­ka uda­ła się jesz­cze tyl­ko ogie­ro­wi SAN LUIS (2004-05). Kliwię tre­no­wał Andrzej Walicki, a impo­nu­ją­ca nie­zmien­nie „olim­pij­skim wręcz spo­ko­jem” klacz bie­ga­ła 3 sezo­ny 16 razy. Wygrała 11 gonitw, była 3xII, 1xIV i 1xV. Dwulatką debiu­to­wa­ła we wrze­śniu, prze­szła „z tar­czą” przez obie gru­py i była krót­ko dru­ga w Nemana (do SILENCIO). Trzylatką zwy­cię­ża w Soliny, Derby (po dys­kwa­li­fi­ka­cji SUSY) i Wielkiej Warszawskiej (bijąc takie konie jak SUSY, AKSUM, SILENCIO i NOVARA). W Oaks, w wal­ce musi uznać wyż­szość SUSY, cho­ciaż podob­nie jak rywa­li­za­cji o Błękitną Wstęgę jest lep­sza od TABAKIERKI. W Chicago, w General Casimir Pulaski Invitational pla­su­je się pią­ta. Rok póź­niej zwy­cię­ża w Golejewka, ale w Widzowa mija celow­nik tyl­ko czwar­ta. Następnie się­ga po szar­fy Prezesa Rady Ministrów i Kozienic (dru­gi jest der­bi­sta MOKOSZ). W St. Leger tuż przed słu­pem zaska­ku­je ją MOKOSZ, któ­ry tym samym zosta­je trój­ko­ro­no­wa­nym. Triumfem w Wielkiej Warszawskiej (od CZABABY, MODELKI i MOKOSZA) pie­czę­tu­je Kliwia zasłu­żo­ny tytuł „Koń Roku 1992”.
KLIWIA xx K Pyjama Hunt – Knieja / Dakota 1988 POL hod. SK Krasne
27
  • W Polsce ogło­szo­no go Koniem Roku 1999, po tym jak zwy­cię­żył w kla­sycz­nym St. Leger i był dru­gi w Derby (do sta­jen­ne­go kole­gi – ogie­ra COUNTRY CLUB). W następ­nym sezo­nie w Nagrodzie Golejewka usta­no­wił rekord słu­że­wiec­kiej bież­ni na 2000 m – 2’02.2″, a tak­że fini­szo­wał dru­gi w nie­miec­kim Mülheim w 65. Buchmacher Kottkamp Silbernes Band der Ruhr-Längstes Flachrennen in Deutschland – 5. R. TOP 6 - Wette Listed na 3400 m. Do star­tów przy­go­to­wy­wał go Sławomir Walotek. Największy suk­ces (już w tre­nin­gu Anglika Toma George’a) odniósł jed­nak pod­czas naj­słyn­niej­sze­go z pło­to­wo-prze­szko­do­wych festi­wa­li świa­ta – w angiel­skim Cheltenham, gdzie w mar­cu 2002 roku w 27-kon­nej staw­ce wygrał pło­to­wy wyścig Royal Sun & Alliance Novices’ Hurdle Grupa 1 na 4200 m. Takim rezul­ta­tem „w jaski­ni lwa” nie może pochwa­lić się żaden inny koń pol­skiej hodow­li. Był naj­dro­żej sprze­da­nym koniem (130.000 zło­tych) na jesien­nej aukcji koni w tre­nin­gu orga­ni­zo­wa­nej na Służewcu przez Polturf w 2001 roku.
GALILEO xx W Jape – Goldika / Dakota 1996 POL hod. SK Moszna
28
  • Zinbredowany (5x5x4) na ogie­ra NORTHERN DANCER Tunis wygrał już w karie­rze 517.663 EUR i to z pew­no­ścią nie jest jego ostat­nie sło­wo! Dwulatkiem bie­gał w Polsce (tr Małgorzata Łojek) 2 razy: 1xI, 1xIII, a w sezo­nach 2017-18 zali­czył dotych­czas 14 star­tów we fran­cu­skich pło­tach: 5xI, 7xII, 1xIII, 1xIV. W kolek­cji zwy­cię­stwa w Grupie 2 (Prix Amadou), dwu­krot­nie w Grupie 3 (Prix Aguado, Prix d’Indy) oraz w Prix Stanley Listed. Drugi pla­so­wał się: dwu­krot­nie w Grupie 1 (Grande Course de Haies des 3 Ans i Prix Alain du Breil), raz w Grupie 2 (Prix Georges De Talhouet-Roy Royal Palm Beachcomber), dwu­krot­nie w Grupie 3 (Prix de Pepinvast i Prix Questarabad) i raz w Listed (Prix Robert Lejeune). Trzeci koń­czył w swo­im debiu­cie w Auteuil, a czwar­ty w General de Saint-Didier Grupa 3 w Compiegne. Sprzedany do Francji w 2016 roku na aukcji koni w tre­nin­gu orga­ni­zo­wa­nej na Służewcu przez Cartrans (za naj­wyż­szą cenę – 100.000 zło­tych) pozo­sta­je w tam­tej­szym tre­nin­gu (Guillaume Macaire), nie­zmien­nie dostar­cza­jąc nam powo­dów do dumy. W jego rodo­wo­dzie znaj­dzie­my inne­go wybit­ne­go wycho­wan­ka Stadniny Koni Iwno – ogie­ra PAWIMENT.
TUNIS xx O Estejo – Tracja / Llandaff 2014 POL hod. SK Iwno
29
  • Trenowany i dosia­da­ny przez iko­nę cze­skie­go tur­fu – Josefa Vanę trzy­krot­nie (w latach 2009-2011) zwy­cię­żał Tiumen w Wielkiej Pardubickiej – jed­nej z naj­trud­niej­szych gonitw prze­szko­do­wych na świe­cie. Jest jedy­nym koniem pol­skiej hodow­li, któ­ry potra­fił wygrać ten słyn­ny (roz­gry­wa­ny od 1874 roku!) wyścig i jed­nym z ośmiu (wśród nich jest pod­opiecz­na pol­skie­go tre­ne­ra Grzegorza Wróblewskiego – klacz ORPHEE DES BLINS 2012-14), któ­re zwy­cię­ża­ły trzy­krot­nie. Po hat-tric­ku zali­czył jesz­cze Tiumen trzy star­ty w Wielkiej Pardubickiej, zaj­mu­jąc miej­sca – trze­cie, nie koń­cząc goni­twy i szes­na­ste. W całej karie­rze ma na kon­cie suk­ce­sy w goni­twach z pło­ta­mi (2xI) i z prze­szko­da­mi – typu cross coun­try (5xI), a suma jego wygra­nych w prze­li­cze­niu na cze­skie koro­ny prze­kro­czy­ła 7.300.000! Niepozorny wałach pocho­dzi z rodzi­ny kla­czy TIRANA hodow­li Jana Bronikowskiego, sły­ną­cej z koni uta­len­to­wa­nych zarów­no wyści­go­wo (TOSKAŃCZYK, TITANIC, TOSKANELLA, TOSKANO, TOTUS, TURNUS, TREBIA, TORYT, TIJA), jak i spor­to­wo (TIMUR, TYRAS, TENOR, TIKSI, TORREADOR), czy ogie­rów uży­wa­nych w kra­jo­wej hodow­li koni pół­krwi (TOLEDO, TEXAS).
TIUMEN xx W Beaconsfield – Toskanella / Demon Club 2001 POL hod. SK Moszna
30
  • Znakomity sti­pler, któ­ry naj­więk­sze suk­ce­sy odno­sił (w cze­skim tre­nin­gu – Čestmir Olehla) we Włoszech, gdzie dwu­krot­nie wygrał Grande Steeple Chase di Milano Grupa 1, a pierw­szy mijał celow­nik rów­nież w Gran Premio Merano Grupa 1. W maju 2005 roku zajął siód­me (płat­ne) miej­sce w Grand Steeple-Chase de Paris Grupa 1 na cen­tral­nym pary­skim torze Auteuil. Rywali bił rów­nież na bież­niach Czech i Słowacji, a suma jego wygra­nych (5xI w goni­twach z pło­ta­mi i 9xI z prze­szko­da­mi) w prze­li­cze­niu na cze­skie koro­ny prze­kro­czy­ła 13.600.000! Po karie­rze dwu­let­niej (tr Anna Nieora) w Polsce (bie­gał 7 razy: 1xIII, 1xIV, 3xV) został sprze­da­ny na jesien­nej aukcji koni w tre­nin­gu (Polturf) za 4.000 zło­tych. Zinbredowany 2x3 na ogier CONOR PASS i 3x5 na ogie­ra DORPAT Masini, powró­cił do kra­ju i zajął boks czo­ło­we­go, ale w sta­dzie nie odno­si suk­ce­sów.
MASINI xx O Dixieland – Mansarda / Miami Prince 1999 POL hod. SK Widzów
31
  • Na aukcji rocz­nia­ków orga­ni­zo­wa­nej przez Polturf w SK Golejewko w 2001 roku Kolorado kosz­to­wał 22.000 zło­tych. Trenowany w Czechach (Čestmir Olehla) świet­nie radził sobie w goni­twach ska­ka­nych (32 star­ty), zwy­cię­ża­jąc aż w 20 z nich, w tym Gran Steeple Chase di Milano Grupa 1 i Gran Premio Merano Forst Grupa 1, a tak­że w Premio Staffe d’Oro Grupa 3 i Steeple-Chase Di Primavera Grupa 3 we Włoszech. Wygrał też Zlaty Pohar Listed w Pardubicach, a suk­ce­sy odno­sił rów­nież na Słowacji (Bratysława), gdzie m.in. dwu­krot­nie mijał pierw­szy celow­nik w prze­szko­do­wej goni­twie Velka sta­ro­haj­ska ste­eple­cha­se.
KOLORADO xx W Enjoy Plan – Kalifornia / Lord Hippo 2000 POL hod. SK Golejewko
32
  • W nor­we­skim tre­nin­gu (Nils Peter Bogen) aż pię­cio­krot­nie (!) zwy­cię­żał w Svenskt Grand National na torze Stromsholm w Szwecji, gdzie bił kon­ku­ren­cję w latach 1989-92 oraz w sezo­nie 1995. Takim wyni­kiem nie może pochwa­lić się żaden inny trium­fa­tor tej trud­nej prze­szko­do­wej pró­by. Ponadto odno­sił pło­to­we, ale przede wszyst­kim prze­szko­do­we suk­ce­sy na torach Niemiec (Brema, Magdeburg, Mannheim, Baden-Baden, Hanower), wygry­wa­jąc Preis von Rhein Listed, Markgraf Berthold Listed, Iffezheimer Jagdrennen Listed, Altes Badener Jagdrennen Listed, Grosser Preis der Niedersächsischen Wirtschaft Listed oraz dwu­krot­nie Grosser Preis der Spielbank Hannover Listed.
SERAFIN xx W Frombork – Secesja / Antiquarian 1984 POL hod. SK Widzów
33
  • W Polsce (tre­ner Małgorzata Łojek) bie­gał dwu­lat­kiem, wygry­wa­jąc goni­twę i został sprze­da­ny do Czech (tre­ner Grzegorz Wróblewski), gdzie roz­po­czął rywa­li­za­cję w goni­twach z pło­ta­mi, a następ­nie z prze­szko­da­mi. Dotychczas (w wie­ku 2-5 lat) bie­gał 23 razy, a suma jego wygra­nych to 121.620 EUR, 18.950 zło­tych i 30.000 Kč. Był 7xI, w tym w pło­to­wym Gran Criterium d’Autunno Grupa 1 we wło­skim Merano oraz Criterium d’Inverno Grupa 2 w Pizie, a tak­że w prze­szko­do­wym Premio Ezio Vanoni Grupa 2 w Merano. Sukcesy odno­sił na bież­niach Polski (Warszawa, Wrocław), Czech (Pardubice) i Włoch, a płat­ne loka­ty zaj­mo­wał rów­nież we Francji. Przypominający typem swo­je­go ojca Santo Cerro szcze­gól­nie dobrze czu­je się na szyb­kiej bież­ni, a naj­chęt­niej roz­gry­wa wyści­gi, pro­wa­dząc w dystan­sie.
SANTO CERRO xx W Sorbie Tower – Santa Caterina / In Camera 2013 POL hod. SK Krasne
34
  • Zinbredowany 5x5x5 na legen­dar­ne­go angiel­skie­go ogie­ra ST. SIMON. Trenowany przez Konstantego Chatizowa i Stanisława Kowalskiego, a dosia­da­ny przez Walentego Stasiaka, Stanisława Pasternaka i Mariana Jednaszewskiego bie­gał w wie­ku 2-4 lat 18 razy, wygry­wa­jąc 8 gonitw, w tym dwu­lat­kiem Nagrody Produce Kruszyny, Borowna i Fanshave, a trzy­lat­kiem Rulera, Derby i St. Leger. Czterokrotnie zaj­mo­wał miej­sce dru­gie (m.in. Prezydenta Rzeczypospolitej, Jubileuszowa), pię­cio­krot­nie trze­cie (w tym Produce, Jubileuszowa, Wielka Warszawska) i tyl­ko raz (!) pozo­stał bez finan­so­wej zdo­by­czy. Suma jego wygra­nych wynio­sła 259.993 zł. Niezapomniane były jego poje­dyn­ki z rówie­śni­kiem – ogie­rem ŁEB W ŁEB, a tak­że z rok star­szym, kla­so­wym JAWOREM II. Był pierw­szym trój­ko­ro­no­wa­nym koniem na torze moko­tow­skim od cza­su zało­że­nia wyści­gów kon­nych w Warszawie w 1841 roku! Jak poda­je pro­fe­sor Witold Pruski w książ­ce „Wyścigi i hodow­la koni peł­nej krwi angiel­skiej oraz czy­stej krwi arab­skiej w Polsce w latach 1918 -1939”, przed uzy­ska­niem nie­pod­le­gło­ści w 1917 roku Potrójną Koronę zdo­był tyl­ko ogier LIEGE (Sorrento – Letticia po Tarporley) hodow­li Karola Martina w Jahubcu w powie­cie humań­skiem na Ukrainie, któ­ry skom­ple­to­wał ją na emi­gra­cji, na torze w Odessie. W Derby 1934 roku Mat usta­no­wił rekord bież­ni na 2400 m – 2’31.0″, popra­wio­ny 4 lata póź­niej przez ogie­ra KSZYK w Wielkiej Warszawskiej (2’30.0″). Po karie­rze Mat zajął boks czo­ło­we­go, ale niczym szcze­gól­nym w hodow­li się nie zapi­sał.
MAT xx O Mah Jong – Garonna / King’s Idler 1931 POL hod. SK Kozienice
35
  • Jeremi – zin­bre­do­wa­ny 5x5 na angiel­skie­go ogie­ra GALOPIN (ojciec og. ST.SIMON) – fak­tycz­nie został wyho­do­wa­ny przez Ryszarda Zoppiego w Kozienicach, cho­ciaż for­mal­nie jego hodow­cą był wspo­mnia­ny wyżej leśni­czy z tego mia­sta. Niepokonany na torze w 8 star­tach, do któ­rych przy­go­to­wy­wał go tre­ner Leon Chatizow, wygrał sumę nagród 140.203 zł. Dosiadali go legen­dar­ni dżo­ke­je Edward Gill i Walenty Stasiak. Dwulatkiem zwy­cię­żył Jeremi w czte­rech goni­twach mniej­sze­go zna­cze­nia. Poważnym minu­sem oka­za­ła się sła­bość jego ścię­gien, a mimo to po suk­ce­sach w Rulera i ostat­nim na torze moko­tow­skim Derby (1938 r.) sta­nął Jeremi na star­cie St. Leger (3000 m), któ­ry to wyścig wygrał w rekor­do­wym cza­sie 3’11.0″, przy koń­ców­ce 29″! Gonitwa ta zamknę­ła jego toro­wą karie­rę (kon­tu­zja) i ogier tra­fił do hodow­li. Tak opi­sał go pro­fe­sor Witold Pruski – „Był uro­dzi­wy, słusz­ne­go wzro­stu, pra­wi­dło­wo na ogół zbu­do­wa­ny, o dobrym usta­wie­niu koń­czyn, głę­bo­ki, o dłu­gich liniach, suchy, szla­chet­ny, a ujmo­wa­ła mu nie­co uro­dy duża łysi­na zacho­dzą­ca poni­żej i sze­rzej noz­drzy”. Handikaper Towarzystwa Zachęty do Hodowli Koni w Polsce – Zygmunt Narewski osza­co­wał kla­sę Jeremiego naj­wy­żej ze wszyst­kich pol­skich koni okre­su mię­dzy­wo­jen­ne­go, bo na 65,5 kg, pod­czas gdy FORWARD miał 64, ŁEB W ŁEB – 63,5, JAWOR II – 63, a WISUS – 62,5 kg. Z opi­nią tą nie zga­dzał się jed­nak pro­fe­sor Pruski. Do dzi­siaj pozo­sta­je J
JEREMI xx O Bafur – Igła / Manton 1935 POL hod. Mieczysław Czarnecki
36
  • Pierwszy trój­ko­ro­no­wa­ny po woj­nie i zara­zem pierw­szy w histo­rii toru słu­że­wiec­kie­go. Zinbredowany na ogie­ry DARK RONALD (3x5), ST. SIMON (4x5) i BEND OR (5x5) tre­no­wał pod okiem Józefa Dorosza, a w kla­sy­kach dosia­dał go Kazimierz Jagodziński. Trzylatkiem w Wielkiej Warszawskiej (na 2400 m) musiał uznać wyż­szość kapi­tal­ne­go TURYSTY, ale rok póź­niej doło­żył do swo­jej boga­tej kolek­cji suk­ces w tej naj­waż­niej­szej z porów­naw­czych, dystan­so­wych gonitw sezo­nu, mając w sio­dle Mariana Jednaszewskiego (ojca Jerzego). Biegał w wie­ku od 2 do 5 lat 24 razy, wygry­wa­jąc 4.325.000 zło­tych w sta­rej walu­cie. Dwulatkiem zali­czył aż 8 star­tów, z któ­rych wygrał 3, w tym Nagrodę Borowna (póź­niej­szą Mokotowską), a dru­gi koń­czył w Przychówku (jesz­cze na 1200 m). Po roku, oprócz zdo­by­cia trzech kla­sy­ków, potra­fił poko­nać rywa­li w Produce. Czterolatkiem oprócz Wielkiej Warszawskiej wygrał Nagrody Kozienic i Przyjaźni Polsko-Czechosłowackiej, a w wie­ku 5 lat zwy­cię­żył w Nagrodach Wojska Polskiego i Jubileuszowej. Ogółem był 12xI, 7xII (w tym w Nagrodach Albigowej – dwu­krot­nie, Prezydenta Rzeczypospolitej i Państw Dekoracji Ludowej), 3xIII (m.in. Torów Wyścigowych w Polsce, Prezydenta Rzeczypospolitej), 1xIV (dwu­lat­kiem) i tyl­ko raz pozo­stał bez miej­sca (czte­ro­lat­kiem w Nagrodzie Armii Polskiej). Ruch to star­szy pół­brat tak dziel­nych koni jak PINK PEARL i DONNA NERA (oba po Pilade). Boks czo­ło­we­go zaj­mo­wał w Golejewku (1952-54) i Widzowie (1955), gdzie dał tyl­ko po 7 źre­biąt. Z tych naj­lep­szym był NARRAGANSET (od mat­ki po Felstaed) 53 – pierw­szy w Wielkiej Warszawskiej w 1956 roku – tym samym, w któ­rym Ruch został zgła­dzo­ny.
RUCH xx O Avanti – Rosa Nera ex Rosenmädchen / Nektar 1945 POL hod. Roma Jeżewska
37
  • Zinbredowany (5x5x5) na ogie­ra BAY RONALD (ojciec og. DARK RONALD) syn kapi­tal­ne­go dwu­lat­ka – ogie­ra SKARB, w pierw­szym roku star­tów się­gnął po suk­ces w Próbnej, a tak­że Nagrodach – swo­je­go ojca, Sofii pod­czas Mityngu Krajów Demokracji Ludowej w Warszawie oraz Ministerstwa Rolnictwa. W głów­nej pró­bie dla koni naj­młod­szej kate­go­rii wie­ko­wej na Mityngu KDL (Nagroda Pokoju) pozo­stał na star­cie, a w Nagrodzie Przychówka koń­czył trze­ci. Trenował go Aleksander Falewicz. W wie­ku trzech lat przy­go­to­wy­wa­ny przez Mirosława Stawskiego bił SOLALI rówie­śni­ków w Rulera, SK Iwno, Derby i St. Leger, a na Mityngu KDL w Moskwie był dwu­krot­nie dru­gi – w miler­skiej Nagrodzie Bratysławy i pocie­sze­nio­wej Nagrodzie Diospuszty. Suma jego wygra­nych to 201.000 zło­tych i 5.380 rubli. Po karie­rze toro­wej został uży­ty w Strzegomiu (1963-65 i 1976-79) i Rzecznej (1967-73). Krył rów­nież na Węgrzech (1974-75). Solali prze­ka­zy­wał potom­stwu przede wszyst­kim tak pożą­da­ną w pol­skiej hodow­li wcze­sność doj­rze­wa­nia. Jego przy­chó­wek to szcze­gól­nie dobre dwu­lat­ki, a wśród nich na wyróż­nie­nie zasłu­gu­ją IDRYS (Stolicy, Ministerstwa Rolnictwa, Mokotowska i Iwna; Mistrz Polski w WKKW w parze z Piotrem Piaseckim w 1976 roku), DERMOT (Stolicy, Ministerstwa Rolnictwa), uży­ty w hodow­li koni pół­krwi wszech­stron­ny DENDRYT (Stolicy, Strzegomia, Villarsa, 1.Dywizji Kawalerii Wojska Polskiego – pło­ty) oraz kla­cze NOSTALGIA (Efforty) i DRACHMA (Wiosenna). Solali oka­zał się rów­nież ojcem zdol­nych koni spor­to­wych (zwłasz­cza w WKKW) i to zarów­no peł­nej (DAJAK, HALAWA, wspo­mnia­ny IDRYS), jak i pół­krwi (DESOTA, KORDELAS).
SOLALI xx O Skarb – Solina / Avanti 1958 POL hod. SK Kozienice
38
  • Był pierw­szym zdo­byw­cą Potrójnej Korony, któ­ry w tym samym roku się­gnął po suk­ces w Wielkiej Warszawskiej. Trenowany przez Józefa Palińskiego, mimo nie­pra­wi­dło­wej posta­wy przed­nich koń­czyn, wyka­zał się nie­by­wa­łą wręcz dziel­no­ścią. Dwulatkiem poko­nał świet­ną DORIS DAY w roz­gry­wa­nej w Wiedniu (na torze Freundenau na Praterze) Nagrodzie Demony, w Próbnej był dru­gi, a w Nagrodzie Stolicy (obec­nie Dakoty) nie zajął płat­ne­go miej­sca. Trzylatkiem w duecie z dżo­ke­jem Stanisławem Dzięciną trium­fo­wał seryj­nie w Nagrodach Sezama (I gru­pa), Rulera, Iwna, Derby, St. Leger i Wielkiej Warszawskiej, nie znaj­du­jąc na Służewcu pogrom­cy. Na pia­sko­wej bież­ni w Moskwie pod­czas Mityngu KDL pla­so­wał się trze­ci i dru­gi w naj­po­waż­niej­szych spraw­dzia­nach, czy­li Nagrodzie Moskwy i Pucharze KDL. Czterolatkiem zwy­cię­żył na Służewcu w Nagrodach Widzowa i Norsk Jockey Clubu oraz koń­czył dru­gi w Prezesa Rady Ministrów i trze­ci w Pucharze KDL pod­czas roz­gry­wa­ne­go w Warszawie mię­dzy­na­ro­do­we­go mityn­gu. W 17 star­tach był 9xI, 4xII, 2xIII i tyl­ko dwa razy nie zaj­mo­wał pre­mio­wa­ne­go miej­sca – m.in. w Preis von Europa G1 w Kolonii. W sta­dzie oka­zał się nie­zwy­kle poży­tecz­nym repro­duk­to­rem. Dał potom­stwo dziel­ne tak wyści­go­wo (m.in. szyb­ki BANDOLET, wszech­stron­ny NIL, dziel­na ALPINA, solid­ny ASEB, dobry VIOLIPOL, rze­tel­ny BARMAN oraz spe­cja­li­ści od prze­szkód – DOLMEN i TRZOS, któ­re świę­ci­ły trium­fy w Skandnawii oraz za naszą połu­dnio­wą i zachod­nią gra­ni­cą), jak i spor­to­wo (sko­czek DALMIERZ i wuka­ka­wi­ści – KOŁACZ, MESKALINA, NASTRÓJ i NAKIJA), a jego cór­ki były war­to­ścio­wy­mi mat­ka­mi (ALPINA dała zwy­cięz­cę Rulera ALPINUSA, KODINA – Przeszkodowego Konia Roku w Czechach, uzna­ne­go przez holen­der­ską Księgę KWPN uro­dzi­we­go KREATORA, VANIPOLA – zali­cza­ne­go do czo­łów­ki rocz­ni­ka w Austrii VINOSA).
DIPOL xx O Antiquarian – Dostojna / Dorpat 1969 POL hod. SK Widzów
39
  • Trenowany przez Macieja Janikowskiego Czerkies bie­gał w wie­ku 2-4 lat 11 razy, wygry­wa­jąc 10 gonitw. Dwulatkiem zwy­cię­sko prze­szedł przez gru­py i zdo­był Nagrody Stolicy oraz Mokotowską. Rok póź­niej trium­fo­wał w Strzegomia (na 2000 m), Rulera, Derby (2400 m – 2′30″) i St. Leger – w rekor­do­wym cza­sie 3000 m – 3′10″, a czte­ro­lat­kiem się­gnął po szar­fy w Nagrodach Widzowa i Prezesa Rady Ministrów – w tej goni­twie wyrów­nał nale­żą­cy do ogie­ra DORYANT rekord toru na 3200 m – 3′23″, ale doznał też kon­tu­zji ścię­gna, któ­ra zakoń­czy­ła jego karie­rę. Tylko raz scho­dził z bież­ni poko­na­ny – w Nagrodzie Iwna o łeb uległ ogie­ro­wi CZESTRAM, ale poko­nał póź­niej­sze­go zwy­cięz­cę St. Leger w Wiedniu i Wielkiej Warszawskiej – ogie­ra KASJAN. Użyty w hodow­li (sta­no­wił m.in. w Golejewku, Mosznej i Iwnie) nie nawią­zał w sta­dzie do swo­ich wyjąt­ko­wych wyni­ków wyści­go­wych. Z jego przy­chów­ku naj­le­piej radzi­ły sobie ogie­ry KALAMBUR (3xI, Rozpoczecia Sezonu Letniego, Hcp Otwarcia, Hcp Moszny) i ZORES (5xI, w tym Kuriera Polskiego i Pink Pearla). Matka Czerkiesa jest tez bab­ką CZUBARYKA i jego rok star­sze­go bra­ta CZUBCZYKA (2x), któ­ry był brą­zo­wym meda­li­stą Mistrzostw Polski w WKKW (Artur Bober) w 1986 roku i uczest­ni­kiem Mistrzostw Świata w Lumühlen w 1982 roku, a z rekor­dzist­ką Polski w sko­ku na wyso­kość kla­czą peł­nej krwi VIA VITAE (Dar es Salam – Via Doria po Aquino) dał bar­dzo dobre­go skocz­ka wała­cha VIACZYK. Z kolei pół­sio­stra CZUBARYKA i CZUBCZYKA – CZILLA (po Szafir) jest mat­ką cenio­ne­go w hodow­li koni spor­to­wych ogie­ra CZYNEL (po Club House).
CZERKIES xx O Erotyk – Czeremcha / Merry Minstrel 1971 POL hod. SK Kozienice
40
  • Siódmy zdo­byw­ca pol­skiej Potrójnej Korony (Rulera, Derby, St. Leger) dwu­lat­kiem wygrał Próbną oraz Nagrody Dorpata i Budapesztu na Mityngu KDL w Warszawie (poko­nu­jąc klacz KARINA). W Nagrodzie Ministerstwa Rolnictwa o krót­ki łeb lep­sza od Krezusa oka­za­ła się klacz ŚWITEZIANKA. Trzylatkiem usta­no­wił w Derby rekord słu­że­wiec­kie­go toru na 2400 m – 2’28.0″, w Berlinie na ostat­nim Mityngu KDL zdo­był w 1989 roku Nagrodę Moskwy, a w Polsce się­gnął jesz­cze po szar­fę Korabia, a wio­sną był dru­gi (do ogie­ra OREGON) w Nagrodzie Iwna. Trenowany przez Mirosława Stawskiego Krezus został ogło­szo­ny Koniem Roku 1989. Jesienią wystar­to­wał w Niemczech (pią­ty w International Siemens Trophy w Monachium Listed), gdzie pozo­stał w tre­nin­gu (Theo Grieper) na kolej­ne dwa sezo­ny, wygry­wa­jąc jesz­cze trzy­lat­kiem han­di­kap na 1850 m. Suma wygra­nych Krezusa u naszych zachod­nich sąsia­dów wynio­sła 274.450 DM, a w han­di­ca­pie (GAG) dziel­ny, szla­chet­ny i uro­dzi­wy ogier uzy­skał 94 kg. Nazywany był kró­lem płat­nych miejsc, a przy­szło mu rywa­li­zo­wać m.in. ze zna­ko­mi­tym LOMITASEM, czy der­bi­sta­mi nie­miec­ki­mi – MONDRIAN, TEMPORAL. Krezus był dru­gi w Preis von Europa G1 (zwy­cię­żył MONDRIAN), trze­ci w Grosser Preis der Berliner Bank G1 (trium­fo­wał LOMITAS) oraz w Grosser Preis der Dortmunder Wirtschaft G3, a tak­że czwar­ty w Aral-Pokal G1, Grosser Preis von Baden G1 (wygrał LOMITAS), Idee Hansa Preis G2, Preis der Dortmunder Wirtschaft G3, Robert Pferdemenges-Rennen Listed i Internationale Fidelio Software Trophy Listed. Padł w sku­tek nie­szczę­śli­we­go wypad­ku w 1992 roku w macie­rzy­stej stad­ni­nie, w któ­rej zdą­żył pokryć kli­ka kla­czy.
KRESUS xx O Pyjama Hunt – Kresyda / Dersław 1986 POL hod. SK Golejewko
41
  • Trenowany przez Piotra Czarnieckiego Mokosz bie­gał w wie­ku 2-3 lat 12 razy, wygry­wa­jąc 6 gonitw, w tym Letnią, Rulera, Iwna, Derby i St. Leger (tu poko­nał kla­so­wą KLIWIĘ). Czterokrotnie zaj­mo­wał miej­sce dru­gie (Dakoty, Skarba, Mokotowska, Kozienic), a dwa razy był czwar­ty (Ministerstwa Rolnictwa, Wielka Warszawska). W wie­ku od 4 do 8 lat bie­gał w Niemczech (tre­no­wa­li go Hubertus Fanelsa, Christian Sprengel, Jutta Schultheis, Georg Ording i Tasja Boes) 23 razy, zwy­cię­ża­jąc tyl­ko raz – w han­di­ca­pie II kate­go­rii na 2100 m w Hanowerze. Ponadto był 1xIII i 4xIV, a suma jego wygra­nych wynio­sła skrom­ne 14.500 DM. W han­di­ca­pie nie­miec­kim (GAG) otrzy­mał prze­cięt­ną notę 74 kg.
MOKOSZ xx O Unoaprile – Mabell / Behistoun 1989 POL hod. SK Rzeczna
42
  • Jedyna trój­ko­ro­no­wa­na klacz w pol­skiej histo­rii. Zwyciężczyni aż 4 z 5 kla­sy­ków sezo­nu wyści­go­we­go 2000 – Rulera, Derby (w rekor­do­wej – 20-kon­nej obsa­dzie!), Oaks i St. Leger oraz naj­waż­niej­szej z dystan­so­wych porów­naw­czych prób – Wielkiej Warszawskiej, a tak­że Nagrody Iwna, co dało jej tytuł „Koń Roku”. Czterolatką wygra­ła Nagrody Golejewka i Kozienic (kon­tu­zja po tym wyści­gu zamknę­ła jej toro­wą karie­rę), a w Bratysławie poko­na­ła GALILEO w Velkej cenie Slovenskiej. Jej syn – DŻERALD (po Roulette) wygrał dwu­lat­kiem Próbną i Nagrodę Skarba. Dżamajkę – zwy­cięż­czy­nię 11 gonitw (w 13 star­tach!) – tre­no­wał Bogdan Strójwąs, a z wyjąt­kiem zwy­cię­skie­go debiu­tu zawsze dosia­dał dżo­kej Tomasz Dul.
DŻAMAJKA xx K Juror – Dżamira / Rutilio Rufo 1997 POL hod. SK Widzów
43
  • Dwulatkiem dłu­go docho­dził do for­my. W Próbnej nie zajął płat­ne­go miej­sca, potem był dwu­krot­nie trze­ci, by w paź­dzier­ni­ku i listo­pa­dzie odnieść dwa zwy­cię­stwa. W wie­ku lat trzech tre­ner Andrzej Walicki posłał go boju w Nagrodzie Strzegomia, któ­ra zapo­cząt­ko­wa­ła serię suk­ce­sów. Wygrał ją, pro­wa­dząc od star­tu i stop­nio­wo wzmac­nia­jąc tem­po od kla­czy DOREEN i SOTNIA oraz ogie­ra NEMUNAS. W Rulera pil­no­wał fawo­ry­zo­wa­ne­go DZAMIRONA, by poko­nać go pew­nie o 2 dłu­go­ści. Trzeci w miler­skim kla­sy­ku NEMUNAS zdo­był szar­fę Iwna, w któ­rej Dancer Life był czwar­ty (za ogie­ra­mi AHWAR i BLUE SEVEN). W Derby zwy­cię­ża pew­nie od NEMUNASA, DON VALENTINO i BLUE SEVEN w cza­sie 2′28″, a w St.Leger demon­stru­je kapi­tal­ny finisz i szy­ję wyprze­dza ogie­ra DAWTON. W dro­dze po Potrójną Koronę towa­rzy­szy mu dżo­kej Janusz Kozłowski. DAWTON bie­rze rewanż w Wielkiej Warszawskiej i mija celow­nik przed Dancer Life’m, ale boha­te­rem wyści­gu jest inter­na­cjo­nał CAITANO. Sezon 2002 koń­czy Dancer Life w Bratysławie w Central European Breeders’ Cup Classic, gdzie jest dru­gi do rok star­sze­go, tre­no­wa­ne­go w Czechach mosz­niań­skie­go ogie­ra ZAGON. Eksportowany do Anglii star­to­wał na Wyspach 30 razy (w wie­ku 4-10 oraz 13 lat), wygry­wa­jąc dwu­krot­nie w goni­twach z pło­ta­mi, raz z prze­szko­da­mi i raz w goni­twie point-to-point.
DANCER LIFE xx O Professional – Dyktatorka / Kastet 1999 POL hod. Marian Pokrywka
44
  • Przygotowywany do star­tów przez Andrzeja Walickiego Dżesmin bie­gał w Polsce w wie­ku 2 i 3 lat 11 razy. Dwulatkiem wygrał Próbną oraz Nagrody Dakoty i Mokotowską, a w Skarba i Ministra Rolnictwa koń­czył dru­gi (do ogie­rów CONTI POWER i REPRINT, któ­re były jego głów­ny­mi opo­nen­ta­mi w pierw­szym sezo­nie star­tów). Rok póź­niej zwy­cię­żał w Rulera (od MOŚCI PANNY i CONTI POWERA), Derby (w poko­na­nym polu SODANA, NIGHT EXPRESS, TETRIKS, MOŚCI PANNA, NEBBIA), Kozienic (bijąc SAN LUIS, JEMEN, TETRIKS i DŻANGARA) i St. Leger (przed SAN LUIS, NEBBIA, JAM HETMAN) oraz koń­czył dru­gi w Iwna (za og. TETRIKS) i trze­ci w rekor­do­wo szyb­kiej Wielkiej Warszawskiej (za parą SAN LUIS i IMOLA, a przed NIGHT EXPRESS, NITISARA, NEBBIA). Sprzedany do Anglii, bie­gał tam w wie­ku 4-10 lat aż 53 razy (tre­no­wa­li go Richard Guest, Richard Fahey i David O’Meara), odno­sząc 4 zwy­cię­stwa – trzy­krot­nie w han­di­ca­pach na 2400-2500 m i raz w pło­tach.
DŻESMIN xx O Professional – Dżakarta / Aprizzo 2002 POL hod. Marian Pokrywka
45
  • Już w toro­wym debiu­cie usta­no­wił rekord słu­że­wiec­kiej bież­ni na 1000 m – 0’58.4″. W Nagrodzie Mokotowskiej był dru­gi, prze­gry­wa­jąc wal­kę o tytuł „Zimowego fawo­ry­ta na Derby” z ogie­rem SAVIGNON, ale sezon zakoń­czył wygra­ną w Nagrodzie Nemana. Trzylatkiem masze­ro­wał od zwy­cię­stwa do zwy­cię­stwa, poprzez Nagrody Strzegomia, Rulera, Iwna, Derby, Kozienic i St. Leger. W Warszawie nie zaznał w tym roku gory­czy poraż­ki, nato­miast jesien­ny start w Berlinie na torze Hoppegarten w Preis der Deutschen Einheit G3 nie przy­niósł finan­so­wej zdo­by­czy. San Moritz został ogło­szo­ny Koniem Roku 2007. Po kon­tu­zji powró­cił w szran­ki i bie­gał jesz­cze w wie­ku 4-6 lat, wygry­wa­jąc m.in. pło­to­wą Nagrodę Czada. Do naj­więk­szych suk­ce­sów przy­go­to­wy­wał go tre­ner Andrzej Walicki, a w ostat­nim sezo­nie star­tów Maciej Jodłowski. Po karie­rze wyści­go­wej zaj­mo­wał boks czo­ło­we­go w macie­rzy­stej stad­ni­nie i anglo­arab­skim dzia­le SK Janów Podlaski. Został też uzna­ny w nie­miec­kich związ­kach hodow­la­nych: bran­den­bur­skim, sak­soń­skim, bawar­skim i wit­ten­ber­skim.
SAN MORITZ xx O Roulette – Santa Monika / Who Knows 2004 POL hod. SK Widzów – Krzysztof Tyszko
46
  • Niepokonany dwu­lat­kiem w 3 wyj­ściach wygrał Nagrodę Nemana. Rok póź­niej w Strzegomia był czwar­ty, w Iwna pią­ty (poka­le­czo­ny w goni­twie), a w kla­sycz­nej Nagrodzie Rulera koń­czył łeb w łeb z ogie­rem MAŁY KAPRAL. Derby wygrał dowol­nie, pro­wa­dząc przez znacz­ną część dystan­su, a jego prze­wa­ga nad rówie­śni­ka­mi wynio­sła na celow­ni­ku aż 12 dłu­go­ści! W St. Leger (dowol­nie o 9 dłu­go­ści) usta­no­wił słu­że­wiec­ki rekord na 2800 m – 2’53.8″, a w Wielkiej Warszawskiej (dowol­nie o 5 dłu­go­ści) na 2600 m – 2’40.3″. W 9 star­tach zwy­cię­żał 7 razy, zawsze pla­su­jąc się na płat­nym miej­scu. Wyróżniony tytu­łem „Koń Roku 2011”. Trenował Intensa Krzysztof Ziemiański (syn Bogdana i wnuk Stanisława), a dosia­da­li Artur Dul (syn Tomasza) i cze­ski dżo­kej Tomaš Lukašek.
INTENS xx O Belenus – Inicjatywa / Juror 2008 POL hod. Roman Piwko
47
  • Zinbredowany 4x4 na og. NORTHERN DANCER i 5x5 na og. PRINCEQUILLO Age of Jape w goni­twach pła­skich (bie­gał 2-4 let. 14 razy w Polsce, Czechach i na Słowacji) tyl­ko dwa razy był dru­gi – z debiu­tu w Próbnej i w bra­ty­sław­skim Zlatym Poharze w 2010 roku (tu poko­nał go uty­tu­ło­wa­ny RYAN). Na Służewcu wygrał Nagrodę Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w Pradze się­gnął po tytuł trój­ko­ro­no­wa­ne­go, zdo­by­wa­jąc rów­nież Cervnovy Pohar, w Bratysławie gro­mił kon­ku­ren­cję w Cenie troj­roc­nych zreb­cov, Derby i St. Leger, a czte­ro­lat­kiem rów­nież w Velkiej majo­vej cenie i Velkiej Cenie Slovenskej. W pło­tach ma na kon­cie 4 wygra­ne, w tym w Gran Corsa Siepi di Grosseto Listed oraz Gran Corsa Siepi d’Italia Grupa 1 w Merano, a jego boga­tą kolek­cję uzu­peł­nia­ją dwa suk­ce­sy na par­du­bic­kich prze­szko­dach. Trenowali go Andrzej Walicki, František Holčak i jego syn Radek, a dziel­ny ogier po karie­rze zajął boks czo­ło­we­go w Czechach. Dwulatkiem na jesien­nej aukcji koni w tre­nin­gu (orga­ni­zo­wa­nej w 2008 roku przez Cartrans) osią­gnął naj­wyż­szą cenę – 185.000 zło­tych. Zdobył tytu­ły „Koń Roku 2009” zarów­no w Czechach, jak i na Słowacji.
AGE OF JAPE xx O Jape – Age Of Gold / Belmez 2006 POL hod. POL-KAUFRING Sp. z o.o.
48
  • Sprzedany rocz­nia­kiem do Czech (tr Čestmir Olehla) kosz­to­wał na aukcji Polturfu w Golejewku w 2001 roku 35.000 zło­tych. Zinbredowany 4x5 na ame­ry­kań­skie­go ogie­ra BOLD RULER bie­gał goni­twy pła­skie we Włoszech, Niemczech, na Słowacji i w Czechach. W 23 star­tach był 12xI, 5xII, 1xIV, 1xV, a płat­nych miejsc nie zaj­mo­wał tyl­ko we wło­skim debiu­cie dwu­lat­kiem (Merano), Badener Steher Cup Listed w Baden-Baden (szó­sty), Pardubickim St. Leger (siód­my) oraz pra­skiej Cenie Prezidenta Republiky, któ­rej nie ukoń­czył z powo­du zła­ma­nia nogi (musiał zostać zgła­dzo­ny). Tankred jest jedy­nym (jak dotąd) zdo­byw­cą Potrójnej Korony na Słowacji: Velka Jarna Cena – Slovenske Derby – Saint Leger, gdzie wygrał rów­nież tak cen­ne wyści­gi, jak Starohajske kri­te­rium, Jarna mila, Velka cena Slovenska i dwu­krot­nie Zlaty Pohar oraz się­gnął po tytuł „Koń Roku 2003”. W wal­ce o cze­skie Derby koń­czył dru­gi (o pół dłu­go­ści), podob­nie jak w innych pre­sti­żo­wych pra­skich nagro­dach – St. Leger i Velka Cena Ceskeho Turfu (tu prze­grał led­wie o szy­ję).
TANKRED xx O Who Knows – Tabaka / Pyjama Hunt 2000 POL hod. SK Golejewko
49
  • Nominacja za szcze­gól­ne osią­gnię­cia w hodow­li
EFFORTA xx K Harlekin – Ententa / King’s Idler 1938 POL hod. Kazimierz Wodziński
50
  • Pod Janem Kowalczykiem zdo­by­wał Mistrzostwo Polski w sko­kach przez prze­szko­dy czte­ro­krot­nie – w latach 1969, 1970, 1973 i 1974, a srebr­nym meda­lem nagra­dza­no jego jeźdź­ca w 1972 roku.
BLEKOT xx W Dar es Salam – Blume / Jawor II 1960 POL hod. SK Kozienice
51
  • Via Vitae bie­ga­ła trzy sezo­ny, ale bez suk­ce­sów. Pod Wiesławem Dziadczykiem zasły­nę­ła usta­no­wie­niem rekor­du Polski w sko­ku na wyso­kość – w 1969 roku w Radomiu sko­czy­ła 205 cm, ale w tym samym sezo­nie pod­czas CHIO w Olsztynie wygra­ła kon­kurs Potęgi Skoku, poko­nu­jąc mur o wyso­ko­ści 220 cm. W Mistrzostwach Polski w sko­kach potra­fi­ła zdo­być brą­zo­wy medal w 1974 roku, a w 1970 roku wygra­ła kon­kurs pod­czas CSIO w Rotterdamie. Znakomicie ska­kał rów­nież jedy­ny syn kla­czy Via Vitae – VIACZYK (po wyróż­nia­ją­cym się w spo­rcie og. CZUBCZYK), któ­ry pod Jarosławem Płatosem brał udział w Finale Pucharu Świata w Goeteborgu w 1990 roku, a pod jego bra­tem Zbigniewem zdo­był brą­zo­wy medal MP Juniorów w 1990 roku.
VIA VITAE xx K Dar es Salam xx – Via Aquia xx 1960 POL SK Kozienice
52
  • Mistrz Polski w sko­kach przez prze­szko­dy w 1972 roku (Marian Kozicki), srebr­ny meda­li­sta z 1971 roku i brą­zo­wy z 1970 roku. Dwukrotny olim­pij­czyk – w Meksyku (1968) był indy­wi­du­al­nie naj­lep­szy z pol­skiej eki­py (35 miej­sce), a wystar­to­wał też w Monachium (1972). Biegał (w tre­nin­gu Andrzeja Walickiego) trzy sezo­ny (2-4 let­nim) 21 razy, wygry­wa­jąc trzy­krot­nie. Ponadto był 3xII, 7xIII i 2xIV. Srebro dru­ży­no­wo i 6 miej­sce indy­wi­du­al­nie na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie w 1980 roku to naj­więk­sze suk­ce­sy Nortona dosia­da­ne­go przez Wiesława Hartmana. Dwukrotnie para ta star­to­wa­ła w Mistrzostwach Europy (1979 i 1983), 16 razy na CSIO i 11 razy na CSI. W Mistrzostwach Polski w sko­kach przez prze­szko­dy rywa­li­zo­wa­li 6 razy, zaj­mu­jąc miej­sca: 3xII (1976, 1978, 1980), 1xIII (1983), 1xIV (1979), 1xV (1977). W Pucharze Narodów Norton był zawsze pew­nym koniem do skła­du – star­to­wał 16 razy, nie licząc ME i IO. Matka Nortona jest jed­no­cze­śnie trze­cią mat­ką NIEWIAŻY, a zarów­no jego ojciec, jak i ojciec mat­ki dały dziel­ne spor­to­wo potom­stwo.
BRONZ xx W Merry Minstrel – Branża / Skarb 1961 POL hod. SK Kozienice
53
  • Biegał (w tre­nin­gu Andrzeja Walickiego) trzy sezo­ny (2-4 let­nim) 21 razy, wygry­wa­jąc trzy­krot­nie. Ponadto był 3xII, 7xIII i 2xIV. Srebro dru­ży­no­wo i 6 miej­sce indy­wi­du­al­nie na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie w 1980 roku to naj­więk­sze suk­ce­sy Nortona dosia­da­ne­go przez Wiesława Hartmana. Dwukrotnie para ta star­to­wa­ła w Mistrzostwach Europy (1979 i 1983), 16 razy na CSIO i 11 razy na CSI. W Mistrzostwach Polski w sko­kach przez prze­szko­dy rywa­li­zo­wa­li 6 razy, zaj­mu­jąc miej­sca: 3xII (1976, 1978, 1980), 1xIII (1983), 1xIV (1979), 1xV (1977). W Pucharze Narodów Norton był zawsze pew­nym koniem do skła­du – star­to­wał 16 razy, nie licząc ME i IO. Matka Nortona jest jed­no­cze­śnie trze­cią mat­ką NIEWIAŻY, a zarów­no jego ojciec, jak i ojciec mat­ki dały dziel­ne spor­to­wo potom­stwo.
NORTON xx W Effort – Nekanda / Good bye 1969 POL hod. SK Golejewko
54
  • Nie bie­gał. Srebro w dru­ży­nie i ósme miej­sce indy­wi­du­al­nie na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie w 1980 roku zdo­by­wał Bremen dosia­da­ny przez Mariana Kozickiego, ale jego sta­łym jeźdź­cem był Bohdan Sas-Jaworski. Para ta zdo­by­ła sre­bro w JMP w 1983 roku oraz dwu­krot­nie medal brą­zo­wy (1979 i 1981), a ponad­to wygra­ła kon­kur­sy Grand Prix na CSIO w Olsztynie (1981), Sopocie (1983) i Plowdiw (1984). Trzynastokrotnie star­to­wał Bremen w Pucharze Narodów, a pod Jarosławem Płatosem zajął szó­ste miej­sce na Mistrzostwach Europy Juniorów w 1977 roku. Z tej samej linii żeń­skiej co Bremen pocho­dzą – pół­brat BROM (po Erotyk), fili­gra­no­wy meda­li­sta MP w sko­kach BRODWAY (po Kayoon), BRZASK, a tak­że uzna­ny przez zwią­zek holsz­tyń­ski BARNAUŁ.
BREMEN xx W Kemal – Brema / Dar es Salam 1970 POL hod. SK Kozienice
55
  • Dajak bie­gał w wie­ku 4 lat 2 razy w goni­twach z prze­szko­da­mi na torze w Sopocie, zaj­mu­jąc dru­gie miej­sce (łeb w łeb) w Wielkiej Bałtyckiej i pozo­sta­jąc bez finan­so­wej zdo­by­czy. W latach 1981-82 dosia­da­ny przez Krzysztofa Rafalaka był zło­tym meda­li­stą Mistrzostw Polski w WKKW. W 1981 zdo­był brą­zo­wy medal zespo­ło­wo na Mistrzostwach Europy w WKKW w Horsens, a rok póź­niej był pią­ty z dru­ży­ną na Mistrzostwach Świata w Luhmühlen. W 1983 roku na Mistrzostwach Europy w Frauenfeld zajął indy­wi­du­al­nie 9 miej­sce. Ojciec Dajaka to trój­ko­ro­no­wa­ny SOLALI, a mat­ka DAJNA (2xI) jest sio­strą nie­złe­go DEDALA (5xI, Próbna, 2 m. Przedświta, 3 m. Intryganta). Rok młod­sza sio­stra Dajaka – DAMILLA wyróż­nia­ła się zarów­no na bież­ni (a w rocz­ni­ku mia­ła takie sła­wy jak KONSTELACJA, PAWIMENT czy DERSŁAW) – wygra­ła Nagrody Efforty i Rzecznej, była dru­ga w Wiosennej, Soliny, Oaks (trzy­krot­nie lep­sza była tyl­ko KONSTELACJA) i Rzeki Wisły, a trze­cia w Berlina na Mityngu KDL i w Wielkiej Warszawskiej, jak i w sta­dzie matek SK Rzeczna. Syn Damilli – DEMOKRYT (naj­lep­szy poto­mek dziel­ne­go Akcepta) zali­czał się do czo­łów­ki rocz­ni­ka 1983 (5xI, Próbna, Hcp Mortimera, Sac-a-Papier, Hcp Turysty), a cór­ka DIGESTA (po Conor Pass) była jed­ną z lep­szych dwu­la­tek sezo­nu 1987 – 2xI, Rozpoczęcia Sezonu Letniego, Cardei.
DAJAK xx W Solali – Dajna / Deer Leap 1973 POL hod. SK Rzeczna
56
  • Klacz (w tre­nin­gu Stanisława Molendy) bie­ga­ła 2-3 let­nią 12 razy: 2xI (raz łeb w łeb), 1xII, 2xIII, 4xIV. W 1984 roku zdo­by­ła zło­ty medal Mistrzostw Polski w WKKW dosia­da­na przez Bogusława Jareckiego. W 1988 roku na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu para ta zaję­ła 12 miej­sce indy­wi­du­al­nie i czwar­te dru­ży­no­wo. Jej ojciec dał tak dziel­ne spor­to­wo konie jak BAGUR i ISLAND (sko­ki przez prze­szko­dy) czy ARMATOR, fol­blut­ka HORTENSJA, VARDIM i uczest­nik Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w 1992 roku CHUTOR (WKKW).
NIEWIAŻA xx K Kadyks – Niedzica / Mehari 1976 POL hod. SK Golejewko
57
  • Biegał 2-4 let­nim 21 razy: 1xI, 2xII, 2xIII, 4xIV (tre­ner Jan Krajewski). Jeden z naj­lep­szych koni peł­nej krwi angiel­skiej w sko­kach przez prze­szko­dy lat 80-tych, dosia­da­ny przez Zbigniewa Ogórka i Grzegorza Kubiaka, pod któ­rym odno­sił naj­więk­sze suk­ce­sy. Wielokrotny meda­li­sta Mistrzostw Polski (1988-89 zło­ty, 1986 – srebr­ny, 1987 – brą­zo­wy). Jego dziel­ny wyści­go­wo ojciec – CROSS był jed­nym z naj­lep­szych synów DORPATA, a boks czo­ło­we­go zaj­mo­wał z powo­dze­niem w stad­ni­nach peł­nej i pół­krwi. W hodow­li koni spor­to­wych pięk­na kar­tę zapi­sał rów­nież ojciec mat­ki Arcusa – DEER LEAP.
ARCUS xx O Cross – Arkada / Deer Leap 1978 POL hod. SK Rzeczna
58
  • W tre­nin­gu Jana Krajewskiego bie­gał Skarbiec 2-3 let­nim 8 razy: 2xI, 1xII, 1xIII, 1xIV. Dosiadany przez Zbigniewa Kościeńskiego zdo­by­wał meda­le Mistrzostw Polski w sko­kach przez prze­szko­dy – dwu­krot­nie zło­ty (1990-91) i dwu­krot­nie srebr­ny (1987-88). Para ta wygry­wa­ła rów­nież w Halowych Mistrzostwach Polski (1993-94). W 1994 roku pod Eugeniuszem Koczorskim zdo­był Skarbiec brą­zo­wy medal Mistrzostw Polski w sko­kach przez prze­szko­dy. Świetnym skocz­kiem był rów­nież pół­brat Skarbca – SKYLAB (po Erotyk), któ­re­go dosia­dał Bohdan Sas-Jaworski.
SKARBIEC xx W Parysów – Skarbola / Jongleur 1980 POL hod. SK Kozienice
59
  • Dwulatkiem w 6 star­tach zwy­cię­żał dwu­krot­nie, w tym w Nagrodzie Skarba, a ponad­to był dru­gi w Ministerstwa Rolnictwa (do ogie­ra ATARAX) i czwar­ty w Stolicy. Trenowany przez Mariana Lipowicza (ojca Zenona) Polonez w wie­ku lat 3 w 6 wyj­ściach zwy­cię­żał dwa razy. W kla­sycz­nej Nagrodzie Rulera (1600 m) na cięż­kim torze w wal­ce o ½ dłu­go­ści poko­nał ATARAXA, a jesie­nią na dystan­sie 3200 m się­gnął po wygra­ną w Nagrodzie Łeb w łeb. W Derby (zwy­cię­żył ATARAX) koń­czył pią­ty, a w Wielkiej Warszawskiej (trium­fo­wał CROSS) – dzie­sią­ty. Rok póź­niej star­to­wał 8 razy, ale nie potra­fił odnieść suk­ce­su. Był jed­nak 3 razy dru­gi, w tym w Nagrodzie Golejewka, raz trze­ci i raz czwar­ty (w Widzowa). Po karie­rze tra­fił do hodow­li koni pół­krwi i stał się jed­nym z jej fila­rów. W Nowielicach i Stubnie dał sze­reg zna­ko­mi­tych koni spor­to­wych. W ujeż­dże­niu MYTROP i ERB, w sko­kach przez prze­szko­dy SZAMPAN, HARMONIA, HERA i JORGA, a w WKKW – KOPER, FRAKCJA, OPTYK, FANT, FINEZJA, HARMONIA, KADRYL, SANDER czy STROIK. Ojciec Poloneza – AQUINO to jeden z fila­rów powo­jen­nej hodow­li koni w Polsce. Matka – PUTNIA jest rów­nież bab­ką PAWIMENTA, a jej ojciec PINK PEARL to bez wąt­pie­nia jeden z naj­lep­szych koni wyści­go­wych lat 50-tych.
POLONEZ xx O Aquino – Putnia / Pink Pearl 1963 POL hod. SK Iwno
60
  • W tre­nin­gu Stanisława Molendy bie­gał Kadyks dłu­go i wytrwa­le (2-5 let­nim 24 razy), cho­ciaż na jego wyni­ki w star­szym wie­ku z pew­no­ścią wpływ mia­ły krwo­to­ki, jakich dozna­wał. Preferował suro­we roz­gryw­ki i czę­sto dyk­to­wał tem­po od star­tu. Wygrał 11 gonitw, w tym dwu­lat­kiem Nagrody Stolicy i Mokotowską, trzy­lat­kiem – Iwna, Derby, St.Leger i wie­deń­ski St.Leger (tu sto­czył zażar­ty bój z der­bi­stą austriac­kim BRABANTEM i był lep­szy o krót­ki łeb), a w star­szym wie­ku – Fils du Vent, Tempete i Demony. Był dru­gi w Nagrodzie Moskwy pod­czas Mityngu KKDL we Wrocławiu oraz w Nagrodach Widzowa i Fils du Vent. Trzeci koń­czył w Nagrodzie Warszawy (Mityng KDL w Budapeszcie) i Prezesa Rady Ministrów, czwar­ty w Ministerstwa Rolnictwa i Derby w Wiedniu (był to jego debiut w sezo­nie 1969!), a pią­ty w Nagrodzie Przyjaźni w Berlinie. Płatnych miejsc nie zaj­mo­wał jedy­nie w Nagrodzie Golejewka i dwu­krot­nie w Wielkiej Warszawskiej, a w Nagrodzie 20-lecia Powstania NRD w Berlinie pozo­stał na star­cie. Jak widać nie strasz­ne były mu podró­że, któ­re w owych cza­sach nie były prze­cież tak kom­for­to­we jak dziś. Był koniem nie­zwy­kle walecz­nym (już dwu­lat­kiem wygrał gru­pę łeb w łeb, a w Stolicy o krót­ki łeb poko­nał w wal­ce OHARA). Zinbredowany 3x2 na og. PILADE Kadyks, w sta­dzie prze­dłu­żył ród swo­je­go dziel­ne­go ojca og. TAURÓW, łącząc naj­lep­sze cechy dwóch świet­nych linii żeń­skich (TARANTELLA hodow­li Eryka Kurnatowskiego i QUARRY hodow­li Ludwiki Czartoryskiej). Po 4 sezo­nach w macie­rzy­stej stad­ni­nie, został skie­ro­wa­ny do hodow­li koni pół­krwi. W peł­nej krwi oka­zał się cen­nym ojcem matek – MOGUNCJA (4xI, w tym w Nagrodzie Driady, dru­ga w Cardei i Efforty, czwar­ta w Wielkiej Warszawskiej i Ministerstwa Rolnictwa) dała „wuka­ka­wist­kę” MESKALINĘ, TELIMENA (4xI, 3 m.Wiosenna) – fili­gra­no­wą TABAKIERĘ (czem­pion­ka dwu­lat­ków w 1982 roku, 7xI, Ministerstwa Rolnictwa, Efforty), któ­ra uro­dzi­ła tak dobre konie jak TYTOŃ, TABAKA, TABAKIERKA, TYTANIA i TANTRA, a KUMARYNA (3xI) – wyśmie­ni­tą KNIEJĘ i uży­te w hodow­li koni pół­krwi ogie­ry KESAR i KUMYS. W spo­rcie z potom­ków Kadyksa wyróż­ni­ły się peł­nej krwi kla­cze: NIEWIAŻA, HORTENSJA, MESKALINA, MADERA, a tak­że pół­krwi wała­chy ARMATOR, BAGUR, CHUTOR, GRAFIT, JASKIER i VARDIM oraz posa­dow­ski ogier ISLAND. Z kolei od cór­ki Kadyksa pocho­dzi świet­ny posa­dow­ski sko­czek – ogier ORKISZ.
KADYKS xx O Taurów – Kwadryga / Pilade 1966 POL hod. SK Golejewko
61
  • Przygotowywany do star­tów przez Józefa Palińskiego i Mieczysława Mełnickiego bie­gał w wie­ku 3-5 lat. 23 razy, wygry­wa­jąc 8 gonitw, w tym Nagrody Kozienic (w rekor­do­wym cza­sie 2000 m -2’03.5″), Sygneta i Golejewka. W dorob­ku ma rów­nież uda­ne star­ty mię­dzy­na­ro­do­we – dru­gi w Cena Ceskoslovenskeho Turfu w Pradze, czwar­ty w Imperial Dij w Budapeszcie. Tylko w Derby (pią­ty) i trzy­krot­nie w Wielkiej Warszawskiej nie zaj­mo­wał Barnauł płat­ne­go miej­sca. Jego bab­ka – BRANKA (mat­ka dziel­ne­go fly­era – ogie­ra BRONX) jest sio­strą uta­len­to­wa­ne­go skocz­ka, jakim był BRZASK (po Jongleur). Od pół­sio­stry Branki – kla­czy BREMA pocho­dzą tak dobre konie spor­to­we jak meda­li­sta olim­pij­ski w dru­ży­nie BREMEN czy BROM. Barnauł został uzna­ny przez zwią­zek holsz­tyń­ski i był w Niemczech cenio­nym repro­duk­to­rem. Jego ojciec – CLUB HOUSE dał wyróż­nia­ją­ce­go się w spo­rcie wała­cha CHORAŁ i war­to­ścio­we­go dla kra­jo­wej hodow­li koni pół­krwi ogie­ra CZYNEL.
BARNAUŁ xx O Club House – Barmanka / Doryant 1985 POL hod. SK Kozienice
62
  • Trachit jest zin­bre­do­wa­ny 4x5 na legen­dar­ne­go nie­miec­kie­go ogie­ra ALCHIMIST (wygrał m.in. Deutsches Derby, Grosser Preis von Berlin, Grosser Preis von Baden-Baden), któ­re­go ród prze­dłu­żył zna­ko­mi­ty BIRKHAHN, a roz­sła­wi­ła rów­nież kapi­tal­na cór­ka – SCHWARZGOLD. Biegał w wie­ku od 2 do 4 lat tre­no­wa­ny przez Jerzego Bieleckiego (dwu­lat­kiem) i Krzysztofa Ziemiańskiego. W 29 star­tach był 7xI (na dystan­sach 1200-1800m), 6xII, 4xIII, 7xIV, a jego pose­zo­no­wy han­di­cap w wie­ku 3 i 4 lat wyniósł 70,5 i 71 kg. Bardzo uro­dzi­wy, w zde­cy­do­wa­nie spor­to­wym typie ogier, został uży­ty w SK Nowielice. Jako repro­duk­tor (w Danii zmie­nio­no mu imię na STRAVINSKY) został uzna­ny przez wio­dą­ce związ­ki hodow­la­ne koni spor­to­wych w Holandii (KWPN), Danii, Szwecji, Niemczech i Wielkiej Brytanii. Okazał się koniem pojęt­nym i chęt­nym do współ­pra­cy – w ujeż­dże­niu star­to­wał do kla­sy Św. Jerzego (PSG) i Intermediare II. Jego ojciec (zwy­cięz­ca Robert Pferdemenges-Rennen Listed na 2200 m w Kolonii) dał dziel­ne konie wyści­go­we (ŚWITEZIANKA, DAGHARA, POTOMAK, MISTYFIKATOR, DZIKI STEP, czy świet­ny prze­szko­do­wiec w Niemczech TOPAZ), konie odno­szą­ce suk­ce­sy w WKKW (HAZARD, OZON, NOCNY PAN, NOSSIS, NICEFOR). W hodow­li koni spor­to­wych uży­wa­ny był syn og.Revlon Boy – DIVISOR, a od jego córek pocho­dzą m.in. zwy­cięz­cy gonitw poza gru­po­wych – bra­cia SURINAM i SANDOMIERZ. Półbrat Trachita – TYMBARK (po Pawiment) zwy­cię­żał w Polsce czte­ro­krot­nie, pla­so­wał się dru­gi w Rulera i Iwna oraz z powo­dze­niem star­to­wał w Niemczech w goni­twach prze­szko­do­wych. Ojciec mat­ki – dziel­ny TAURÓW (Mokotowska, Kozienic, Moskwy) dał tak dobre konie, jak der­bi­sta KADYKS, zwy­cięż­czy­ni z Wiednia, Kolonii i Warszawy – BOSTELLA, czy pierw­sza w Oaks, war­to­ścio­wa mat­ka stad­na – DEJANIRA, a tak­że zdo­byw­ca Wielkiej Wrocławskiej EMANUEL.
TRACHIT xx O Revlon Boy – Tykwa / Taurów 1988 POL hod. SK Iwno
63
  • Jego ojciec BABANT wygrał Spreti-Rennen Grupa 3 i dał tak dobre konie wyści­go­we, jak uży­te w hodow­li CISÓW i KESAR (oba wygry­wa­ły Wielką Warszawską), zdo­byw­cy kla­sy­ków – SUSY (Oaks) i SILENCIO (St.Leger), czy szyb­ka CHERONEA (Syreny) oraz skocz­ne NOBLEMAN (trzy­krot­ny zwy­cięz­ca prze­szko­do­wej Wielkiej Wrocławskiej), CYGARET i DYTYRAMB. Od córek Babanta pocho­dzą m.in. DELATOR, JONTEK, JAZZMAN czy SKALEŃ. Kreator bie­gał w Polsce 2-3 let­nim 17 razy: 1xI, 5xII, 2xIII, 3xIV, a tre­no­wał go Andrzej Walicki. Sprzedany na aukcji koni w tre­nin­gu w 1995 roku (Polish Prestige) za 4300 zł z bar­dzo dobrym skut­kiem rywa­li­zo­wał na bież­niach naszych połu­dnio­wych sąsia­dów (tr František Holčak) w wyści­gach z pło­ta­mi i z prze­szko­da­mi (4-8 let­nim). Zwyciężał 15 razy, w tym dwu­krot­nie w pre­sti­żo­wym sti­plu – Cenie PARAMO w Pardubicach. Ogłoszono go Przeszkodowym Koniem Roku w Czechach. Kreator został uzna­ny w Holandii (KWPN), a z jego linii żeń­skiej pocho­dzą m.in. trium­fa­tor pło­to­we­go Svenskt Champion Hurdle – KETGUT oraz uży­wa­ne w kra­jo­wej hodow­li koni KASTET (ojciec dziel­ne­go og.ZAGON i ojciec mat­ki trój­ko­ro­no­wa­ne­go og.DANCER LIFE) i KIRPAN.
KREATOR xx O Babant – Kodina / Dipol 1992 POL hod. SK Krasne
64
  • Zinbredowany (4x5) na klacz SOMETHINGROYAL – mat­kę takich sław jak ogie­ry SECRETARIAT i SIR GAYLORD, uro­dzi­wy, ele­ganc­ki i dobrze rusza­ją­cy się Scyris wyka­zał się na torze wyjąt­ko­wym zdro­wiem i odpor­no­ścią. Dwulatkiem bie­gał w Polsce (tre­ner Bogdan Ziemiański) i w 3 wyj­ściach była 1xI, 1xII. Sprzedany na aukcji koni w tre­nin­gu (Polish Prestige) w 2002 roku za 75.000 zło­tych wyje­chał do Czech. W tre­nin­gu Františka Holčaka bie­gał 3-8 let­nim w Czechach, na Słowacji i w Austrii 50 razy. Wygrał 34 wyści­gi, w tym trzy­krot­nie Central European Breeders’ Cup Sprint oraz Austria Preis. Suma jego wygra­nych w prze­li­cze­niu na cze­skie koro­ny prze­kro­czy­ła 5.450.000. W Bratysławie usta­no­wił Scyris trzy rekor­dy toru na 1000 m, 1200 m i 2200 m. W Czechach był wybie­ra­ny Koniem Roku, a po karie­rze zajął boks czo­ło­we­go. Uzyskał rów­nież licen­cję w nie­miec­kich związ­kach: olden­bur­skim, west­fal­skim i reń­skim.
SCYRIS xx O In Camera – Scytia / Euro star 2000 POL hod. SK Widzów

7. GRUPA KONI HODOWLANYCH – Konie pol­skiej hodow­li zasłu­żo­ne dla hodow­li euro­pej­skiej lub świa­to­wej

Lp. Osiągnięcie Nazwa konia Rasa Płeć Rodowód Ur. Kraj Właściciel / Hodowca
1
  • Ogier zasłu­żo­ny dla hodow­li koni spor­to­wych. Reproduktor stu­le­cia. Założyciel naj­wy­bit­niej­szej linii hodow­la­nej koni spor­to­wych w Niemczech. Świat zawdzię­cza mu współ­cze­sne konie spor­to­we. Dziadek słyn­ne­go Ramiro Z a przez nie­go pra­dzia­dek Ratiny Z.
RAMZES xo O Rittersporn xx – Jordi / Shagya 532 XXXVII 1937 POL hod. hrab. Hanna Plater Zyberk, Wojcieszków
2
  • Jego rodzi­ca­mi są wschod­nio­pru­ski Traum pocho­dzą­cy z rodu tra­keń­skie­go Pilgera i tra­keń­skiej Poprawki wywo­dzą­cej się z rodu ogie­ra Dumpfross zna­ko­mi­te­go repro­duk­to­ra dla rasy tra­keń­sko- wschod­nio­pru­skiej. Babka Poprada ze stro­ny mat­ki klacz Polana pocho­dzi z cen­nej rodzi­ny kla­czy Lorelei uro­dzo­nej w 1910 roku. W 1966 roku Poprad roz­po­czy­na pod Piotrem Wawryniukiem swo­ją wiel­ką karie­rę spor­to­wą ze star­ta­mi na dwóch olim­pia­dach, zdo­by­wa medal w Mistrzostwach Polski, uczest­ni­czy w wie­lu kon­kur­sach na hipo­dro­mach Europy. Jego udzia­łem były licz­ne Puchary Narodów w któ­rych wystą­pił aż 18-krot­nie naj­wię­cej w powo­jen­nej histo­rii. Wkrótce na pod­bój hipo­dro­mów rusza­ją jego syno­wie Arion, Czaprak i Lampart. W latach 1985 i 1986 Poprad zaj­mu­je I miej­sce jako ojciec koni spor­to­wych. Poza wybit­ny­mi syna­mi pozo­sta­wił Poprad licz­ną staw­kę dosko­na­łych kla­czy matek wśród któ­rych były cen­ne mat­ki koni spor­to­wych.
  • Hodowli SK Liski, uczest­nik IO Meksyk’68, IO Monachium’72, I miej­sce w pucha­rze naro­dów Olsztyn’71, Mistrz Polski Seniorów w sko­kach 1971 Warszawa, a rok wcze­śniej wice­mistrz Olsztyn. Jeździł go Piotr Wawryniuk. Wywarł trwa­łe pięt­no na hodow­li konia wiel­ko­pol­skie­go i tra­keń­skie­go w Polsce. Przez wie­le lat czo­ło­wy ogier w macie­rzy­stej stad­ni­nie. Zostawił po sobie wie­le zna­ko­mi­te­go potom­stwa takie­go jak: Aspirant, Kutyna, Abbazja, Czaprak, Arion, Doryda. Pochodzi z linii tra­keń­skie­go ogie­ra Pilger i rodzi­ny kla­czy Lore.
  • Zafascynowani jego karie­rą hodow­la­ną Amerykanie kupi­li go w wie­ku 20 lat. Podczas cere­mo­nii powi­ta­nia na ame­ry­kań­skim lot­ni­sku wid­niał napis w języ­ku pol­skim „Ameryka wita Poprada”. – p.Antoni Pacyński
  • Jedyny zło­ty meda­li­sta ME w WKKW! Dosiadany przez Mariana Babireckiego, 5 meda­li mistrzostw Polski senio­rów, w tym 3 zło­te! Do tego 8 miej­sce na IO Rzym’60 wkkw. Hodowli SK Liski, po ogie­rze Polarstern od siwej Venus. Wspaniały pro­fe­sor, któ­ry nie dawał sobą pomia­tać pod­czas jaz­dy.
POPRAD x wlkp. O Traum x wschpr. – Poprawka x 1961 POL SK Liski

8. GRUPA KONI HODOWLANYCH – Konie zasłu­żo­ne dla hodow­li w pozo­sta­łych Księgach Stadnych ras kra­jo­wych

Lp. Osiągnięcie Nazwa konia Rasa Płeć Rodowód Ur. Kraj Właściciel / Hodowca
1
  • Reprezentant linii og. Goraj, któ­rą de fac­to prze­dłu­żył, pozo­sta­wia­jąc po sobie dobrych synów, z któ­rych og. Tok z kla­czą Nalewka, dał zna­ko­mi­te­go ogie­ra Nalewajko, któ­ry krył w rezer­wa­cie popiel­niań­skim, a następ­nie w gru­pie sta­jen­nej w Popielnie. Obecnie jest to jed­na z naj­licz­niej repre­zen­to­wa­nych linii męskich, a „krew” ogie­ra Gordyj, dzię­ki ogie­ro­wi Nalewajko, roz­prze­strze­ni­ła się w naj­więk­szym stop­niu w popu­la­cji koni­ków pol­skich.
GORDYJ kn O Goraj – Grażyna 1943 POL Białowieża
2
  • Czynny w hodow­li 60 lat i jest repre­zen­to­wa­ny przez 6 poko­leń. Duża siła gene­tycz­na pozwa­la Atlantykowi na dal­sze prze­dłu­ża­nie jego war­to­ści hodow­la­nej. Wśród sze­ściu poko­leń linii ogie­ra Atlantyk znaj­du­je się wie­le cen­nych hodow­la­nych kla­czy i ogie­rów do naj­cen­niej­szych repro­duk­to­rów rodu Atlantyka nale­żą : Atlas po Atlantyk, Arkan po Atlas, Armand po Arkan, Marino po Armand, Galamer po Marino.
ATLANTYK z/sztum O Amant duń­ski belg – Brudna sztum. 1955 POL SO w Kwidzynie i Braniewie / hod. Państwowa Ferma Koni, Sztumska Wieś woj. pomor­skie
3
  • Był synem wybit­ne­go ogie­ra 2807 Gustaw i kla­czy 4835 Tyrrena ex Tancerka po NN. Zbonitowano go na 82 punk­ty, jego wymia­ry wyno­si­ły: 155 – 200 – 24 cm.
  • Tyrański obok Bezpiecznego, Elorycznego, Elornego i Generalskiego oraz Gespura to naj­cen­niej­sze konie nie licząc dużej ilo­ści kla­czy matek jakie pozo­sta­wił po sobie Gustaw. Ogiery te wal­nie przy­czy­ni­ły się do wyrów­na­nia pogło­wia koni sokól­skich pod wzglę­dem typu, a tak­że zna­czą­co wpły­nę­ły na jakość spodu – zwłasz­cza przed­niej nogi.
TYRAŃSKI z/sok O Gustaw ex Steyer – Tyrrena ex Tancerka / NN 1955 POL SK Kobylin / PSO Kętrzyn
4
  • Do hodow­li dała 20 kla­czy i 15 ogie­rów o dużym zna­cze­niu hodow­la­nym. Największymi osią­gnię­cia­mi rodzi­ny kla­czy Lepluga są cen­ne zwy­cię­stwa w ogól­no­kra­jo­wych wysta­wach i czem­pio­na­tach hodow­la­nych. W 1993 roku czem­pion­ką na Krajowej Wystawie Hodowlanej w Warszawie zosta­ła LOKATA ur 1981 /Brokat – Lola/. W 2001 roku pod­czas I czem­pio­na­tu Koni Zimnokrwistych w Kętrzynie I miej­sce wśród kla­czy 6 let­nich i star­szych zaję­ła LOTA ur 1993r /Bukiet – Lotnia/. W 2002 roku na II Czempionacie Koni Zimnokrwistych w Kętrzynie ogier LOTRAM /Bertram – Lota/ uzy­skał tytuł Czempiona Ogierów Jednorocznych. W 2002 roku na XVII Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Poznaniu I miej­sce wśród kla­czy zim­no­krwi­stych zdo­by­ła LOARA cór­ka zna­ko­mi­te­go Ruma i kla­czy Lotnia ur 1995 roku, a w 2003 r powtó­rzy­ła suk­ces na Regionalnej Wystawie kla­czy w Kętrzynie. Z kolei klacz LAMA /Gourmet – Lota/ zdo­by­ła Viceczempionat kla­czy rocz­nych pod­czas Ogólnokrajowego Młodzieżowego Czempionatu w Kętrzynie w 2004 roku.
LEPLUGA z/sztum K Lewkonia sztum. – Samson belg. / Lola sztum. NN 1959 POL SK Nowe Jankowice
5
  • 28 lip­ca 1965 roku został zakwa­li­fi­ko­wa­ny do kate­go­rii I. Na pierw­szy punkt tra­fił w roku 1964 do miej­sco­wo­ści Szczuki, a ostat­nim przy­stan­kiem w jego karie­rze hodow­la­nej były Krynki w 1981 roku. O jego ogrom­nej popu­lar­no­ści świad­czy fakt, że przez 17 lat użyt­ko­wa­nia w hodow­li pokrył 1355 kla­czy.
ARMATOR z/sok O Aiglon – Zorza / NN 1961 POL Pan Jan Wirkowski zam. Olsza, gm. Dąbrowa Białostocka, pow. sokól­ski
6
  • Był jed­nym z naj­wy­bit­niej­szych przed­sta­wi­cie­li linii og. Wicek. Jako ogier tabu­no­wy od 1965 roku prze­by­wał w rezer­wa­cie popiel­niań­skim do chwi­li pad­nię­cia, tj. do roku 1985. Pozostawił po sobie 12 synów wpi­sa­nych do księ­gi koni­ków pol­skich, z któ­rych naj­wy­bit­niej­szy­mi były: og. Odmęt, ur. 1967 r. od kla­czy Oda, kry­ją­cy w SK Racot i og. Liściak, ur. 1969 r. od kla­czy Leszczyna, któ­ry przez 18 lat do 23 roku życia kie­ro­wał tabu­nem w rezer­wa­cie w Popielnie.
HAJDAMAKA kn O Kamień – Hańczora / Gordyj 1963 POL SK Popielno
7
  • Był w dosko­na­łym typie konia sztum­skie­go o suchej tkan­ce popraw­nych koń­czy­nach, pokrój jego wraz z ruchem był oce­nio­ny bar­dzo wyso­ko na 85 punk­tów, w hodow­li koni sztum­skich czyn­ny był przez 9 sezo­nów pokrył 829 kla­czy dał 33 synów i 7 wnu­ków z któ­rych 11 odzna­czo­nych meda­la­mi Ministerstwa Rolnictwa na Wystawach Hodowlanych.
JORDANEK z/sztum O Jean de Blanchampagne fr.ard. – Certa / Cyprjan 1963 POL  
8
  • 25 sztuk potom­stwa, ostat­nie w wie­ku 27 lat. Z uro­dzo­ne­go potom­stwa 11 kla­czy i 4 ogie­ry wpi­sa­ne zosta­ły do księ­gi koni­ków pol­skich. Jej zna­ko­mi­tą karie­rę w rezer­wa­cie w Popielnie kon­ty­nu­owa­ła z powo­dze­niem cór­ka Trawa, ur. 1969 r. po Nalewajko, któ­ra uro­dzi­ła 23 źre­ba­ki 18 wpi­sa­no do księ­gi i tak­że doży­ła 33 lat, a następ­nie wnucz­ka Turówka, ur. 1987 po Liściak, któ­ra nadal żyje w rezer­wa­cie.
TARKA kn K Oszczep – Tarnina / Bajko 1963 POL Rezerwat popie­liń­ski
9
  • W latach 1980-2003 czo­ło­wy ogier w SO Klikowa, SK Siary i SK Gładyszów. Najsławniejszy i naj­bar­dziej roz­po­zna­wal­ny koń hucul­ski w Polsce, cha­rak­te­ry­stycz­ny ze wzglę­du na swą uro­kli­wa sro­ka­ta maść. Wielokrotny zło­ty meda­li­sta Krajowej Wystawy Zwierząt Hodowlanych i czem­pion wystaw kra­jo­wych i regio­nal­nych. Zasłużony dla hodow­li repro­duk­tor, ojciec nie­mal 200 sztuk potom­stwa, w tym 82 kla­czy oraz 26 ogie­rów hodow­la­nych wpi­sa­nych do ksiąg stad­nych, m.in. Szafir, Semen, Fason, Nasir, Jasmon, Fant oraz Lubas i Agat, sła­wią­ce rasę poza gra­ni­ca­mi Polski. Jego imię moż­na zna­leźć w rodo­wo­dach ponad 50% koni tej rasy. Ogier o przy­ja­znym uspo­so­bie­niu i zrów­no­wa­żo­nym cha­rak­te­rze, nie­zwy­kle wszech­stron­ny w użyt­ko­wa­niu wierz­cho­we, zaprzę­go­we, wol­ty­żer­ka, pra­ce polo­we, któ­re to cechy prze­ka­zy­wał na potom­stwo.
JAŚMIN hc O Zefir – Dziewanna / Hroby V-22 1976 POL SK Siary
10
  • Matka 14 źre­biąt, w tym 4 ogie­rów i 7 kla­czy wpi­sa­nych do ksiąg stad­nych, z któ­rych naj­bar­dziej zna­czą­ce w hodow­li to ogier Wabigon po Ocel i kla­cze: dosko­na­ła Westa po Rewir i mul­ti­czem­pion­ka Wiosna po Rewir . Ostatnie źre­bię uro­dzi­ła w wie­ku 23 lat póź­niej już nie kry­ta . Złota meda­list­ka II Krajowej Wystawy Zwierząt Hodowlanych w Warszawie. Klacz bar­dzo uro­dzi­wa, pięk­nie umasz­czo­na i świet­na użyt­ko­wo – zarów­no pod sio­dłem, jak i w zaprzę­gu. W 1995 r. uczest­ni­czy­ła w poka­zach kon­nych pod­czas Mistrzostw Świata w Powożeniu Zaprzęgami Parokonnymi Poznań-Wola . W 2001 r. pod­czas Dni Huculskich, jako pro­wa­dzą­ca zaprzęg, wzię­ła udział w biciu rekor­du w licz­bie koni w zaprzę­żo­nych do jed­ne­go pojaz­du 32 konie . Razem z pół­bra­tem, ogie­rem Jaśmin, przy­czy­ni­ła się do popu­la­ry­za­cji koni hucul­skich i roz­po­czę­cia boomu na tę rasę.
JAGÓDKA hc K Gurgul  Zefir – Zagadka / Cukor-Gurgul 5 1977 POL SK Siary / SKH „Gładyszów” Sp. z o.o.
11
  • Reprezentantka linii kl. Traszka, jed­na z naj­wy­bit­niej­szych kla­czy hodow­li zwie­rzy­niec­kiej, któ­ra w rezer­wa­cie doży­ła 33 lat. Rodziła nie­prze­rwa­nie od 1986 do 2009 roku, uro­dziw­szy w sumie 24 sztuk potom­stwa. Pozostawiła po sobie wie­le bar­dzo dobrych kla­czy i ogie­rów, z któ­rych w RPN Zwierzyniec do hodow­li zakwa­li­fi­ko­wa­no 5 ogie­rów i 6 kla­czy. Jednym z naj­wy­bit­niej­szych jej synów był og. Trzmiel, ur. 1987 r. po Moloch, któ­ry krył zarów­no w gru­pie rezer­wa­to­wej, jak i sta­jen­nej w Zwierzyńcu, a karie­rę zakoń­czył w rezer­wa­cie PAN Popielno, gdzie padł w wie­ku 25 lat.
TRZMIELINA kn K Mohacz – Tuba / Luzak 1983 POL Roztoczański Park Narodowy
12
  • Klacz Geografia w swo­jej karie­rze hodow­la­nej uro­dzi­ła 16 źre­biąt w tym 15 hodow­la­nych, 4 uzna­ne ogie­ry i 11 licen­cjo­no­wa­nych kla­czy. W hodow­li repre­zen­to­wa­na jest przez czte­ry poko­le­nia.
GEOGRAFIA z/sztum K Goliat – Malwina / Midar 1989 POL Rojewski Rafał, Sadłuki / hod. Majewski Klemens, Kołoząb pow. sztum­ski
13
  • Założyciel rodu w hodow­li koni sztum­skich. Pięć sezo­nów zaj­mo­wał boks czo­ło­we­go repro­duk­to­ra w macie­rzy­stej stad­ni­nie. Obecnie wpły­wa na hodow­lę koni zim­no­krwi­stych w woje­wódz­twie pomor­skim przez 8 wnu­ków i 4 synów,z któ­rych naj­więk­szą rolę w hodow­li koni sztum­skich odgry­wa ogier ILION - sztum. kaszt. ur.1996 r. /od Ironia po Bukiet/ hod. SK Nowe Jankowice wła­sno­ści SO Starogard Gdański z czwór­ką dosko­na­łych synów z śred­nią boni­ta­cją 83 punkty.Synami tymi są: ATOS /od Arica po Bistor/, HARY /od Hera po Bistor/, TALENT /od Terma po Telex/ i MILANO /od Milusia po Miły/. Wszystkie 4 ogie­ry mają pra­wo sta­no­wić kla­cze obję­te ochron­nym pro­gra­mem zaso­bów gene­tycz­nych koni w typie sztum­skim. Ogier Rum swo­imi suk­ce­sa­mi hodow­la­ny­mi zasłu­gu­je na mia­no ogie­ra stu­le­cia w hodow­li koni zim­no­krwi­stych.
RUM z/sztum   Tombeur de Lagrange – Reda / Bedo reń-niem.zimn 1991 POL SO Kętrzyn / SK Nowe Jankowice
14
  • Pierwsze dwa źre­ba­ki dała po ogie­rze Wabigon w latach 1995-1996, a następ­nie nie­prze­rwa­nie od 1996 była w sta­dzie Jasmona rodząc łącz­nie aż 16 źre­biąt – ostat­nie w 2016 roku w wie­ku 26 lat! Przez wszyst­kie te lata, będąc czyn­ną w hodow­li, słu­ży­ła jako koń wierz­cho­wy dla potrzeb let­nich obo­zów jeź­dziec­kich i raj­dów kon­nych po Bieszczadach, co świad­czy o jej zdro­wot­no­ści, dłu­go­wiecz­no­ści i wszech­stron­nym użyt­ko­wa­niu .
POLANKA hc K Ousor Wakat – Parta / Elf 1991 POL Polana w hodow­li Stanisława Myślińskiego
15
  • W szczy­to­wym sezo­nie 2000 r. pokrył 62 kla­cze. Brał on tak­że udział w poka­zach i wysta­wach hodow­la­nych: w 1999 roku zdo­by­wa I loka­tę na Okręgowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Szepietowie, a w 2000 roku zosta­je czem­pio­nem na Krajowej Wystawie Zwierząt Hodowlanych w Warszawie.
RULONEK z/sok O Rolltan – Ansa / Amis 1991 POL Jerzy Zajkowski z Kopciówki, pow. sokól­ski
16
  • W latach 2000-2017 ogier czo­ło­wy w rodzi­mej stad­ni­nie. Ojciec ponad 130 sztuk potom­stwa, w tym 43 kla­czy i 13 ogie­rów wpi­sa­nych do ksiąg stad­nych, w tym: Wermut, Oktawian-O, Olgierd-O, Orzeł-O. Czempion mię­dzy­na­ro­do­wy ze Stadl-Paura Austria, 2009, wie­lo­krot­ny zwy­cięz­ca wystaw ogól­no­pol­skich i regio­nal­nych, zarów­no w kla­sach hodow­la­nych, jak i użyt­ko­wych. Ogier z naj­wyż­szą kate­go­rią ELITA, o cha­rak­te­ry­stycz­nej uro­dzie konia pry­mi­tyw­ne­go, męskim wyra­zie, dobrym cha­rak­te­rze i pożą­da­nych cechach użyt­ko­wych.
LOTNIK hc O Ousor  Ousor VIII-50 – Lotna / Hawrań 1998 POL ZDIZ PIB Odrzechowa

9. POZOSTAŁE NOMINACJE:

Lp. Osiągnięcie Nazwa konia Rasa Płeć Rodowód Ur. Kraj Właściciel / Hodowca
1
  • Reprezentując LZS Liski zdo­by­ła 5 meda­li MPS-B pod Stefanem Grodzickim. Para ta wystar­to­wa­ła rów­nież na IO w Monachium’72 w kon­ku­ren­cji sko­ki. Po zakoń­czo­nej karie­rze spor­to­wej Biszka zosta­ła mat­ką stad­ną w SK Liski.
BISZKA xx K Aquino II – Bufforta 1959 POL SK Golejewko
2
  • Nominacja Agencji Jeździeckiej A.A. BOBER / BoberTeam
  • Wymieniony jako uda­ne, spor­to­we potom­stwo ogie­ra EROTYK
CZUBCZYK xx W Erotyk – Czeczma / Deer Leap 1975 POL SK Kozienice
3
  • 2014 – ME Dzieci Juniorów i Młodzieży w zaprzę­gach jed­no­kon­nych – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo – Książ POL, Weronika Bogacz KJ Start Soborzyce
  • 2014 – ME Dzieci Juniorów i Młodzieży w zaprzę­gach jed­no­kon­nych – brą­zo­wy medal ind. kat. dzie­ci Książ POL, Weronika Bogacz KJ Start Soborzyce
BOHUN kuc   Gniewko – Blanka hc / Sonet hc 2008 POL hod. Józef Moździeń
4
  • 2014 – ME Dzieci Juniorów i Młodzieży w zaprzę­gach jed­no­kon­nych – brą­zo­wy medal dru­ży­no­wo – Książ POL, Szymon Gielec bez przy­na­leż­no­ści klu­bo­wej
INDYGO kuc   Irytek – Ice-Road’s Emily / Llanweneth Don 2006 POL hod. Liliana Gajdzińska

 

Więcej w Historia i sztuka

Na górę